Έντυπη Έκδοση

ΣΥΝΟΡΑ ΣΥΡΙΑΣ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Με τη ματιά και την ψυχή στο Κομπάνι

Δεκάδες Κούρδοι, μέσα στο σκοτάδι, στέκονται στο ύψωμα, απέναντι από το Κομπάνι. Μόλις περάσει η τουρκική περιπολία, ανεβαίνουν. Ο οργωμένος από τα στρατιωτικά οχήματα λόφος βρίσκεται μπροστά στην ουδέτερη ζώνη.

Η απεσταλμένη μας, Γεωργία Δάμα, με Κούρδους πρόσφυγες στο Σουρούτς Η απεσταλμένη μας, Γεωργία Δάμα, με Κούρδους πρόσφυγες στο Σουρούτς  Από εδώ παρακολουθούμε τη μάχη που φουντώνει τις νυχτερινές ώρες. Βλέποντας δεκάδες τροχιοδεικτικά να περνούν μπροστά μας, σαν πυροτεχνήματα. Κι ακούγοντας διαρκώς τα βαριά πυροβόλα όπλα και το τουφεκίδι. Κοιτάζοντας το Κομπάνι, που απέχει λιγότερο από δέκα λεπτά, οι μάχες καλύπτουν ολόκληρη τη δυτική πλευρά.

Κανείς δεν κινείται μέσα στο σκοτάδι. Μέσα από τα χωράφια ξεπροβάλλουν πολλά αυτοκίνητα, μηχανές, με σβησμένα φώτα. Ερχονται από το Κομπάνι. Σταματούν και ρωτούν αν υπάρχει κοντά τουρκική περίπολος. Περνάνε ανάμεσα στα οργωμένα χωράφια. Το σταθερό χώμα δείχνει τη διαδρομή που ακολουθούμε παράνομα, στη μεθόριο, κάνοντας διαρκώς ζικ ζακ στο σκοτάδι.

Ελεγχος διαβατηρίων

Αρχικά περάσαμε από το Σουρούτς και στη συνέχεια οδηγηθήκαμε στο συνοριακό φυλάκιο Μασάρ. Στη διαδρομή συναντούσαμε στρατιωτικά οχήματα, μας έκαναν έλεγχο διαβατηρίων. Περνώντας τα τελευταία σαμαράκια του σπασμένου δρόμου, ένα τέταρτο αργότερα, βρεθήκαμε μπροστά στο Κομπάνι. Η ώρα ήταν πέντε το απόγευμα. Αμερικανικά αεροπλάνα βομβάρδιζαν συνεχώς. Σύννεφα καπνού σκέπαζαν τη μικρή πόλη. Βλέπαμε τα μισογκρεμισμένα διώροφα σπίτια. Ενας οικισμός, χτισμένος στον απέναντι λόφο, είναι το Κομπάνι, που κρατάει 50 μέρες πολιορκίας.

«Το ΡΚΚ πολεμάει. Οι Σύροι άνδρες από το Κομπάνι είναι νεκροί», λέει ο Κούρδος οδηγός μας. Φθάνοντας, είδαμε δεκάδες Κούρδους που κοίταζαν απέναντι. Κάποιοι λένε ότι είναι αρκετές μέρες εκεί. Περιμένουν να δουν τη μάνα, τη γυναίκα, την αδελφή τους να έρθει. Σουρουπώνει και ο ήλιος δύει, πίσω από το Κομπάνι, βάφοντας κόκκινο τον ουρανό. Ανάβουν φωτιές για το κρύο. Οι γυναίκες βράζουν πλιγούρι, προσφέρουν και στους ελάχιστους ξένους ανταποκριτές. Συζητώντας μεταξύ τους ότι αύριο δεν θα έχουν ούτε ψωμί. Κι ότι μέσα στο Κομπάνι παραμένουν 3.000 άνθρωποι εγκλωβισμένοι.

