Έντυπη Έκδοση

Η μετανάστευση ως «ευρωπαϊκό όνειρο»

Τώρα πλέον το μεταναστευτικό ρεύμα δεν είναι θέμα ευρωπαϊκού ονείρου αλλά ζήτημα ζωής ή θανάτου για ανθρώπους που δικαιολογημένα έχουν πανικοβληθεί

Ως γνωστόν, το λεγόμενο «αμερικανικό όνειρο» έχει απομαγευθεί, ως προϊόν εξωτερικής κυρίως κατανάλωσης made in USA, οπότε ο αισιόδοξος καθηγητής Τζέρεμι Ρίφκιν κατασκεύασε ως εναλλακτική λύση το «ευρωπαϊκό όνειρο», όπου η Ευρώπη εμφανίζεται ως η νέα γη της επαγγελίας και των μεγάλων ευκαιριών.

Η Ελλάδα, αφού πρώτα μετασχηματίστηκε σε χώρα μεταναστών στην αλλοδαπή, από το 1893, εποχή πτώσης της τιμής της σταφίδας, αλλά προπάντων της χρεοκοπίας επί Χαριλάου Τρικούπη.

Μέχρι το 1914, το 1/6 του πληθυσμού είχε μεταναστεύσει, κυρίως στις ΗΠΑ, με ενεργό συμμετοχή στο «αμερικανικό όνειρο». Η μετανάστευση μεταπολεμικά (κυρίως προς τη Δυτική Γερμανία) κράτησε. μέχρι και το τέλος της δεκαετίας το 1970). Επειτα όμως, με τις ιστορικές ανακατατάξεις, ιδίως μετά την πτώση του υπαρκτού και την έξαρση των ανθρωποκτόνων συγκρούσεων σε Ασία και Αφρική αλλά και Γιουγκοσλαβία, η Ελλάδα κατέστη κέντρο υποδοχής Αλβανών, για μόνιμη εγκατάσταση, Αφρικανών και Ασιατών, (κυρίως από το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές) αλλά και χωρών του 2ου κόσμου καθώς και της Μέσης Ανατολής (Ιράκ, Συρία, Λίβανος) μετά το 1990, που για λόγους επιβίωσης προσέβλεψαν στη γηραιά Ηπειρο, ως μόνη ελπίδα σωτηρίας τους από πολέμους, ανεργία, πείνα ακόμα και θάνατο. Σε αυτό συντέλεσε και η γεωγραφική θέση της Ελλάδας ως σταυροδρόμι μεταξύ Ευρώπης, Αφρικής και Ασίας.

Το «Spiegel» παρατηρεί ότι η Ελλάδα δεν είναι χώρα προτίμησης των μεταναστών λόγω της επικρατούσας φτώχειας και μιζέριας σε αυτήν (παρ' όλο που οι Αλβανοί είχαν μέχρι πρότινος αντίθετη άποψη). Αλλά αποτελεί πύλη εισόδου στον ευρωπαϊκό παράδεισο και έτσι κατέστη κέντρο διερχόμενων μεταναστών, που όμως δεν διέρχονται μόνον αλλά και σταθμεύουν επί μακρόν και αορίστως στη χώρα, λόγω των αποτρεπτικών μέτρων που έχουν λάβει χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και άλλες, προκαλώντας πολλαπλά προβλήματα στην Ελλάδα, που τη βασανίζει η φτώχεια, η ανεργία, η πείνα, και εξ αντικειμένου, πρόσφατα, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός, όπου οι νεοναζί βρήκαν πρόσφορο έδαφος να καλλιεργήσουν για να αποπεριθωριοποιηθούν ως πολιτική δύναμη και να πετύχουν πολύ θεαματικά αποτελέσματα στις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις, επισείοντας όχι μόνον τον κίνδυνο του αφελληνισμού αλλά και τον κίνδυνο που διατρέχουν κυρίως γέροντες και αδύνατοι από επιθέσεις λιμοκτονούντων ή και κακοποιών μεταναστών.

Φρούδες ελπίδες

Το ευρωβαρότετρο στην αρχή της παρούσας χιλιετίας θεωρούσε την Ελλάδα την πιο ανεκτική και λιγότερο ξενοφοβική χώρα της Ευρώπης, καθώς επίσης και όαση ειρήνης στα ταραγμένα Βαλκάνια. Τώρα όμως κατηγορούμαστε από μεγάλες ανθρωπιστικές οργανώσεις για ξενοφοβία, ρατσισμό και χρήση βίας κατά των μεταναστών. Αλλά και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν υστερούν. Ούτε η Ισπανία, ούτε η Ιταλία, ούτε οι «συνεργαζόμενες» γειτονικές τους χώρες της Β. Αφρικής. Γενικό συμπέρασμα: οι μετανάστες υφίστανται απάνθρωπη μεταχείριση.

