Έντυπη Έκδοση

Η Κύπρος να προλάβει τις νέες τουρκικές αξιώσεις

Αμεσος στόχος της Τουρκίας είναι να παρεμποδίσει τις νέες έρευνες της Λευκωσίας

Η πειρατική έξοδος του «Μπαρμπαρός» στην Κυπριακή ΑΟΖ φαίνεται να υπηρετεί άμεσους και μεσοπρόθεσμους, διεκδικητικούς και αμυντικούς, στρατηγικούς και εσωτερικούς στόχους της Αγκυρας. Μπορεί να είναι έκφραση τσαμπουκά, αλλά και αγωνίας για όσα συμβαίνουν γύρω της.

Σίγουρα, πάντως, δεν είναι αυτό που λέει. Δεν χρειαζόταν και δεν χρειάζεται η Τουρκία έρευνες στα νότια της Κύπρου, καθώς εύκολα μπορεί να βρει και να πάρει από διεθνείς εταιρείες τα στοιχεία που υπάρχουν. Κυρίως, όμως, διότι ακόμη κι αν έπαιρνε τα στοιχεία που υποτίθεται πως ψάχνει, δεν θα μπορούσε να τα αξιοποιήσει. Δικαιώματα στην Κυπριακή ΑΟΖ, έξω από τη Λάρνακα και τη Λεμεσό, δεν μπορεί να αποκτήσει ούτε η ίδια, ούτε το ψευδοκράτος.

Αμεσος στόχος της Αγκυρας είναι να παρεμποδίσει τις νέες έρευνες, που μόλις ξεκίνησαν με ανάθεση της Λευκωσίας. Από τις αρχές, άλλωστε, του χρόνου είχε αφήσει να φανούν ξεκάθαρα οι προθέσεις της. Ανησυχεί πως ο εντοπισμός νέων κοιτασμάτων θα ενισχύσει το σχέδιο υγροποίησης του φυσικού αερίου στην Κύπρο και θα υπονομεύσει την επιδίωξή της να δημιουργηθεί ένας ακόμη αγωγός που θα περνά κι αυτός από το έδαφός της. Αξίωσε ευθέως, αλλά και μέσω του κατοχικού ηγέτη, την καθυστέρηση των ερευνών, αλλά η αξίωσή της απορρίφθηκε.

Αποκαλυπτικό των τουρκικών στόχων είναι και το γεγονός ότι η Αγκυρα ανήγγειλε τα πειρατικά σχέδιά της μόλις μία βδομάδα πριν από την προγραμματισμένη συνάντηση του Κύπριου προέδρου με τον κατοχικό ηγέτη για το νέο γύρο των ενδοκυπριακών συνομιλιών. Γνώριζε πολύ καλά πως η απόφασή της θα προκαλούσε την αντίδρασή του και αναστολή των συνομιλιών. Και δεν αποκλείεται να την επιδίωκε, προκειμένου να αλλάξει την ατζέντα τους, να εντάξει και να προτάξει τα θέματα φυσικού αερίου.

Γεγονός, επίσης, είναι ότι η τουρκική πειρατική κίνηση εκδηλώνεται αμέσως μετά την ανακοίνωση και λίγο πριν από την πραγματοποίηση της συνάντησης κορυφής των Α. Σαμαρά, Ν. Αναστασιάδη και Αλ Σίσι στην Αίγυπτο με αντικείμενο τη συνεργασία των τριών χωρών για την αξιοποίηση των υποθαλάσσιων πόρων τους. Μετά τις συμφωνίες ενεργειακής συνεργασίας με τον Λίβανο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, η νέα τριμερής προσέγγιση Αθήνας, Λευκωσίας και Καΐρου δίνει νέα δυναμική στην ελληνική ενεργειακή στρατηγική και τροφοδοτεί την αντιδραστικότητα της Αγκυρας.

Αμεσα συνδεδεμένα με την τουρκική πρόκληση είναι και τα όσα συμβαίνουν στα σύνορά της, με τη διαφαινόμενη επικράτηση του σημερινού συριακού καθεστώτος, τις εξελίξεις με τους τζιχαντιστές και το ενδεχόμενο δημιουργίας Κουρδικού Κράτους. Αλλά και την εσωτερική αναταραχή που τροφοδοτούν όλα αυτά. Και τη δυσπιστία του Δυτικού Κόσμου, που βλέπει τη νεοοθωμανική ηγεσία να υποδύεται άλλη μια φορά το ρόλο του επιτήδειου ουδέτερου, περιμένοντας να δει προς τα πού γέρνουν οι εξελίξεις και παζαρεύοντας ανταλλάγματα.

Βασικός στόχος της πειρατικής κίνησης της Τουρκίας είναι η ανάδειξή της σε αποκλειστική γέφυρα των αγωγών προς την Ευρώπη, καθώς και η εξασφάλιση της συμμετοχής της στη στρατηγική διαχείριση των ενεργειακών πόρων της Κύπρου. Μπορεί να προτάξει, χρησιμοποιώντας την κατοχική ηγεσία, τις αξιώσεις της αυτές προκειμένου να συμφωνήσει στην επανάληψη των ενδοκυπριακών συνομιλιών. Μπορεί, μάλιστα, αφού πείσει ότι αποτελεί αδίσταχτο ταραχοποιό, να εκβιάσει τους Δυτικούς για να εκβιάσουν τον Ελληνισμό. Και αυτό συνιστά ίσως το σοβαρότερο κίνδυνο.

Ας μην περιμένει, λοιπόν, η κυπριακή ηγεσία. Ας χαράξει τα επόμενα βήματά της, προτού αποτολμήσει η Αγκυρα νέες αξιώσεις. Κι ας βγει επιτέλους μπροστά, όχι μόνο στα ενεργειακά ζητήματα, όπου καλά τα πήγε, αλλά και στο Κυπριακό, που επιμένει να σέρνεται από τα γεγονότα που προκαλούν οι άλλοι. Εγείροντας η ίδια ουσιαστικά ζητήματα, όπως το εδαφικό, οι έποικοι, τα στρατεύματα κατοχής, που αρνείται να συζητήσει η απέναντι πλευρά. Και αναδεικνύοντας την πραγματική διάσταση του προβλήματος, την κατοχή, την εθνοκάθαρση και τον εποικισμό.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Αρθρο