Έντυπη Έκδοση

«Γιατί υποστηρίζουμε τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση»

[απόσπασμα από την ομιλία του Βασίλη Σαμαρά, στελέχους του ΚΚΕ (μ-λ)]

Κομβικό σημείο στην πορεία του κινήματος αποτέλεσε η έκρηξη της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης (ΜΠΠΕ) στην Κίνα, που επανέφερε στο προσκήνιο βασικά ζητήματα της μαρξιστικής-λενινιστικής αντίληψης:

- Το ζήτημα ότι ο κομμουνισμός δεν είναι ένα μοντέλο στο οποίο οφείλει να προσαρμοστεί η κοινωνία, αλλά μια διαδικασία επαναστατικού μετασχηματισμού της σε κομμουνιστική κατεύθυνση, και η οποία εκτείνεται σε μια ολάκερη ιστορική περίοδο.

- Την άποψη ότι η οικοδόμηση του σοσιαλισμού δεν είναι υπόθεση κάποιων ειδικών, αλλά της πλήρους και ολοκληρωτικής αρμοδιότητας της εργατικής τάξης.

- Την άποψη ότι η ταξική πάλη συνεχίζεται σε όλη αυτήν την περίοδο της δικτατορίας του προλεταριάτου.

- Την άποψη ότι το βασικό ζήτημα αφορά το συνεχή μετασχηματισμό των παραγωγικών σχέσεων και στην κατεύθυνση άμεσου ελέγχου της οικονομικής βάσης από τον κόσμο της δουλειάς.

Κινητοποίησε, στη βάση αυτών των κατευθύνσεων, εκατομμύρια ανθρώπων οι οποίοι κινήθηκαν ενεργητικά, μάχιμα, σε όλα τα πεδία, αναζητώντας απαντήσεις επαναστατικού χαρακτήρα στα ζητήματα που είχαν τεθεί.

- Στο πεδίο της παραγωγής, τόσο οι εργάτες στα εργοστάσια όσο και οι αγρότες στις κομμούνες τους ενεργοποιήθηκαν, αναπτύσσοντας τη δημιουργικότητα και εφευρετικότητά τους, και αναζητώντας μορφές παραγωγικών σχέσεων που να αποτελούν το -όλο και πιο σταθερό- θεμέλιο της δικτατορίας του προλεταριάτου και της «αρμοδιότητας» των εργαζόμενων λαϊκών μαζών.

- Στις σχολές, στα πανεπιστήμια και συνολικά στο χώρο του εποικοδομήματος, αναζητώντας μορφές κατάρτισης που να υπηρετούν και να διασφαλίζουν την προώθηση αυτών των σχέσεων.

- Στο πεδίο της ταξικής πάλης, ανοίγοντας ιδεολογικό και πολιτικό μέτωπο ενάντια στις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που εμφορούνταν από ρεβιζιονιστικές, νεοαστικές αντιλήψεις και αναπαρήγαγαν αστικές σχέσεις στην κινέζικη κοινωνία.

Ταυτόχρονα, με αυτά τα πεπραγμένα, η ΜΜΠΕ κατέδειξε την ανεξάντλητη ζωτικότητα του εργατικού, επαναστατικού, κομμουνιστικού κινήματος. Τη δυνατότητα να βρει «μέσα του» τις δυνάμεις που μπορούν να αναζητήσουν και να βρουν δρόμο προς το μέλλον. Κατέδειξε ότι αυτοί οι δρόμοι υπάρχουν! Οτι αυτό το φωτεινό μέλλον είναι, κατ' αρχάς, υπόθεση κατανόησης της ουσίας των προβλημάτων που είχαν αναδειχτεί και ζητούσαν απαντήσεις. Πάνω απ' όλα, ότι είναι ζήτημα ενεργητικής αντιμετώπισης από την εργατική τάξη και τις λαϊκές μάζες, ότι είναι ζήτημα ταξικής πάλης.

Βέβαια (και όπως είναι ήδη δεδομένο) αυτή η προσπάθεια δεν ολοκληρώθηκε· η ΜΠΠΕ νικήθηκε τελικά. Αφησε, όμως, όλες εκείνες τις παρακαταθήκες τις οποίες οφείλουμε να μελετήσουμε, να αφομοιώσουμε, να στηριχτούμε σ' αυτές, να τις εντάξουμε στη διαδικασία διαμόρφωσης της σημερινής φυσιογνωμίας και πολιτικής γραμμής του κομμουνιστικού κινήματος.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Αφιέρωμα
Περιοδικά/Εκδόσεις
ΚΚΕ
Κύριο θέμα
Για τη «νέα γραμμή» του ΚΚΕ