Έντυπη Έκδοση

Κάθριν Πέχλοφ

Παίζει τζαζ με την άρπα της

Η Kathrin Pechlof είναι μία από τις λίγες αρπίστριες της γερμανικής τζαζ σκηνής. Γεννημένη στο Μόναχο όπου σπούδασε άρπα στο Κονσερβατόριο και σύνθεση τζαζ στην Κολονία, πρωτοεμφανίσθηκε ως σολίστ σε συναυλίες και συνέπραξε με πολλά γνωστά σχήματα μουσικής δωματίου και ορχήστρες.

Η εσωτερική της ανάγκη να ασχοληθεί με τη σύγχρονη τζαζ δωματίου την οδήγησε στη δημιουργία των δικών της μουσικών σχημάτων - ενός σεξτέτου και του Kathrin Pechlof Trio, που αποτελείται από τον φημισμένο σαξοφωνίστα Christian Weidner και τον βραβευμένο με το WDR-Jazzpreis κοντραμπασίστα Robert Landfermann. Με αφορμή τη χθεσινή συναυλία του Trio της στο Γερμανικό Ινστιτούτο Goethe στο πλαίσιο του εγχειρήματος «Νέοι Παλμοί - Γυναίκες της γερμανικής τζαζ», κάναμε μία συζήτηση μαζί της με κύριο ερώτημα πώς από την κλασική μουσική κατέληξε στην τζαζ.

- Εχετε κλασικές σπουδές στην άρπα και παρά τις καταβολές της οδηγηθήκατε προς τη σύγχρονη τζαζ δωματίου. Τι σας τράβηξε σ' αυτό το δρόμο;

«Εξακολουθώ να παίζω κλασική μουσική γιατί αυτές είναι οι ρίζες μου και αισθάνομαι πολύ συνδεδεμένη με την παράδοση της ευρωπαϊκής μουσικής κουλτούρας. Περίπου στα είκοσί μου όμως ένιωσα κατά κάποιο τρόπο "ελλιπής". Ημουν φίλη με μουσικούς της τζαζ, εντάχθηκα στις συναυλίες τους και εμπλεκόμουν όλο και περισσότερο μαζί τους. Ανακάλυψα τον κόσμο της τζαζ και του αυτοσχεδιασμού βήμα βήμα. Η άρπα ήταν το όργανό μου, οπότε αποφάσισα να την πάρω και να ανακαλύψω τι είναι δυνατόν σε αυτό το είδος με το όργανο αυτό. Βρήκα την ελευθερία που μου έλειπε, μια θαυμάσια δυνατότητα να εκφραστώ».

- Η μουσική λένε ότι είναι η κοινή γλώσσα του κόσμου και δεν έχει φύλο. Η πετυχημένη πορεία σας στον άλλοτε ανδροκρατούμενο χώρο της τζαζ αποτελεί μία απόδειξη ότι η μουσική είναι ελευθερία;

«Σήμερα δεν υπάρχει καμία διαφορά αλλά η μουσική βιομηχανία και της τζαζ σε γενικές γραμμές, δεν είναι ένα εύκολο πεδίο. Ειδικά ως ελεύθερος επαγγελματίας μουσικός με αυτή τη λιγότερη οικονομική ασφάλεια. Είναι μια πρόκληση να συνδυάσεις το να είσαι μουσικός με οικογενειακές αξίες».

- Πώς συνθέτετε μουσική και τι αποτελεί πηγή έμπνευσης για εσάς;

«Κάθε μουσικός και κάθε είδος μουσικής που έχω παίξει είναι μια έμπνευση για μένα. Φυσικά και η ίδια η ζωή, που είναι γεμάτη έμπνευση με όλες τις αντιθέσεις της, τον πόνο, τη χαρά και τη θλίψη».

- Τι είναι επιτυχία για ένα συνθέτη;

«Η πιο συγκλονιστική στιγμή είναι να μοιράζεται ο μουσικός το νέο του υλικό με την μπάντα του, όπως και να ακούει πρώτη φορά το έργο του. Τότε συνειδητοποιώ αν πρόκειται να λειτουργήσει, γιατί η ορχήστρα είναι το πρώτο κρίσιμο ακροατήριο».

- Η άρπα, από τα αρχαιότερα όργανα, έχει συνοδεύσει την ιστορία μέχρι σήμερα κι ο ήχος της μοιάζει να μας ενώνει με αιθέριους μυστηριακούς τόπους. Θεωρείτε ότι μας οδηγεί στην τέχνη της μουσικής με έναν πνευματικό τρόπο;

«Για μένα το να παίζει κανείς μουσική είναι κάτι εξόχως πνευματικό. Ως μουσικός έρχεσαι σε μια στενή επαφή με τον εαυτό σου και το ιδανικό είναι να προκαλέσεις αυτό το συναίσθημα στους ακροατές σου. Ωστόσο, κάθε όργανο είναι μοναδικό και φυσικά υπόκειται στον μουσικό που το παίζει αν θα μας μεταφέρει σε πνευματικά ή μυστηριακά μέρη».

- Οι συνθέσεις σας, ενώ πρόκειται για μια αφηγηματική σύγχρονη μουσική, έχουν έντονα στοιχεία από λυρικούς υπαινιγμούς. Πώς πετυχαίνετε αυτή την ένωση;

«Δεν είναι κάτι προσχεδιασμένο, απλώς προέκυψε. Διαβάζω πολύ και η λογοτεχνία υπήρξε πάντα ένα σημαντικό μέρος της ζωής μου».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Καλλιτεχνικό ρεπορτάζ
Συνεντεύξεις
Κι αυτά
Μουσική