Έντυπη Έκδοση

Η δολιότητα των Αγγλων και οι βάσεις του θανάτου

Παρανόμως παραμένουν στην Κύπρο οι αγγλικές βάσεις

Οταν επρόκειτο να ληφθούν από την Ευρωπαϊκή Ενωση μέτρα για τη στήριξη ενός τρίτου κράτους, όπως είναι η Ουγγαρία, οι Αγγλοι πρωταγωνιστούσαν και απαιτούσαν τις πιο σκληρές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας. Οταν, ωστόσο, μετά την πειρατική εισβολή του «Μπαρμπαρός» στην κυπριακή ΑΟΖ, τέθηκε στη Σύνοδο Κορυφής το μείζον ζήτημα της έμπρακτης αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και αυτής ακόμη της ύπαρξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, επέλεξαν τα αντίθετα.

Αμέσως μόλις ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς παρουσίασε, για λογαριασμό του ασθενούντος Κυπρίου Προέδρου, τις κυπριακές θέσεις και υπογράμμισε ότι υιοθετούνται πλήρως από την Ελλάδα, ο Αγγλος ομόλογός του Ντ. Κάμερον εξερράγη. Και ακολούθησε φραστικό επεισόδιο αποκαλυπτικό της δόλιας και υποχθόνιας αγγλικής πολιτικής.

Παρουσιαζόταν έτσι το φαινόμενο να πρωταγωνιστούν οι Αγγλοι σε δράσεις για χάρη τρίτου κράτους μη μέλους της Ενωσης και να εναντιώνονται ακόμη και σε μια δήλωση στήριξης κράτους-μέλους της Ενωσης. Τάσσονταν υπέρ του κατακτητή και της κατάφωρης παραβίασης του Δικαίου της Θάλασσας. Ποδοπατούσαν, ταυτόχρονα, τις συμβατικές δεσμεύσεις που ανέλαβαν με τις Συνθήκες Ζυρίχης και Λονδίνου. Δεσμεύσεις που τους υποχρεώνουν αφ' ενός να αποτρέπουν κάθε κίνηση που οδηγεί στη διχοτόμηση και αφ' ετέρου να εργάζονται για την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που επέβαλαν οι Συνθήκες. Δεσμεύσεις άρρηκτα συνδεδεμένες με το πλαίσιο στο οποίο στηρίζεται η παρουσία των βάσεών τους στο νησί.

Με τη στάση τους στο Συμβούλιο Κορυφής, οι Αγγλοι παραβίασαν τις αρχές της κοινοτικής αλληλεγγύης, ποδοπάτησαν τις συμβατικές υποχρεώσεις τους προς την Κυπριακή Δημοκρατία και απέδειξαν, άλλη μία φορά, ότι παράνομα κατακρατούν τις βάσεις στη Δεκέλεια και το Ακρωτήρι. Διότι οι βάσεις αυτές παραχωρήθηκαν στους Αγγλους για να εγγυώνται την υπόσταση και την ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παραχωρήθηκαν, δηλαδή, έναντι συγκεκριμένων υποχρεώσεων. Και εάν οι Αγγλοι δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις που ανέλαβαν, δεν μπορεί να διατηρούν τα δικαιώματα που προκύπτουν από αυτές. Αυτή, άλλωστε, είναι και η εκτίμηση δύο διεθνών νομικών οίκων, εκθέσεις των οποίων βρίσκονται, εδώ και χρόνια, στα χέρια της κυπριακής ηγεσίας.

Ηκατάφωρη παραβίαση του Συμβατικού Δικαίου από τους Αγγλους, εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν είναι βέβαια καινούργιο στοιχείο. Ούτε και είναι τωρινή η απώλεια του δικαιώματός τους να κατακρατούν βάσεις στην Κύπρο. Από τη στιγμή που δεν εργάζονται για την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που εγγυήθηκαν, δεν δικαιούνται να παραμένουν εκεί. Δεν συμβιβάζεται η παραμονή τους στο νησί παρά μόνο στο πλαίσιο της Κυπριακής Δημοκρατίας που τις προέβλεψε. Δεν συμβιβάζεται, προπάντων, με δράσεις που στηρίζουν τους κατακτητές και αμφισβητούν τα κυριαρχικά δικαιώματα, ακόμη και την υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Είναι ταυτόχρονα ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η δολιότητα της αγγλικής πολιτικής σ' αυτό ακριβώς οφείλεται. Στην προσπάθειά της να εκμεταλλεύεται τη στρατηγική θέση της Κύπρου, προκαλώντας προβλήματα που υπηρετούν τη διαιώνιση της εκεί στρατιωτικής παρουσίας τους. Τα αποδεικτικά γεγονότα είναι, πλέον, πολλά και καλά γνωστά. Η ανακίνηση του Κυπριακού στα 1963, από τον πρόεδρο Μακάριο, έγινε με υποκίνηση του Αγγλου Υπατου Αρμοστή σερ Αρθουρ Κλαρκ. Η πράσινη γραμμή χαράχθηκε με έμπνευση του Αγγλου υπουργού Ντάνκαν Σαντς. Η εισβολή ξεκίνησε έπειτα από έγκριση του Αγγλου πρωθυπουργού Χ. Ουίλσον στον Τούρκο ομόλογό του. Και η αποστολή ελληνικής μεραρχίας στην Κύπρο, που αποφασίστηκε τον Ιούλιο του 1974, από τον Κ. Καραμανλή, κατέστη αδύνατη μετά την αντίθεση που μετέφερε ο Αγγλος πρέσβης Ρ. Χούπερ στον υπουργό Εξωτερικών Γ. Μαύρο. Μια σειρά από γεγονότα καταδεικνύουν ότι οι αγγλικές βάσεις στην Κύπρο παραμένουν παράνομα και λειτουργούν σαν βάσεις θανάτου για τα ελληνικά συμφέροντα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Αρθρο