Έντυπη Έκδοση

Ο σεναριογράφος του Κεν Λόουτς, Πολ Λάβερτι, υποσχέθηκε:

Υποστήριξη από Σκοτία και Αγγλία στις καθαρίστριες

«Χρειαζόμαστε έμπνευση κι ελπίδα για μια μεγάλη επανάσταση, και εσείς μας τη δίνετε απλόχερα. Πλέον έχω την τιμή να γνωρίζω όλες τις καθαρίστριες από το Λος Αντζελες μέχρι την Ελλάδα». Με αυτά τα λόγια αποχαιρέτησε τις απολυμένες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, ο σταθερός σεναριογράφος του Κεν Λόουτς, Πολ Λάβερτι, υψώνοντας τη γροθιά του, φορώντας το περίφημο, πλέον, κόκκινο γάντι.

Φτάνοντας στην Ελλάδα, καλεσμένος του 27ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ο πολυβραβευμένος σεναριογράφος και πολιτικός ακτιβιστής δεν επέλεξε έναν περίπατο στην Πλάκα ή την Ακρόπολη, αλλά μία συνάντηση με τους οικουμενικούς ήρωες των ταινιών του. Με βαριά σκοτσέζικη προφορά, που τον έκανε μάλιστα να απολογείται επανειλημμένως -λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ακόμη και οι Αγγλοι χρειάζονται υπότιτλους όταν μιλά- , ο βραβευμένος στις Κάνες το 2002 και το 2005 για τις ταινίες του Κεν Λόουτς, «Γλυκά δεκάξι» και «Ο άνεμος χορεύει στο κριθάρι», έδειξε ειλικρινές ενδιαφέρον για τη συνεχιζόμενη περιπέτειά στην υπόθεση των απολυμένων καθαριστριών, ανοίγοντας διάπλατα τα έκπληκτα μάτια του όταν πληροφορήθηκε τον αριθμό των αυτοκτονιών στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης.

Με φόντο ένα κολάζ φωτογραφιών με συγκρούσεις των απολυμένων με τα ΜΑΤ και πολλών άλλων «ενσταντανέ» από των αγώνα τους, ο Πολ Λάβερτι έδινε την εντύπωση ότι βρίσκεται στο φυσικό του περιβάλλον, γυρνώντας κάθε τόσο και βλέποντας με έκδηλο θαυμασμό και περισυλλογή τις εικόνες της πολύμηνης περιπέτειάς τους, με τις συνεχείς ερωτήσεις του να μοιάζουν με έρευνα για το επόμενο σενάριό του.

«Είναι τρομερό να δουλεύεις 25 χρόνια και ξαφνικά μία κυβέρνηση να σε αποτελειώνει τόσο στυγνά», ανέφερε κουνώντας το κεφάλι δεξιά και αριστερά, με μια έκφραση μεταξύ οργής και απογοήτευσης.

«Η ιστορία σας μου θυμίζει την αντίστοιχη από τις καθαρίστριες στο Λος Αντζελες, πολλές μάλιστα από τις οποίες ήταν μετανάστριες από το Μεξικό. Για αυτές τις γυναίκες που είχαν, όπως και εδώ, τραγική αντιμετώπιση από την κυβέρνηση έγραψα το σενάριο για την ταινία του Κεν Λόουτς «Ψωμί και τριαντάφυλλα». Τραγική αντιμετώπιση, μόνο και μόνο επειδή ήταν μετανάστριες. Το μόνο όπλο των λαών είναι η αλληλεγγύη, και αυτή η αλληλεγγύη που διαπιστώνω με τις Ελληνίδες καθαρίστριες μας δίνει μεγάλη έμπνευση για την αντιμετώπιση των μέτρων λιτότητας που επιβάλλονται στον ευρωπαϊκό Νότο».

Λίγο πριν αποχωρήσουμε με τον Πολ Λάβερτι από την οδό Καραγεώργη Σερβίας και τις απολυμένες καθαρίστριες, ο πολυβραβευμένος σεναριογράφος έβγαζε το κινητό του για μερικές φωτογραφίες, δίνοντας την εξής υπόσχεση:

«Γνωρίζω πολιτικά κόμματα σε Σκοτία και Αγγλία. Θα στείλω τις φωτογραφίες σας και θα φροντίσω να πω την ιστορία σας, προκειμένου να έχετε και από εκεί υποστήριξη».

Στο Masterclass που ακολούθησε στο Ινστιτούτο Γκέτε, ο Πολ Λάβερτι αναφέρθηκε στη διαδικασία συγγραφής ενός σεναρίου, στην επιτυχημένη συνεργασία του με τον Κεν Λόουτς, -με τον οποίο έχουν πετύχει την απόλυτη χημεία-, καθώς και στο πρόσφατο δημοψήφισμα για την απόσχιση της Σκοτίας από τη Βρετανία, με τα λεγόμενά του να μας θυμίζουν λίγο έως πολύ τα γεγονότα των προηγούμενων εθνικών εκλογών στην Ελλάδα και την «έξοδο» της χώρας μας από το ευρώ.

«Τα συστημικά μέσα ενημέρωσης βομβάρδιζαν καθημερινά τον κόσμο με τις υποτιθέμενες οδυνηρές συνέπειες που θα είχε η Σκοτία στην περίπτωση της απόσχισής της, με μηνύματα οικονομικών αναλυτών και ηγετών. Μόνο ο Δαλάι Λάμα δεν μίλησε για τη Σκοτία εκείνες τις μέρες, με αποτέλεσμα ο κόσμος να τρομάξει και να αποθαρρυνθεί. Ειδικά οι ηλικιωμένοι, υπό το φόβο ότι θα χάσουν τη σύνταξή τους, ψήφισαν αρνητικά. Το θετικό όμως είναι ότι πολλοί νέοι άνθρωποι, που δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ με ζητήματα πολιτικής, οργανώθηκαν και ψήφισαν για πρώτη φορά. Κι αυτό είναι μια πολύ καλή βάση για το μέλλον της Σκοτίας».

Παρά τα ακανθώδη ζητήματα στα οποία εστιάζουν, από τα σενάρια του Λάβερτι δεν λείπει το έντονο χιούμορ, γεγονός που σπάει ένα μεγάλο στερεότυπο, με τον ίδιο να μας εξηγεί χαρακτηριστικά:

«Οι άνθρωποι της εργατικής τάξης δεν είναι μίζεροι, όπως συνηθίζουν να τους παρουσιάζουν. Εχουν πολύ χιούμορ, ειδικά στο Λίβερπουλ και τη Γλασκόβη, αλλά και στην Αθήνα, όπως διαπίστωσα πριν από λίγο στη συνάντησή μου με τις καθαρίστριες. Είναι άνθρωποι ενεργοί, με αστείρευτη ζωντάνια».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Αλληλεγγύη
Εκδηλώσεις
Σκηνοθέτες/Παραγωγοί
Ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα