Έντυπη Έκδοση

Μέρες της φωτιάς και του διαβόλου

Το γεγονός ότι οι Βρυξέλλες επικαλούνται την ανάγκη να ξεκαθαριστεί το πολιτικό πεδίο στην Αθήνα προϊδεάζει για τα πιθανά ενδεχόμενα

Η πολιτική ατμόσφαιρα που διαμορφώνεται στον τόπο είναι ήδη ηλεκτρισμένη και γίνεται ολοένα και πιο βαριά. Ασκεί πίεση στην κυβέρνηση, δυσχεραίνει τη λειτουργία της και επηρεάζει το βηματισμό της. Πάνω από όλα, όμως, καθηλώνει την πορεία του τόπου και ζωντανεύει σοβαρούς κινδύνους. Και αυτό δεν το αρνείται κανένας από όσους κυβερνούν ή θέλουν να κυβερνήσουν.

 Από τη μια, η κυβέρνηση επαναλαμβάνει επίμονα πως η πολιτική αστάθεια είναι εθνικά επιζήμια. Και από την άλλη, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν διστάζει να πει -όπως το έκανε πρόσφατα στη Βουλή- πως τέσσερις μήνες με πολωτικό προεκλογικό κλίμα δεν θα είναι ωφέλιμο για τον τόπο. Ακόμη πιο ανησυχητικά, όμως, είναι τα μηνύματα που έρχονται από τις αγορές και από τα έξω. Οπως έγινε, πρόσφατα, με την εκτόξευση των επιτοκίων δανεισμού της χώρας και τη βουτιά του Χρηματιστηρίου. Αλλά κι όπως προκύπτει από τις αλλεπάλληλες δηλώσεις εκπροσώπων του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και των οίκων αξιολόγησης.

Η εμπλοκή άρχισε να διακρίνεται από την ώρα που πρόβαλαν σαν πιθανά ενδεχόμενα η αδυναμία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, η πρόωρη διάλυση της Βουλής και η προκήρυξη εκλογών. Αρχές του Σεπτέμβρη οι εκπρόσωποι της τρόικας στο Παρίσι άφηναν να φανεί η πρόθεσή τους να καθυστερήσει η τελευταία αξιολόγηση και να κλείσει τον ερχόμενο Μάρτη, όταν θα έχει ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα. Ανάλογο ήταν και το μήνυμα που έμπρακτα άφησαν στην Αθήνα, στα τέλη του μήνα, καθώς περιορίστηκαν σε θέματα του Προϋπολογισμού και παρέπεμψαν τα μεγάλα στο επόμενο διάστημα. Γεγονός που σπρώχνει την πιο κρίσιμη αξιολόγηση στην εκπνοή του χρόνου και αφήνει στα χέρια τους την έναρξη και την πρόοδο των διαβουλεύσεων για την απομάκρυνση του ΔΝΤ, τη ρύθμιση για το δημόσιο χρέος και την επόμενη μέρα.

Βέβαιο είναι ότι τη δυστοκία των εταίρων και των δανειστών μας -όπως ήταν από καιρό ευδιάκριτο- επιτείνει όχι μόνο η πολιτική αβεβαιότητα, αλλά η προειδοποίηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης πως δεν πρόκειται να αναγνωρίσει καμιά συμφωνία που θα συνάψει η σημερινή κυβέρνηση. Οταν πολλές φορές έως τώρα ανέστειλαν τη διαπραγμάτευση για το χρέος, επικαλούμενοι άσχετες προφάσεις, ήταν προφανές πως δεν θα δίσταζαν να επιστρατεύσουν και το πρόσχημα που τους προσφέρεται τώρα. Το γεγονός ότι οι Βρυξέλλες επικαλούνται, ήδη, την ανάγκη να ξεκαθαριστεί το πολιτικό πεδίο στην Αθήνα προϊδεάζει για τα πιθανά ενδεχόμενα, αλλά δεν τα προδικάζει. Επισημαίνει, ωστόσο, πόσο αρνητικά λειτουργεί και πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει για τη χώρα η πολιτική αβεβαιότητα. Πολύ περισσότερο όταν στοιχεία του κυβερνητικού εταίρου, που έφτασε στα όρια του αφανισμού, φλερτάρουν ιδέες κυβερνητικού ρήγματος.

Το έδαφος γίνεται ακόμη πιο ασταθές εξαιτίας της δυσμενούς ευρωπαϊκής συγκυρίας, καθώς εντείνονται τα προβλήματα στη Γαλλία, την Ιταλία και όχι μόνο, ενώ ακόμη και η Γερμανία φλερτάρει με την ύφεση. Σ' αυτό το περιβάλλον, οι αγορές είναι σύνηθες να εμφανίζονται πιο νευρικές, αλλά και να ξεσπούν εκεί που εντοπίζουν τον αδύναμο κρίκο. Και βέβαια δεν θα ήταν μόνο τραγικό, αλλά και άδικο να γίνει και πάλι στόχος η Ελλάδα. Θα κατηγορούνταν μάλιστα πως φταίει η ίδια για όσα παθαίνει. Και θα ήταν ανυπόφορο να μας κατηγορούν και να έχουν δίκιο. Ξέρουμε, άλλωστε, πως μια χώρα που μόλις βγήκε από τον γκρεμό και περπατά στην άκρη του, δεν χρειάζεται παρά μόνο ένα στραβοπάτημα ή μια σπρωξιά για να ξαναβρεθεί στο χάος.

Συμπέρασμα; Η ρευστότητα στη διεθνή σκηνή, την Ε.Ε. και τον περίγυρο της χώρας επιφυλάσσει κραδασμούς που απειλούν τους πιο αδύναμους. Και η εσωτερική πολιτική αβεβαιότητα φέρνει στον ορίζοντα κινδύνους ατυχήματος. Οι μέρες που ακολουθούν είναι της φωτιάς, αλλά και του διαβόλου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Αρθρο