Έντυπη Έκδοση

Βαλέρια Γκολίνο

«Η ιστορία θα μπορούσε να εκτυλίσσεται και στην Ελλάδα»

Ζούμε σε μία κοινωνία που οι τράπεζες την έχουν μετατρέψει σε ζούγκλα και η ανθρωπιά λιγοστεύει

Η Ελληνοϊταλίδα ηθοποιός Βαλέρια δεν είναι καθόλου άγνωστη στην Ελλάδα. Παλιά φίλη της «Ελευθεροτυπίας», ένθερμη υποστηρίκτρια του Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, μετά την πρόσφατη, επιτυχημένη στροφή της στη σκηνοθεσία με το εξαιρετικό «Μέλι», επιστρέφει, τη φορά αυτή ως ηθοποιός στην πολυβραβευμένη ταινία «Το ανθρώπινο κεφάλαιο» του Ιταλού σκηνοθέτη Πάολο Βίρζι, έχοντας για συμπρωταγωνιστές τον Φαμπρίτζιο Μπεντιβόλιο και τη Βαλέρια Μπρούνι-Τεντέσκι.

 Η ταινία ξεκινά από το θανάσιμο τραυματισμό ενός ποδηλάτη για να αφηγηθεί την ιστορία δύο οικογενειών στη σύγχρονη Ιταλία: της οικογένειας ενός μεγαλοεπιχειρηματία καπιταλιστή και της οικογένειας ενός μικροαστού, ο οποίος προσπαθεί να κερδίσει χρήματα χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα για να ανέβει οικονομικά αλλά και ταξικά. Παράλληλα με την επαγγελματική πορεία των δύο οικογενειών, η ταινία καταπιάνεται και με τα προσωπικά προβλήματα των μελών της, προβλήματα που δένονται άρρηκτα με την όλη πορεία τους, σε μια Ιταλία σε μεγάλη οικονομική κρίση, όπου οι οικονομικά εύποροι προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν για το δικό τους συμφέρον. Σε τηλεφωνική συνομιλία που είχα μαζί της, η Βαλέρια μου μίλησε για την ταινία και το ρόλο της σ' αυτήν.

- Η νέα σας αυτή ταινία, «Το ανθρώπινο κεφάλαιο», θυμίζει πολύ τη δική μας οικονομική κρίση...

«Ναι, είναι κάτι που το ζούμε δυστυχώς καθημερινά. Η ιστορία θα μπορούσε να εκτυλίσσεται και στην Ελλάδα. Είναι άνθρωποι που τους βλέπουμε γύρω μας, στην Ιταλία, στην Ελλάδα και όχι μόνο. Είναι ένα πολύ επίκαιρο θέμα».

- Διαβάζω πως στην Ιταλία η ταινία είχε μεγάλη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία...

«Ναι, έχει πάρει τα περισσότερα βραβεία, επτά συνολικά, David Donatello (σ.σ.: τα ιταλικά βραβεία, αντίστοιχα του Οσκαρ)· πήρε ένα βραβείο η Βαλέρια Μπρούνι-Ντεντέσκι για την καλύτερη ερμηνεία και ένα εγώ για καλύτερο δεύτερο ρόλο. Η ταινία προβλήθηκε στο φεστιβάλ της Tribeca. Είναι και η πρόταση της Ιταλίας για το ξενόγλωσσο Οσκαρ».

- Ο ρόλος σας πιστεύω είναι ο πιο συμπαθητικός στην ταινία.

«Ναι, είμαι μια μάνα που είναι έγκυος και ενδιαφέρεται πρώτα απ' όλα για το παιδί της. Το ότι είναι έγκυος πιστεύω πως την κάνει πιο ανθρώπινη, γι' αυτό και δεν είναι σαν τους άλλους γύρω της. Ζούμε σε μία κοινωνία που οι τράπεζες την έχουν μετατρέψει σε ζούγκλα και η ανθρωπιά λιγοστεύει από μέρα σε μέρα. Αυτή η ανθρωπιά υπάρχει στην ηρωίδα μου».

- Είναι και κάπως αφελής...

«Είναι λίγο αφελής, όπως το λέτε, αλλά είναι καλός άνθρωπος, ο μόνος καλός άνθρωπος σ' αυτή τη ζούγκλα των ανθρώπων που ζουν σ' ένα κόσμο ψεύτικο, που αγωνίζονται μόνο για τα λεφτά και τίποτε άλλο».

- Γνωρίζετε τη δουλειά του σκηνοθέτη Πάολο Βίρζι; Αν δεν κάνω λάθος, ήταν κάποτε και διευθυντής του φεστιβάλ του Τορίνο.

«Είναι πολύ γνωστός. Εκανε διευθυντής και άλλων φεστιβάλ. Πριν από 20 χρόνια μου είχε προτείνει να παίξω στην πρώτη του ταινία, αλλά τότε γύριζα κάποια ταινία στην Αμερική και δεν μπόρεσα. Τώρα πάντως χαίρομαι που μου δόθηκε η ευκαιρία, τελικά, να παίξω σε ταινία του. Εστω και σε ένα δεύτερο ρόλο».

