Έντυπη Έκδοση

Ξεστρατίσματα οδηγούν σε Βατερλό

Θα ήταν μοιραίο λάθος να ακουστούν οι κραυγές των πολεμοκάπηλων και να παρασυρθεί η ελληνική πλευρά στη στρατιωτική ένταση που επιδιώκει η Αγκυρα

Δύο δρόμοι φαίνεται να κατασκευάζονται μετά την πειρατική έξοδο του Μπαρμπαρός στην κυπριακή ΑΟΖ. Ο πρώτος κατευθύνεται στην εκτόνωση της κρίσης με επανάληψη των ενδοκυπριακών συνομιλιών, υποδεικνύεται από την Ευρωπαϊκή Ενωση και προωθείται από τον ειδικό αντιπρόσωπο του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.

 Ο δεύτερος κατευθύνεται στην όξυνση της κρίσης, στοχεύει στην κατάληψη τμήματος της κυπριακής ΑΟΖ και προωθείται μονομερώς από την Αγκυρα. Αρκεί, ωστόσο, ακόμη και ένα μικρό ξεστράτισμα από τον ένα ή τον άλλο δρόμο για να συναντηθούν στον ίδιο σκοπό. Κι αυτό θα προκαλούσε σοβαρούς κινδύνους, όχι μόνο για την Κύπρο, αλλά για ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Ο πρώτος δρόμος άρχισε ήδη να κατασκευάζεται από τα Ηνωμένα Εθνη. Την ίδια ώρα που το Συμβούλιο Κορυφής της Ε.Ε. ζητούσε «να εξασφαλιστεί θετικό κλίμα προκειμένου να επαναληφθούν οι διαπραγματεύσεις για συνολική διευθέτηση του Κυπριακού», ο ειδικός σύμβουλος του γ.γ. του ΟΗΕ για το Κυπριακό προετοίμαζε, για τον ίδιο ακριβώς σκοπό, διαδοχικές επισκέψεις στην Αγκυρα, την Αθήνα και τη Λευκωσία. Στις συναντήσεις, ωστόσο, που είχε στη Νέα Υόρκη με τους αντιπροσώπους της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Κύπρου, αλλά και της κατοχικής διοίκησης, άφηνε να φανεί πως, στο νέο κύκλο διαπραγματεύσεων, σχεδιάζει να εμπλέξει και τα θέματα του φυσικού αερίου. Ισχυριζόταν πως υπάρχει ανάγκη να εξηγηθούν στους Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους τα οφέλη από την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων και υποστήριζε πως θα μπορούσε να δημιουργηθεί για το σκοπό αυτό ειδική ομάδα εργασίας.

Ο δεύτερος δρόμος κατασκευάζεται μονομερώς από την Αγκυρα. Ακολουθεί σχέδιο έντασης των προκλήσεων και απόπειρας νέων τετελεσμένων με την εγκατάσταση τουρκικής πλατφόρμας εξόρυξης φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ. Η τουρκική κυβέρνηση -όπως αποκαλύπτεται στην Κύπρο- ήρθε, ήδη, σε επαφή με τουλάχιστον δύο ξένες εταιρείες και, όταν απάντησαν αρνητικά, απευθύνθηκε στην κρατική εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν «Socar», για να ενοικιάσει ή να αγοράσει δική της πλατφόρμα. Σχεδιάζει έτσι να προχωρήσει στην κατάληψη τμήματος της κυπριακής ΑΟΖ, να προκαλέσει πολεμική κρίση και να μεταφέρει το παιχνίδι εκεί που αισθάνεται ισχυρή και θεωρεί τους Ελληνες αδύναμους.

Με όλα αυτά σε πλήρη εξέλιξη, γίνεται προφανές πως η Αγκυρα επιχειρεί τώρα στην Κύπρο όσα επιχείρησε και πέτυχε με την κρίση του Μάρτη του '87 στο Αιγαίο, όταν ανάγκασε την Ελλάδα να απέχει από κάθε έρευνα και γεώτρηση σε ολόκληρη και όχι μόνο την αμφισβητούμενη αιγαιακή υφαλοκρηπίδα. Με την πρόκληση πολεμικής κρίσης, επιδιώκει να αναγκάσει την Κυπριακή Δημοκρατία να εγκαταλείψει τα σχέδιά της για το φυσικό αέριο και να την υποτάξει στην αξίωση «πρώτα λύση και μετά αξιοποίηση». Ακόμη πιο βέβαιο είναι πως σκοπεύει να αξιοποιήσει κάθε προσπάθεια για επανάληψη των ενδοκυπριακών συνομιλιών, προκειμένου να καταστήσει τα ενεργειακά ζητήματα βασική πτυχή του συνολικού κυπριακού προβλήματος. Ετσι ώστε να επιδιώξει, όχι μόνο την ίση μοιρασιά, αλλά και τον πλήρη έλεγχο τόσο στις πηγές όσο και στους δρόμους του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.

Οι κίνδυνοι -που από την αρχή επισημάνθηκαν εδώ- αρχίζουν να παίρνουν συγκροτημένη μορφή. Φαίνεται ξεκάθαρα πια πως ακόμη και το ελάχιστο ξεστράτισμα μπορεί να οδηγεί σε Βατερλό. Θα ήταν μοιραίο λάθος να ακουστούν οι κραυγές των πολεμοκάπηλων και να παρασυρθεί η ελληνική πλευρά στη στρατιωτική ένταση που επιδιώκει η Αγκυρα. Θα ήταν, όμως, ακόμη πιο δραματικό να αποδεχτεί οποιαδήποτε αξίωση για ένταξη των ενεργειακών ζητημάτων στις ενδοκυπριακές συνομιλίες. Για να τα καταφέρει, ωστόσο, δεν αρκεί η αντίσταση στις πιέσεις. Απαιτείται ισχυρή πολιτική και διπλωματική αντεπίθεση.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Αρθρο