Έντυπη Έκδοση

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ Γ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΥ

Ο τίμιος Γιάννης στο υπουργείο Αμυνας

Οσο περισσότερο πλησιάζεις τους Θεούς, τόσο περισσότερο βλέπεις την ασχήμια τους. Μίλοβαν Τζίλας (Συνομιλίες με τον Στάλιν)

Ο αναχωρήσας για το Επέκεινα, συνιδρυτής και θεμελιωτής του ΠΑΣΟΚ, είχε εγκαταλειφθεί, είχε παραμερισθεί από της εποχής της ολέθριας και γελοίας Μιμικοκρατίας, γιατί εθεωρείτο υπερβολικά έντιμος για να συμμετέχει στην τότε κυβέρνηση-θίασο

Εκείνοι που είχαν απομονώσει από το ΠΑΣΟΚ τον Γ. Χαραλαμπόπουλο, λόγω της ακεραιότητάς του, εκφώνησαν επικήδειους και «έκλαψαν με μαύρο δάκρυ» Εκείνοι που είχαν απομονώσει από το ΠΑΣΟΚ τον Γ. Χαραλαμπόπουλο, λόγω της ακεραιότητάς του, εκφώνησαν επικήδειους και «έκλαψαν με μαύρο δάκρυ» Αφορμή να γράψω το παρακάτω σημείωμα πήρα από ένα, από τα πολλά, σχόλια που εγράφησαν για το θάνατο ενός σπουδαίου Ελληνα και μέντορά μου, του Γιάννη Χαραλαμπόπουλου, ίσως του εντιμότερου πολιτικού της Μεταπολίτευσης. Είχα τη μεγάλη τιμή να είμαι διευθυντής του Στρ. Γραφείου όταν ήταν υπουργός Αμυνας. Δεν χρειάζεται να πω άλλα.

Με τον εκλιπόντα Λέοντα είχα συνεχή επαφή. Διατηρούσε ακέραιες τις πνευματικές του δυνάμεις και τη σοφία του. Σχολιάζαμε τα τρέχοντα πολιτικά τεκταινόμενα.

Ο αναχωρήσας για το Επέκεινα, συνιδρυτής και θεμελιωτής του ΠΑΣΟΚ, πρώτος συνεργάτης του Παπανδρέου, είχε εγκαταλειφθεί πλήρως, είχε παραμερισθεί από της εποχής της ολέθριας και γελοίας Μιμικοκρατίας και της ταυτόχρονης παρακμής του, κατά Γιάννη Τριάντη, Μεγάλου Αντιφατικού, γιατί εθεωρείτο υπερβολικά έντιμος για να συμμετέχει στην τότε κυβέρνηση-θίασο ποικιλιών και στις μετέπειτα, ληστρικές και διεφθαρμένες, Κ. Σημίτη και Γ. Παπανδρέου. Ονομαζόταν, δικαίως, honest John, τίμιος Γιάννης. Οταν δεν τον συμπεριέλαβαν στην κυβέρνηση του '93, εξεδόθη ειρωνική ανακοίνωση, η οποία αποδίδεται στον κάλαμο του κ. Ευάγ. Βενιζέλου (υπουργού Τύπου, τότε): «Ο κ. Γ.Χ. θα συμμετάσχει στην κυβέρνηση όταν βρεθεί θέση ανάλογη στο κύρος του!!».

Δεν τον καλούσαν στις κομματικές συνάξεις, δεν του τηλεφωνούσαν, δεν ρωτούσαν γι' αυτόν. Τελεία απομόνωση. Ιδιαίτερα ο κ. Ευάγ. Βενιζέλος, νυν αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για την ύπαρξή του, ούτε όταν ήταν ΥΕΘΑ. Δυστυχώς, κάποιος, τιμωρήσας μετά θάνατον τον Γ.Χ., όρισε τον κ. Ε.Β. να εκφωνήσει τον επικήδειο. Υβρις, προσβολή στο πρόσωπο του αποθανόντος. Ο ΒΕΝΙ των υποβρυχίων, της λίστας Λαγκάρντ, των Πολιτιστικών Πρωτευουσών, των Ολυμπιακών Αγώνων κ.ά., να «κλαίει» τον Χαραλαμπόπουλο... Πού είσαι αείμνηστε Συρίγο, που είχες γράψει τόσα για τον ΒΕΝΙ στην «Ε».