- Πώς αλήθεια αντιμετωπίσατε το ρόλο, γιατί συχνά το σενάριο δεν προσφέρει σε δεύτερους ρόλους πολλά στοιχεία πάνω στα οποία να μπορείς να βασιστείς;

«Χρειάστηκε ακριβώς να ψάξω στον εαυτό μου, στην όλη ιστορία αυτών των ανθρώπων της μικροαστικής τάξης αλλά και των κεφαλαιοκρατών, να προσπαθήσω να αντιληφθώ πώς μια γυναίκα σαν κι αυτήν μπορούσε να ζήσει εκεί, να επιβιώσει, με έναν άντρα που ενδιαφερόταν περισσότερο πώς να πετύχει οικονομικά παρά για την οικογένειά του. Οπως σας είπα, το ότι ήταν έγκυος, αυτό με βοήθησε να τη δω από μια άλλη σκοπιά».

- Ξέρετε, στη σκηνή στην αρχή, στο βραδινό γκαλά του κολεγίου, όπου είναι με τον άντρα της και την κόρη της, ποιος είναι ο λόγος που την έκανε να αισθανθεί ξαφνικά άσχημα και να θέλει να φύγει: η εγκυμοσύνη της ή μήπως και κάποια ψυχολογικά προβλήματα, αποτέλεσμα της άχαρης ζωή της;

«Αρχικά πιστεύω πως είναι η εγκυμοσύνη της, που την κάνει να φοβάται, να αισθάνεται έτσι, γιατί δεν είναι μια πολύ νέα κοπελίτσα. Αλλά σίγουρα υπάρχει και το γενικότερο στοιχείο, το ψυχολογικό, η ζωή της κοντά σ' έναν άντρα που φέρεται τόσο εξευτελιστικά στους πλούσιους με τους οποίους συνεργάζεται και που δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για τη γυναίκα του, δεν ενδιαφέρεται να την προστατέψει. Οταν μάλιστα χρειάζεται να τη συνοδεύσει στο νοσοκομείο, αυτός το μόνο που σκέφτεται είναι που δεν ήταν στο κολέγιο με τους άλλους για να προωθήσει, όπως πιστεύει, τα σχέδιά του. Είναι σαν αυτή να του λέει πως αυτό που βρίσκεται μέσα μου είναι πολύ πιο σημαντικό από αυτό που θέλεις να κάνεις εκεί, με όλους αυτούς τους ηλίθιους. Αυτή ενδιαφέρεται για τον ίδιο τον άνθρωπο, όχι για τα λεφτά. Μάλιστα, σε μια σκηνή που η γυναίκα του μεγαλοεπιχειρηματία τής λέει, μα εσύ είσαι ψυχολόγος και βγάζεις λεφτά, εκείνη της απαντά, εγώ εργάζομαι σε δημόσια υπηρεσία, εννοώντας πως εκεί δεν βγάζεις καθόλου λεφτά, αυτό που την ενδιαφέρει είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Αντίθετα, εκεί μέσα είναι άνθρωποι που σκέφτονται μόνο το πώς να βγάλουν περισσότερα χρήματα».

- Είστε ευχαριστημένη από το αποτέλεσμα;

«Οχι πάρα πολύ, αν και μου άρεσε πολύ η ταινία. Αλλά όλοι μού λένε πως ήμουν πολύ καλή, απόδειξη και το βραβείο Donatello που μου έδωσαν. Αλλά, είμαι πολύ απαιτητική με τον εαυτό μου. Περιμένω πάντα να δώσω περισσότερα. Είμαι πάντως πολύ ευχαριστημένη που πήρα μέρος σ' αυτήν την ταινία, είχε πολύ καλούς ηθοποιούς, και έναν εξαίρετο σκηνοθέτη, είναι μια πολύ στερεά ταινία και αναφέρεται σε κάτι που μας αφορά όλους».

- Πώς ήταν η συνεργασία σας με τους άλλους ηθοποιούς;

«Εξαιρετική. Ο Φαμπρίτσιο (ο μεγαλοεπιχειρηματίας) ήταν πολύ καλός, ήταν τόσο διαφορετικός από τους άλλους ρόλους του. Εξαιρετική ήταν και η άλλη Βαλέρια (η σύζυγος του επιχειρηματία), με την οποία είμαστε εδώ και χρόνια πολύ φίλες. Περάσαμε πολύ ωραία στα γυρίσματα».

- Τι καινούργιο ετοιμάζετε τώρα;

«Αρχίζω αυτές τις μέρες μια νέα ταινία, που θα γυρίσει ένας νέος Ναπιλιτάνος σκηνοθέτης, ο Τζιουζέπε Γκαουτίνο, κάπως περιθωριακός, αλλά οραματιστής σκηνοθέτης, που κέρδισε βραβείο στο Ρότερνταμ με την ταινία του, "Giro di lune tra terra e mare". Θα είναι μαυρόασπρη ταινία και θα γυριστεί στη Νάπολη. Εχω ένα πολύ ωραίο, πολύ φοβερό ρόλο. Πρόκειται για μια πολύ παράξενη ταινία και θα γυριστεί με πολύ λίγα λεφτά. Θα είμαι στη Νάπολη από τώρα μέχρι και τα τέλη του Νοέμβρη».

- Μετά το ωραίο «Miele» που σκηνοθετήσατε, σκέφτεστε να σκηνοθετήσετε κάτι άλλο;

«Ναι, σκέφτομαι, γράφω αυτή τη στιγμή το σενάριο, αλλά τίποτα δεν είναι έτοιμο ακόμα. Θα σας πω περισσότερα όταν είναι έτοιμο».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Συνεντεύξεις
Πρόσωπα
Ταινίες/Σήριαλ/Παραγωγές
Ηθοποιοί