Κάποιοι μαζεύουν απ' το χώμα σφαίρες από πυροβόλα όπλα, που εξοστρακίσθηκαν. Μετρήσαμε δύο βομβαρδισμούς σε μία ώρα. Σταμάτησαν και μετά ξανάρχισαν. Μέχρι που έπεσε το σκοτάδι. Με την αγωνία στα μάτια, αλλά κι ένα χαμόγελο πλησιάζουν και ορισμένοι Κούρδοι αντάρτες. Φοράνε στρατιωτικές στολές, με την κουρδική σημαία κι ετοιμάζονται να μπουν στο Κομπάνι. Είναι νεαροί, κατάγονται από την Τουρκία και κούρδικες περιοχές γειτονικών χωρών.

Στο νεκροταφείο

Φωνάζοντας «Αλλάχ Ακμπάρ», εκατοντάδες Κούρδοι σχηματίζουν πορεία μέχρι το νεκροταφείο, κοντά στο Σουρούτς. Ορισμένοι πηδούν το χαμηλό πλινθόκτιστο μαντρότοιχο. «Κάθε μέρα γίνονται κηδείες» μας εξηγούν. Εδώ μεταφέρουν τους νεκρούς από το Κομπάνι. Σήμερα θάβουν τρεις νέους, που έφθασαν βαριά τραυματισμένοι και ξεψύχησαν σχεδόν αμέσως. Η τεράστια αλάνα είναι σκαμμένη με φρέσκους τάφους νέων. Οι άνδρες στέκονται ξεχωριστά από τις γυναίκες, φτιάχνοντας έναν ασφυκτικό κλοιό μπροστά στον ομαδικό τάφο.

Μεταφέρουν τους νεκρούς σε σκεπασμένα φέρετρα με την κουρδική σημαία. Ανοίγουν χωρίσματα στο χώμα, τοποθετούν τσιμεντόλιθους. Γράφουν με μπογιά έναν αριθμό πάνω τους. Φυτεύουν επάνω κι ένα μικρό πεύκο. Χειροκροτούν τους νεκρούς που έπεσαν στη μάχη. Οι ιερείς ήρθαν χθες από το Κομπάνι. Αντί για τα καθιερωμένα, τους μιλούν για τις μάχες και τους εμψυχώνουν. Λένε ότι πρόκειται για απελευθερωτικό αγώνα. Τα παιδιά τρέχουν και κυλιούνται στους λόφους που σχηματίζονται αδειάζοντας το χώμα για να δημιουργήσουν λάκκους, αναγκαίους στις καθημερινές ταφές. Μετά την ταφή, υψώνουν τα χέρια, σχηματίζοντας το σήμα της νίκης. Κοιτάζοντας τα σύννεφα καπνού από τον βομβαρδισμό να υψώνονται στον ουρανό.

Στο Σουρούτς

Το Σουρούτς απέχει μερικά λεπτά από τα σύνορα. Είναι η πόλη των προσφύγων. Εδώ βρίσκεται το νοσοκομείο όπου μεταφέρονται καθημερινά οι τραυματίες από το Κομπάνι. Οι γιατροί που μεταφέρουν τους τραυματίες από τα σύνορα ήρθαν από το Κομπάνι. Λένε ότι εδώ μεταφέρουν τα βαριά περιστατικά. Περίπου 800 τραυματίες μετέφεραν από την ημέρα που ξεκίνησαν οι επιθέσεις. Οι ελαφρύτερα τραυματισμένοι, σύμφωνα με τους γιατρούς, παραμένουν μέσα στο Κομπάνι και νοσηλεύονται σε δωμάτια σπιτιών που έχουν μετατραπεί σε ιατρεία. Προσθέτουν ότι πολλοί τραυματίζονται από νάρκες, διότι η νεκρή ζώνη των συνόρων είναι ναρκοθετημένη. Στον εξωτερικό χώρο του νοσοκομείου έχουν στηθεί δύο σκηνές, πρόχειρα ιατρεία, προσπαθώντας να καλύψουν τις ανάγκες.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Διεθνής τρομοκρατία
Μέση Ανατολή και αραβικός κόσμος
Πολεμικές επιχειρήσεις
Επεμβάσεις/Επιχειρήσεις/Εισβολές
Ισλαμικό Κράτος