Ο Καραγκιόζ μπερντέ

Σε ένα από τα δημοσιευθέντα κείμενα για τον Γ.Χ. αναφέρεται σε ένα επεισόδιο του 1987, όπου ο Α.Π. απέστειλε στον Γ.Χ., υπουργό Αμυνας, απόρρητο σημείωμα, με το οποίο τον καλούσε να λάβει μέτρα, γιατί πληροφορίες έφεραν ότι επίκειται... χουντική κίνηση. Δεκατρία χρόνια μετά την ανατροπή της Χούντας!

Είδα αυτό το «χαρτάκι» και απόρησα, όπως το ίδιο έκανε ο Γ.Χ., αλλά ήταν υποχρεωμένος, αφού συμβουλεύθηκε τον τότε Α/ΓΕΕΘΑ, πτέραρχο Κουρή, να λάβει μέτρα. Οντως, διετάχθη γενικός συναγερμός στις Μονάδες, στο υπουργείο κατέφτασαν μια μοίρα καταδρομών και μια ίλη αρμάτων κ.λπ.

Σε λίγες ημέρες, ήλθε στο γραφείο μου ταγματάρχης του 2ου ΕΓ, πρώην υφιστάμενός μου, ο οποίος μου εκμυστηρεύθηκε ότι τα περί κινήματος ήταν παραμύθια που εξυπηρετούσαν άλλους σκοπούς. «...Καμιά δεκαριά δευτεράντζες χουντικοί έπαιζαν τάβλι σε καφενέ του Παπάγου, έβριζαν τον Παπανδρέου και απειλούσαν. Κουραφέξαλα...» Ενημέρωσα τον υπουργό.

Επειτα από 6-8 μήνες επαναλήφθηκε το ίδιο σενάριο. Προβληματισμένος, παρουσιάστηκα πρώτα στον τότε Α/ΓΕΣ, στρατηγό κ. Σταμάτη Βελλίδη, ευφυή και ξύπνιο άνθρωπο. Του εξέφρασα τις επιφυλάξεις μου κι εκείνος μου εκμυστηρεύθηκε ακριβώς τα ίδια. «Κώστα, κάποιοι μας δουλεύουν», μου είπε. Πήγαμε στον υπουργό, ο οποίος μας άκουσε με περίσκεψη. Ο Α/ΓΕΣ πρόσθεσε: «Γελοιοποιηθήκαμε στα στελέχη των Ε.Δ. και τους πολίτες. Εγώ, για να μην ανησυχείτε, έχω λάβει διακριτικά μέτρα, αλλά όχι αυτά που γίνονταν πριν».

Ο σώφρων Γ.Χ. κατενόησε τα πάντα.

Μια τρίτη επάνοδος αντιμετωπίσθηκε από τον Γ.Χ. με ειρωνεία γι' αυτούς που την έστησαν. Επειδή τα παραπάνω φαίνονται, ίσως, περίεργα και πιθανόν να λεχθεί: «Τα γράφεις όταν ο Ιωάννης ο Μεγαλοπρεπής είναι νεκρός», σας πληροφορώ ότι περιγράφω αυτές τις ιλαρές στιγμές στο βιβλίο μου «Εγκλημα στο Πεντάγωνο» (εκδόσεις Γκοβόστη), που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2013. Πήρα το πρώτο βιβλίο, πήγα στη Γλυφάδα και διάβασα μερικά αποσπάσματα στον Γ.Χ., μεταξύ των οποίων και αυτό των «πραξικοπημάτων». Γέλασε με ένα πλατύ χαμόγελο κάτω από το τεράστιο μουστάκι του και μου είπε: «Μπράβο, Κώστα, πολύ ωραία τα λες».

Ιδού, λοιπόν, ένα απόσπασμα από το βιβλίο (σ. 68), για του λόγου το αληθές.

