Έντυπη Έκδοση

Απαραίτητο ένα πρόγραμμα ειρήνης από τον ΣΥΡΙΖΑ

Οι πολιτικές εξελίξεις που συντελούνται και κυοφορούνται στη χώρα μας φέρνουν πιο κοντά το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας -κατά την έκφραση του Αλέξη Τσίπρα- με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ.

Κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι τα οικονομικοκοινωνικά προβλήματα του τόπου έχουν απόλυτη προτεραιότητα, ύστερα από τέσσερα χρόνια μνημονιακής λαίλαπας.

Από την άλλη, αποτελεί αδιαμφισβήτητη αλήθεια ότι στον σημερινό κόσμο, η εξωτερική και η εσωτερική πολιτική συνδέονται όλο και στενότερα. Το μαρτυρούν όλες οι διεθνείς εξελίξεις, μεταξύ των οποίων και οι τραγικές που διαδραματίζονται στην Ουκρανία, το Ιράκ, ακόμα και στην Τουρκία πιο πρόσφατα.

Γιατί πρόγραμμα ειρήνης

Προτείνοντας ένα πρόγραμμα ειρήνης μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, θεωρώ αφετηριακή τη διαπίστωση ότι μια σύγχρονη εθνική στρατηγική για την Ελλάδα του 21ου αιώνα δεν μπορεί να είναι άλλη από στρατηγική της ειρήνης και διεκδίκησης ισότιμων και αμοιβαία επωφελών σχέσεων συνεργασίας τόσο εντός της Ε.Ε. όσο και στην πιο άμεση γειτονιά μας (Βαλκάνια, Μ. Ανατολή, Μεσόγειος).

Η διαπίστωση αυτή πρέπει να συνοδεύεται από την αντίληψη ότι στις σημερινές συνθήκες, η διεθνής ειρήνη και η ασφάλεια είναι έννοιες πολυδιάστατες. Σε καμιά περίπτωση, η ασφάλεια δεν μπορεί να νοηθεί ως έννοια αποκλειστικά στρατιωτική ή αστυνομική. Ο ίδιος ο ΟΗΕ σε πολλές εκθέσεις του μιλάει για ασφάλεια οικονομική, πολιτική, κοινωνική, οικολογική και ανθρώπινη, ενώ από την πλευρά τους τα κινήματα ειρήνης υποστηρίζουν την ασφάλεια μέσω του αφοπλισμού και της καταπολέμησης του μιλιταρισμού, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι η ειρήνη δεν είναι μόνο η απουσία του πολέμου. Αλλοι όροι που έχουν πλέον διεθνώς καθιερωθεί είναι η «κοινή ασφάλεια» και η «συνανάπτυξη», έννοιες που έχουν ενσωματωθεί εδώ και χρόνια και στη «Διαδικασία του Ελσίνκι». Τέτοιες αντιλήψεις για την ειρήνη και την ασφάλεια οφείλει να ενσωματώσει στο κυβερνητικό του πρόγραμμα ο ΣΥΡΙΖΑ, που σημαίνει ότι πρέπει να επιμείνει ως κυβέρνηση σε ένα νέο σχέδιο για την πανευρωπαϊκή συνεργασία, με απαραίτητη τη συμμετοχή και της Ρωσίας. Επίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ, πέραν του διεκδικητικού του ρόλου εντός της Ε.Ε., πρέπει να εργαστεί ως κυβέρνηση για την οικοδόμηση υποπεριφερειακών δομών συνεργασίας και κοινής ασφάλειας στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο. Και αυτό έχει καταστεί άκρως απαραίτητο, δεδομένου ότι η απερχόμενη κυβέρνηση της χώρας μας δεν διαθέτει συγκροτημένη πολιτική, ούτε για τα Βαλκάνια ούτε για τη Μεσόγειο.

Σε ό,τι αφορά τις δομές της κοινής ασφάλειας, προτεραιότητα για μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποτελέσει, σε συνεργασία με άλλες χώρες της Ε.Ε., η οικοδόμηση ενός πανευρωπαϊκού συστήματος ειρήνης και ασφάλειας, στην προοπτική κατάργησης του ΝΑΤΟ, που αποτελεί κατάλοιπο του ψυχρού πολέμου. Ενα τέτοιο σύστημα μπορεί να προκύψει μέσα από την ενίσχυση και την αναβάθμιση του ΟΑΣΕ.

Εννοείται ότι ένα πρόγραμμα ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να συνοδεύεται από την ανάληψη φιλειρηνικών πρωτοβουλιών, μέσω των οποίων μπορεί να αναβαθμιστούν ουσιαστικά η διεθνής θέση και ο ρόλος της χώρας μας προς όφελος και των εθνικών της θεμάτων.

Δυστυχώς, η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας απουσιάζει πλήρως από το πεδίο των διεθνών φιλειρηνικών πρωτοβουλιών, είτε πρόκειται για εκρηκτικά προβλήματα της ευρύτερης περιοχής μας είτε για το μέγα θέμα του πυρηνικού αφοπλισμού. Για το τελευταίο, μπορούμε να επικαλεστούμε τις θέσεις που τηρεί η αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ, έναντι πολλών ψηφισμάτων, τα οποία κατά κανόνα υπερψηφίζονται με μεγάλη πλειοψηφία. Αρα, ένα πρόγραμμα ειρήνης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προβλέπει και την ενεργητική και εποικοδομητική συμμετοχή της χώρας μας στους διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΟΗΕ, ο ΟΑΣΕ κ.λπ.

Τώρα, επειδή μπορεί να πει κάποιος ότι η Ελλάδα είναι χώρα μικρή και εξαρτημένη και δεν μπορεί παρά να είναι «καλό παιδί» του ΝΑΤΟ και των κυρίαρχων ηγεσιών της Ε.Ε., θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι ακόμα και στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, η χώρα μας με την πρώτη κυβέρνηση του Α. Παπανδρέου είχε συμβάλει στους μεγάλους αντιπυρηνικούς αγώνες στην Ευρώπη και στον κόσμο, συμμετέχοντας στην πρωτοβουλία των «Εξι», η οποία είχε χαρακτηριστεί και «Πρωτοβουλία των Πέντε Ηπείρων». Οι αγώνες εκείνοι κορυφώθηκαν με τη μεγάλη φιλειρηνική νίκη της υπογραφής συμφωνίας των ΗΠΑ - ΕΣΣΔ (1987), για την απόσυρση από την Ευρώπη και καταστροφή των πυραύλων μέσου βεληνεκούς. Ηταν η περίοδος που καθιερώθηκε διεθνώς ο όρος «διπλωματία των πολιτών», η οποία θα μπορούσε να είχε ονομαστεί και «διπλωματία των κινημάτων». Μια τέτοια διπλωματία θα μπορούσε να είναι πολύτιμος σύμμαχος μιας κυβέρνησης της αριστεράς στην Ελλάδα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Δημοσιεύματα/Αρθρα/Σχολιασμοί/Παρεμβάσεις
ΣΥΡΙΖΑ