Έντυπη Έκδοση

Ο ελληνικός κύβος του Κιούμπρικ

Η βίαιη και αρνητική αντίδραση των αγορών απέναντι στην Ελλάδα την προηγούμενη εβδομάδα, που ευκόλως έχει μετατραπεί σε μήλον της Εριδος ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση, έχει δύο όψεις. Πρώτη είναι η οικονομική όψη. Οι αγορές δεν εμπιστεύονται την «ελεύθερη έξοδο» της χώρας σε αναζήτηση δανεικών και δεν πρόκειται να στηρίξουν μια τέτοια απόφαση της Αθήνας.

Αντιθέτως, μόλις η Ε.Ε. επέβαλε κατ' ουσίαν στην κυβέρνηση Σαμαρά ένα «δίχτυ ασφαλείας» για τις επόμενες «πειραματικές» γύρες προς άγραν δανεικών, οι αγορές ηρέμησαν πρόσκαιρα.

Οι όροι προς τούτο (χρόνος και ποσόν είναι υπό διαπραγμάτευση) είναι εκ των προτέρων δεδομένοι: Η ελληνική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να εξακολουθήσει και να ολοκληρώσει το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, απέναντι στο οποίο έχει δεσμευθεί από την εποχή του Μνημονίου. Το πρώτο τεστ θα είναι η ολοκλήρωση της αξιολόγησης της τρόικας από την επόμενη εβδομάδα. Αν η κυβέρνηση υπολόγιζε -με βάση τις απατηλές εκτιμήσεις της για έξοδο στις αγορές- σε «εκπτώσεις» της τρόικας, μάλλον θα απογοητευθεί οικτρά. Η πρώτη παράπλευρη συνέπεια είναι οι (προεκλογικού χαρακτήρα) κόντρες των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης στο μισθολόγιο των δημόσιων υπαλλήλων.

Ομως και τα δύο κόμματα της κυβέρνησης... αναθεματίζουν την αξιωματική αντιπολίτευση για την αποτυχία τους στην -με οικονομικούς όρους- έξοδο της χώρας προς τις αγορές.

Δεύτερη όψη είναι η πολιτική. Μια παρατεταμένη περίοδος πολιτικής αβεβαιότητας, που ενδεχομένως θα καταλήξει σε μετεκλογική επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ, κάνει τις αγορές από νευρικές έως εχθρικές.

Δεν είχε κανένα πρόβλημα άλλωστε να το παραδεχθεί ο Α. Τσίπρας, προεξοφλώντας μάλιστα «ότι οι αγορές θα είναι ενδεχομένως για μακρά περίοδο εχθρικές προς την Ελλάδα» και εκτιμώντας ότι «μόνον με την ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους θα σταματήσουν οι αγορές να είναι εχθρικές».

Ο ΣΥΡΙΖΑ επομένως επιμένει να επενδύει πολιτικά σ' ένα λογικό άλμα, διότι πράγματι, αν το χρέος είναι διαχειρίσιμο, τότε οι αγορές δεν θα έχουν λόγο να αντιδρούν αρνητικά απέναντι στην Ελλάδα.

Αν όμως οι αγορές αντέδρασαν βίαια στην απόπειρα Σαμαρά να βγει στις αγορές με ισχύουσες τις μνημονιακές υποχρεώσεις, τι ακριβώς θα κάνουν αν έχουν απέναντί τους μια κυβέρνηση που καταργεί τους εφαρμοστικούς νόμους του Μνημονίου και απαιτεί διαπραγμάτευση για άμεσο κούρεμα του χρέους; Θα αντιδράσουν βιαιότερα, θα πει κανείς.

Υπάρχει όμως και μια αφανής μέση οδός. Μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να μην καταργήσει ΟΛΟΥΣ τους εφαρμοστικούς νόμους του Μνημονίου «μονοκοπανιά» και να θέσει υπό διαπραγμάτευση το κούρεμα ενός ΜΙΚΡΟΥ (και εφικτού) μέρους του χρέους, όπως χαμηλόφωνα αλλά έξυπνα έθεσε ήδη ο Γ. Σταθάκης.

Προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ ευελπιστεί ότι η αγριάδα των αγορών απέναντί του -για πολιτικούς λόγους- δεν θα διαρκέσει πολύ, ή άλλως θα διαρκέσει όσο χρόνο (και χρήμα) θα χρειαστεί η κυβέρνησή του για να καταργήσει μερικά μέτρα λιτότητας και να πάρει διαβεβαιώσεις για μελλοντική διαπραγμάτευση για μερικό κούρεμα χρέους.

Τότε όμως τα κόμματα της συγκυβέρνησης θα... αναθεματίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ για αποτυχία του, στην -με πολιτικούς όρους- έξοδο της χώρας στις αγορές.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Εκτάκτως ερριμμένα