Έντυπη Έκδοση

Πρόσφυγες για δεύτερη ή και τρίτη φορά

Βρισκόμαστε σε απόσταση 37 χιλιομέτρων από τα σύνορα, σε μικρή απόσταση από την πόλη Κομπάνι. Και συγκεκριμένα, στην τουρκική πόλη Σανλιούρφα, στη νότιο Τουρκία. Μια πόλη με 2.000.000 κατοίκους, που φιλοξενούν 50.000 πρόσφυγες από το Κομπάνι.

Εδώ συναντήσαμε την πρώτη ελληνική αποστολή, στην οποία συμμετέχουν ο γιατρός Γιάννης Μουζάλας από τους Γιατρούς του Κόσμου, ο φωτογράφος Γιάννης Γιαννακόπουλος, ο Παναγιώτης Ιωαννίδης από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μόνον κάποιοι από την Ερυθρά Ημισέληνο βρίσκονται εδώ για να βοηθήσουν τον άμαχο πληθυσμό από το Κομπάνι, λένε οι ντόπιοι. Κανείς άλλος δεν έδειξε ενδιαφέρον.

Η πόλη αποτελεί το διοικητικό κέντρο της περιοχής, όπου μετατοπίσθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες λόγω των επιθέσεων των τζιχαντιστών οι άνθρωποι που ζούσαν στο Κομπάνι και άλλοι εσωτερικά μετατοπισμένοι. Διευκρινίζοντας, ότι οι τζιχαντιστές τούς ωθούν βορειότερα. Κι ότι αρκετοί από τους πρόσφυγες που πέρασαν τα σύνορα της νότιας Τουρκίας γίνονται πρόσφυγες για δεύτερη ή τρίτη φορά. Είχαν καταλάβει ότι το Κομπάνι αποτελεί έναν θύλακα αυτονομιστών και γι' αυτό το σφυροκοπούν. Και οι τζιχαντιστές θεωρούν ζήτημα στρατηγικής να μη μετατοπιστούν από τη συνοριακή τουρκική γραμμή.

Σχεδόν το 80% των προσφύγων από το Κομπάνι, που φθάνουν εδώ, είναι γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι. Μόλις το 20% αριθμούν οι νέοι άνδρες, που στην πλειονότητά τους παραμένουν στο Κομπάνι για να πολεμήσουν.

Παρά το μεγάλο αριθμό των προσφύγων, η πόλη είναι πεντακάθαρη. Με μεγάλα πάρκα, ουρανοξύστες, πολυτελείς κατοικίες, αλλά και χαμόσπιτα. Εκθέσεις επίπλων και καταστήματα τροφίμων. «Γιατί πας εκεί;», με ρώτησε εκφράζοντας την αγωνία του ένας υπάλληλος της τουρκικής αεροπορικής εταιρείας, στην Κωνσταντινούπολη, για να προσθέσει ότι «υπάρχουν και καλύτερα μέρη». Ομως η αλληλεγγύη μεταξύ των Κούρδων κατάφερε να υπερκεράσει τη μιζέρια.

Το αεροπλάνο ήταν γεμάτο Κούρδους. Εκτός από κάποιους Κινέζους με αμερικάνικο διαβατήριο.

Ο Αχμέτ και η Ματιτζέ, που περίμεναν στο αεροδρόμιο να με ξεναγήσουν, μιλούν μια την κουρδική διάλεκτο και μια την τουρκική γλώσσα. Εβαλαν κουρδική λαϊκή μουσική. Η συνεννόηση γίνεται στη νοηματική γλώσσα. Ρωτούν με αγωνία αν πρόκειται να σταλεί βοήθεια για τους πρόσφυγες. Και αναρωτιούνται πώς ζουν στην Αθήνα όσοι Κούρδοι κατάφεραν να φθάσουν από το Κομπάνι.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Τουρκία
Ανθρωπιστικές οργανώσεις
Μέση Ανατολή και αραβικός κόσμος
Μετανάστες και πρόσφυγες
Αλληλεγγύη
Ισλαμικό Κράτος