Έντυπη Έκδοση

Μετέωρο το σχέδιο της κυβέρνησης για το χρέος

Τι δείχνει η δυστοκία των Ευρωπαίων για τη διαπραγμάτευση

Σοβαρές ενδείξεις, μέσα και έξω από τη χώρα, οδηγούν στην εκτίμηση ότι το σχέδιο της κυβέρνησης για απομάκρυνση του ΔΝΤ, έξοδο από τα μνημόνια και λύση στη διαχείριση του δημόσιου χρέους μπορεί να μην ολοκληρωθεί έως το τέλος του χρόνου. Μπορεί έτσι η κυβέρνηση να μην έχει έως τότε χειροπιαστό αποτέλεσμα για να διευκολυνθεί στην ανάδειξη νέου Προέδρου και να αποφύγει τις πρόωρες εκλογές.

 Μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα προβολής ενός τέτοιου επιτεύγματος ούτε προς τους πολίτες, στην περίπτωση πρόωρων εκλογών. Δεν αποκλείεται, ωστόσο, το ενδεχόμενο αυτό όχι μόνο να μην πλήξει αλλά και να ευνοήσει εκλογικά τα κόμματα που συγκυβερνούν. Εάν, άλλωστε, το σχέδιο ολοκληρωνόταν, δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα επιβραβευόταν. Ενώ, αντίθετα, αν παραμείνει στο αμόνι της δοκιμασίας, μπορεί να αποτελέσει ισχυρό διακύβευμα τόσο στη Βουλή όσο και στην κοινωνία.

Το ενδεχόμενο ολοκλήρωσης του σχεδίου στις αρχές του επόμενου χρόνου και όχι στα τέλη του τρέχοντος, ενισχύεται από εξωτερικούς, αλλά και εσωτερικούς παράγοντες, από θέσεις της κυβέρνησης, αλλά και της αντιπολίτευσης. Είναι, κατ' αρχήν, καλά γνωστό ότι εδώ και μήνες υπάρχει δυστοκία των Ευρωπαίων σε ό,τι αφορά τη διαπραγμάτευση για το δημόσιο χρέος. Ενώ δεσμεύονταν να ανοίξουν τη συζήτηση αμέσως μετά την πιστοποίηση του πρωτογενούς πλεονάσματος, τη μετέθεσαν αρχικά για μετά τις ευρωεκλογές, κατόπιν για το φθινόπωρο και τώρα για το χειμώνα. Πάνω από όλα, υπάρχει, την ώρα αυτή, στις Βρυξέλλες ανησυχία για μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες που μετατρέπεται σε άγχος για ολόκληρη την Ευρωζώνη. Και αυτό κάνει τους Ευρωπαίους ακόμη πιο πιεστικούς, απαιτητικούς αλλά και αναβλητικούς ως προς το ελληνικό ζήτημα.

Τις ευρωπαϊκές προθέσεις αποκάλυψε εδώ και καιρό η τρόικα, που ευθέως ζήτησε και πλαγίως απέδειξε ότι επιδιώκει αναβολή στην ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης, επικαλούμενη την εντεινόμενη πολιτική αβεβαιότητα. Διευκολύνεται, βέβαια, στο παιχνίδι της καθυστέρησης και από τις πολλές εκκρεμότητες στις λεγόμενες προαπαιτούμενες δράσεις. Κυρίως, όμως, από την αντίθεση της κυβέρνησης στο άνοιγμα νέων ζητημάτων και τη λήψη πρόσθετων επώδυνων μέτρων, στο ασφαλιστικό, τις εργασιακές σχέσεις, το μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Οπως και από την κυβερνητική επιμονή στη θέσπιση φοροελαφρύνσεων και διευκολύνσεων στους πολίτες που δεν αντέχουν άλλο. Ρυθμίσεων για τα «κόκκινα» επιχειρηματικά δάνεια, την προστασία της πρώτης κατοικίας, τις ληξιπρόθεσμες οφειλές στο Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Πάνω από όλα, την καθυστέρηση στην εφαρμογή του κυβερνητικού σχεδίου τροφοδοτεί η αντιπολίτευση, που αποκλείει τη συναίνεσή της στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, φέρνει τη χώρα σε μακρά προεκλογική περίοδο και κλίμα πολιτικής αβεβαιότητας. Κυρίως, όμως, διότι διακηρύσσει πως μια δική της κυβέρνηση δεν πρόκειται να αναγνωρίσει καμία συμφωνία με τους εταίρους μας, καθώς είναι αποφασισμένη να επιμείνει στο κούρεμα του χρέους. Και αυτό μπορεί είτε να δημιουργεί στους δανειστές και τους εταίρους της χώρας εικόνα επικείμενης ρήξης είτε να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα σε ένα κατενάτσιο που υπηρετεί τα σχέδια και τις προθέσεις τους.

Με όλα αυτά στοιβαγμένα λίγο πριν το ξεκίνημα των διαδικασιών για την ανάδειξη νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, συγκροτείται ένα ισχυρό διακύβευμα, που μπορεί να λειτουργήσει τόσο στη Βουλή όσο και στην κοινωνία. Η Βουλή, οι πολιτικές δυνάμεις και οι βουλευτές θα βρεθούν μπροστά σε ιστορικές ευθύνες καθώς δεν θα κληθούν να κρίνουν, αλλά να ορίσουν τις εξελίξεις. Και, εάν, αποκλείοντας την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, οδηγήσουν σε πρόωρες εκλογές, θα πάνε το ίδιο διακύβευμα κατ'ευθείαν στους πολίτες. Οι οποίοι δεν θα κληθούν να επιβραβεύσουν ένα τετελεσμένο, όπως θα γινόταν αν το σχέδιο ολοκληρωνόταν, αλλά να κρίνουν τα όσα θα διακυβεύονται την ώρα εκείνη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Αρθρο