Έντυπη Έκδοση

Φουαγιέ

* Και σήμερα μας έχουν κηρύξει (μνημονιακό) πόλεμο, αλλά δύο εκλεγμένοι πρωθυπουργοί είπαν το μεγάλο ΝΑΙ!

* Εντάξει, μεσολάβησε και ο Παπαδήμ(ι)ος, αλλά αυτόν, τουλάχιστον, δεν τον ψηφίσαμε...

* Κι έτσι, τα στρατεύματα των δανειστών εισέβαλαν στη χώρα και την κατέλαβαν, χωρίς να συναντήσουν αντίσταση...

* Τι παιχνίδια, όμως, παίζει καμιά φορά η Ιστορία...

* Να αρνηθεί τη στρατιωτική κατοχή ένας δικτάτορας και να δεχθούν την οικονομική κατοχή δύο δημοκράτες πρωθυπουργοί!

* Ναι, εντάξει κι ο Παπαδήμ(ι)ος, αλλά αυτός είναι κάτι χειρότερο κι από πολιτικός: τραπεζίτης!

* Αν ο μη γένοιτο, πάντως, ξημέρωνε, αύριο, ο πόλεμος του '40, δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε πώς θα γραφόταν η Ιστορία...

* Στο σπίτι του πρωθυπουργού στην Κηφισιά, το μήνυμα πολέμου θα το πήγαινε ο Τόμσεν και θ' ακολουθούσε με τον αγουροξυπνημένο Αντώνιο τον Δεξιό ο εξής διάλογος:

- Βρε συ, Πολ, στα μπουζούκια ήσουν πάλι κι από το μεθύσι σου μπέρδεψες τα σπίτια;

- Οχι, Αντώνη. Δυστυχώς δεν πήγα στον Παντελίδη, απόψε.

- Γιατί, έπαθε κάτι το παιδί;

- Ελπίζω πως όχι, διότι δεν θα το άντεχα...

- Κι εγώ το ίδιο! Με την ευκαιρία, δεν πιστεύω να μην έκανες ό,τι λέει στο τελευταίο του τραγούδι «Σκούπισε τα πόδια σου και πέρασε»;

- Τα σκούπισα, Αντώνη, αλλά συγκεντρώσου, σε παρακαλώ. Εχω έρθει για ένα σοβαρό εθνικό ζήτημα!

- Τι, σταματάει το τραγούδι ο Παντελίδης;

- Σύνελθε, Αντώνη! Σας κηρύσσουμε τον πόλεμο!

- Μα αυτό δεν το έχετε κάνει ήδη;

- Σε αυτό δεν έχεις άδικο, αλλά τέλος πάντων... Θα συνθηκολογήσει η Ελλάδα ή όχι;

- Μου φαίνεται, ή αυτό είναι χειρότερο από τα Μνημόνια; Μήπως βιαστήκαμε να βγούμε;

- Αντώνη, θέλω μία απάντησή σου τώρα!

- Alors, c'est la... μα πώς το είχε πει ο άλλος;

- Guerre!

- Α ναι. Μπράβο, βρε Πολ, που το θυμήθηκες....

- Πόλεμος, λοιπόν;

- Ναι, αλλά μήπως θα μπορούσατε να περιμένετε λίγες μέρες, διότι ο Αβραμόπουλος φεύγει για το Ευρωκοινοβούλιο και δεν έχω υπουργό Εθνικής Αμυνας;

- Αυτά δεν γίνονται! Αλλωστε, έχεις τη Φώφη...

- Θα ξεκινούσες εσύ πόλεμο με τη Φώφη να ηγείται του στρατεύματος;

- Οχι φυσικά!

- Ε να, βλέπεις. Δεν το κάνουμε στις 10 Νοεμβρίου, να προλάβω να πάω και στην Κύπρο;

- Αντώνη, λυπάμαι. Την έκτην πρωινήν τα στρατεύματά μας θα επιτεθούν...

- Χωρίς ένα καφέ και με την τσίμπλα στο μάτι; Αν είναι δυνατόν! «Ονειρο ζω» που τραγουδά κι ο Παντελίδης...

- Εδώ, φίλε μου, ταιριάζει το τραγούδι του «Γίνεται» - πόλεμος εν προκειμένω....

- Οπως και να 'χει, Πολ, «Δεν σε συγχωρώ», όπως λέει και ο Παντελίδης. Σιγά μη μου την έβγαινες, τα ξέρω όλα τα τραγούδια του!

- Κάπως έτσι (ή ακριβώς έτσι...) η Ελλάδα θα έμπαινε στον πόλεμο.

* Με τον Τσίπρα, βεβαίως, να καταγγέλλει την κυβέρνηση και να υπόσχεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαγράψει μονομερώς τον πόλεμο!

* Αν και ο Σταθάκης θα μιλούσε μόνο για διαγραφή του επαχθούς μέρους του πολέμου...

* Οι στρατιώτες μας, πάντως, θα πήγαιναν και πάλι στο Μέτωπο με το χαμόγελο στα χείλη και με το κινητό στα χέρια για να βγάλουν σέλφις!

* Και αυτή τη φορά, δεν θα είναι η Σοφία Βέμπο που θα τους εμψυχώνει....

* Τραγουδιστής της νίκης θα είναι ο Παντελίδης με τις επιτυχίες του «Αλεξίσφαιρο γιλέκο» και «Συνοδεύομαι».

* Θα πέσει και σε μελαγχολία ο Τόμσεν και με τέτοιο πεσμένο ηθικό, η νίκη θα είναι δική μας!

* Κι ύστερα ο Αντώνιος ο Δεξιός ξύπνησε και υπέγραψε τις νέες δεσμεύσεις για μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις...

* Καλή μας εβδομάδα, σύντροφοι και ας κρατήσει ο καθένας μας την προσωπική του σημαία ψηλά...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Φουαγιέ