Μια γεύση

Σημειώνω, απλά, ότι το βιβλίο είναι ένα μυθιστόρημα και τα αναφερόμενα γεγονότα ως και τα πρόσωπα είναι φανταστικά, «πόρρω απέχοντα της πραγματικότητας».

...Του Ζεστοχρήστου του άρεσαν αυτά. Εύρισκε τον τρόπο να γλείφει τον Μεγάλο, να παρουσιάζεται ως «Ηρακλής του Στέμματος», εξασφαλίζοντας πάντοτε υπουργικό θώκο.

Εστηνε ένα σκηνικό απειλής κινήματος χουντικών, τρομοκρατούσε τον ανασφαλή Πάπας, ενώ ταυτόχρονα εκτόξευε προς τα πάνω τις μετοχές του ως Μεγάλου Σωματοφύλακα. Πώς στηνόταν η παράσταση; Παρουσιαζόταν «αυθόρμητα», ένας αξιωματικός και ανέφερε ότι εντόπισε σε γνωστό προάστιο Δεξιών πυρήνες «χουντικών», οι οποίοι ετοίμαζαν κίνημα προς κατάληψη του Πενταγώνου. Στην πραγματικότητα ήταν συνήθης, καθημερινή εικόνα τεσσάρων τέως ξεδοντιασμένων χουντικών να παίζουν σκαμπίλι και ακόμη οκτώ-δέκα να τους παρακολουθούν, ενώ παράλληλα έβριζαν την κυβέρνηση.

Ο Αρχιστράτηγος, «έντρομος», κατέβαινε στον Υπουργό, που τον ανέμενε, αφού ήταν στημένη η δουλειά, και τον «ενημέρωνε». Αμέσως και πάραυτα δινόταν εντολή σε Λόχο Καταδρομών να κινηθεί προς το Πεντάγωνο για να ενισχύσει τη φρουρά της περιμέτρου. Κατέφθαναν και άρματα κ.λπ.

Παράλληλα, ο Υπουργός ενημέρωνε «εμπιστευτικά» παπαγαλάκια-δημοσιογράφους (εγγεγραμμένους στο pay-roll του υπουργείου) δίνοντας οδηγίες για το πώς θα παρουσιάσουν την «καταστολή απόπειρας πραξικοπήματος για την ανατροπή της Δημοκρατικής Κυβέρνησης». Το show κρατούσε δυο-τρεις ημέρες και έληγε με θρίαμβο της Δημοκρατίας.

Με την έναρξη της «επιχειρήσεων» ειδοποιούνταν ο Πρωθυπουργός ότι κινδυνεύει η ζωή του, μαζί και η Δημοκρατία (αυτά τα δύο ήταν ταυτόσημα). Επιβαλλόταν η μεταφορά του σε ασφαλές μέρος, συνήθως σε πολυτελές κότερο, όπου τον περίμεναν καλή παρέα, μια πλούσια κάβα και ο νυκτερινός γελωτοποιός.

Τα ίδια έγιναν και τώρα. Ο Ζεστοχρήστος δίνει εντολή επανάληψης της γνωστής οπερέτας και σήκωνε το «πορτοκαλί» τηλέφωνο, για να επικοινωνήσει με το πολιτικό γραφείο του Καίσαρα.

Ο Πάπας άκουγε τον Ζεστοχρήστο να του σκάει το παραμύθι. Δεν τον πολυπίστευε, αλλά συμμετείχε κι αυτός στην κωμωδία. Του άρεσε. Περνούσε ένα ωραίο τριήμερο και, επιπλέον, δεν έβλεπε τα ξινισμένα μούτρα της Τζέσικα. Μετά έδινε συγχαρητήρια...

Τα τηλεφωνήματα καταγράφονταν και από την αμερικανική πρεσβεία, που γνώριζε καλά την υπόθεση και διαβιβάζονταν όπου έδει για να ξεκαρδίζεται το State Department.

Τα παραπάνω για κατευόδιο στον Τίμιο Γιάννη από την «Ελευθεροτυπία» και εμένα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Αφιέρωμα
Πρόσωπα & Γεγονότα
ΠΑΣΟΚ
Πρόσωπα