Πολλοί Ασιάτες και Αφρικανοί παραμένουν στην Ελλάδα κάτω από άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες, στα «κέντρα υποδοχής» με τη φρούδη ελπίδα ότι θα τους δοθεί κάποτε η ευκαιρία να φύγουν προς Βορρά, για να μπορέσουν να ζήσουν στον υπό αμφισβήτηση πλέον ευρω-παράδεισο. Κάποιοι κατόρθωσαν να φτάσουν στη γη της επαγγελίας και των ευκαιριών, ύστερα από περιπέτειες, ανυπέρβλητες δυσκολίες και καταβολή μεγάλων ποσών στους traffickers, αλλά δοκίμασαν τη μεγαλύτερη απογοήτευση της ζωής τους εκεί και επέστρεψαν στις πατρίδες τους, εκτός εκείνων που πνίγηκαν στη Λαμπεντούζα και στο Αιγαίο προτού καν «πιάσουν» Ευρώπη.

Η μαζική εισροή μεταναστών -μόνο μέχρι το 1991 είχαν εγγραφεί ως αλλοδαποί 167 χιλιάδες- το 2001 έφτασε τις 762 χιλιάδες. Η κατάσταση έχει πάρει επικίνδυνα ανεξέλεγκτες διαστάσεις τώρα που οι μετανάστες συνιστούν το 1/10 του ελληνικού πληθυσμού. Η Ελλάδα διαμαρτυρήθηκε για τον Κανονισμό 2 του Δουβλίνου, που όριζε ότι οι μετανάστες όφειλαν να παραμείνουν στην πρώτη χώρα εισόδου τους στην Ευρώπη. Οι χώρες αυτές είναι η Ελλάδα, η Μάλτα, η Ισπανία και η Ιταλία. Ακόμα και με το «Δουβλίνο ΙΙΙ» τίποτε σχεδόν δεν άλλαξε, οπότε Ισπανία και Ιταλία επέβαλαν δρακόντεια μέτρα για την αποτροπή εισόδου των μεταναστών, που έφεραν αποτελέσματα αφού κατασκευάστηκαν σιδερένιοι φράχτες με ξυράφια.

Κάποια αποτρεπτικά μέτρα πήρε και η Ελλάδα στην περιοχή του Εβρου, με πενιχρότερα αποτελέσματα λόγω πλημμελούς φύλαξης των συνόρων, ενώ οι traffickers εξακολουθούν το ασυνείδητα απάνθρωπο έργο τους, εκ Τουρκίας κυρίως ορμώμενοι με καραβιές απελπισμένων ανθρώπων όπου συμπεριλαμβάνεται και το human trafficking (παλαιομοδίτικα: «εμπόριο λευκής -αλλά και μελαψής- σαρκός»), με τη συνακόλουθη μετάδοση αφροδισίων και άλλων νοσημάτων που μεταφέρονται κυρίως στην πρωτεύουσα.

Ζουν στον κόσμο τους

Μέσα σε αυτή την παντελή απουσία συντονισμένων προσπαθειών να εξευρεθεί μια βιώσιμη λύση για τα οξέα προβλήματα που συνεπιφέρει η μαζική εισροή μεταναστών, οι Βόρειοι Ευρωπαίοι ζουν στον κόσμο τους, και δεν εννοούν να χάσουν την ευμάρεια που τους χάρισε ο καπιταλισμός, ενώ οι Νότιοι καταβάλλουν απεγνωσμένες προσπάθειες να εμποδίσουν την εισβολή των απελπισμένων μεταναστών.

Στο μεταξύ, η συγκροτηθείσα οργάνωση περιφρούρησης των εξωτερικών ευρωπαϊκών συνόρων, η «Frontex», κάνει ό,τι μπορεί, αλλά αδυνατεί να ανακόψει το τεράστιο κύμα μεταναστών, προσφύγων και αιτούντων άσυλο που πάει να βουλιάξει μια Ευρώπη διαιρεμένη, παραπαίουσα και εν τέλει όχι τόσο παραδεισένια όσο τη φαντάστηκε ο Τζέρεμι Ρίφκιν και η τριτοκοσμική απόγνωση.

Η κατάσταση οξύνεται με τις νέες συγκρούσεις Κούρδων κ.ά. Το κύμα προσφύγων απειλεί να σαρώσει όλη τη Νότια Ευρώπη, βυθίζοντάς τη σε μία πρωτοφανή εντροπία. Τώρα πλέον δεν είναι θέμα ευρωπαϊκού ονείρου αλλά ζήτημα ζωής ή θανάτου για ανθρώπους που δικαιολογημένα έχουν πανικοβληθεί. Τα αναμενόμενα αναπόφευκτα ναυάγια είναι και ναυάγια ανθρωπισμού ολόκληρης της παγκόσμιας κοινότητας, που δεν έχει τίποτε να προσφέρει στην επίλυση του οξύτερου προβλήματος που αντιμετώπισε ποτέ η ανθρωπότητα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Δημοσιεύματα/Αρθρα/Σχολιασμοί/Παρεμβάσεις