Έντυπη Έκδοση

Το ελληνικό εκκρεμές

Απόλυτη επιτυχία για την κυβέρνηση, απόλυτη αποτυχία για την αντιπολίτευση. Εξοδο από το Μνημόνιο ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, νέα μνημονιακή θηλιά καταγγέλλει η αντιπολίτευση. Ολα αυτά, με αφορμή τα streςς tests των ευρωπαϊκών τραπεζών και τις ικανοποιητικές επιδόσεις των τεσσάρων ελληνικών τραπεζών. Αυτό σημαίνει ότι το «μαξιλάρι» των 11,2 δισ., που είχε φυλαχτεί μέχρι τώρα για τις τραπεζικές ανάγκες, θα μετατραπεί στο μελλοντικό δίχτυ ασφαλείας για την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές.

Η κυβέρνηση ευελπιστεί να περάσει και τον επόμενο «ύφαλο», αυτόν της θετικής αξιολόγησης της τρόικας μέχρι το τέλος του Νοεμβρίου, ώστε να μπορέσει στο τέλος του χρόνου να διακηρύξει το τέλος του Μνημονίου, με την αποχώρηση του ευρωπαϊκού σκέλους της τρόικας και την απομάκρυνση του ΔΝΤ (και των οφειλόμενων δόσεών του) και τον περιορισμό του σε συμβουλευτικό ρόλο.

Ολα αυτά όμως γίνονται με την απαρέγκλιτη προϋπόθεση ότι η χώρα και εκτός Μνημονίου θα εξακολουθήσει τις μεταρρυθμίσεις και τις υποχρεώσεις που έχουν συμφωνηθεί και απορρέουν από το Μνημόνιο που φεύγει.

Αυτό και μόνον το παράδοξο, αλλά ευκόλως εξηγούμενο, στοιχείο είναι αρκετό για να υποστηρίζει μετά πάθους η αξιωματική αντιπολίτευση ότι το Μνημόνιο όχι μόνον δεν φεύγει αλλά παραμένει εδώ ισχυρό και μόνιμο.

Η αλήθεια είναι και πάλι στη μέση του εκκρεμούς που έχουν δημιουργήσει με τις θέσεις τους κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Φυσικά το Μνημόνιο με τη σημερινή σύνθεσή του καταλήγει τον Δεκέμβριο αυτού του χρόνου. Μαζί του σταματούν και οι αναγκαστικοί εφαρμοστικοί νόμοι που το συνόδευαν όλα αυτά τα χρόνια, οδηγώντας τη χώρα σε άκρατη λιτότητα και δυσμενέστατες οικονομικές αλλαγές για μεγάλα στρώματα των Ελλήνων.

Από εδώ και πέρα επαφίεται στην ελληνική κυβέρνηση να ψηφίζει «περιοριστικούς» ή «χαλαρωτικούς» νόμους στην οικονομική πολιτική της και να δοκιμάζει έξοδο της χώρας στις αγορές, για να καλύπτει τις εκάστοτε πρόσθετες ανάγκες της.

Η αξιωματική αντιπολίτευση εμφανίζεται απολύτως σίγουρη ότι η παρούσα μνημονιακή κυβέρνηση ουδέποτε θα απαλλαγεί από αυτό το «χούι» της και θα εφαρμόσει ένα νέο, εξ ίσου απεχθές Μνημόνιο, με άλλο καπέλο και μανδύα. Γι' αυτό και καλεί σε πρόωρες εκλογές με όλους τους τρόπους, ώστε να απαλλαγεί η χώρα από τα Μνημόνια και τη λιτότητα.

Ομως ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι δανειστές, που παραμένουν δανειστές και στην καινούργια περίοδο, είναι αδύνατον να εγκαταλείψουν τον έλεγχο και την εποπτεία που ασκούν στη βαριά υπερδανειζόμενη Ελλάδα.

Και επειδή αυτά τα γνωρίζει η αξιωματική αντιπολίτευση, καλεί σε πανστρατιά, ελληνική και ευρωπαϊκή, για τα «κουρέματα» του χρέους όλων των ευρωπαϊκών χωρών, με πρώτη και καλύτερη την Ελλάδα.

Η λογική όμως, που περνά και αυτή από το κέντρο του εκκρεμούς, λέει ότι μέχρις ότου έρθει το «κούρεμα» (και αν), θα υπάρξει μια πολύ κρίσιμη χρονική περίοδος, στην οποία το ελληνικό εκκρεμές θα περνά από τη μια άκρη της επαναστατικής υπεραισιοδοξίας στην άλλη άκρη, των ελέγχων και της εποπτείας των αγορών και της αρνητικής διάθεσης των αγορών. Αυτή η κίνηση του ελληνικού εκκρεμούς μπορεί να γίνει από ριψοκίνδυνη και καταστροφική μέχρι ψύχραιμη και συναινετική.

Τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Εκτάκτως ερριμμένα