Έντυπη Έκδοση

«Οι κριτικές της Ρήξης»

Εναν από εκείνους τους πολύτιμους τόμους που συνταιριάζουν το εφήμερο του περιοδικού και της εφημερίδας με τη διαχρονικότητα του βιβλίου κρατάμε στα χέρια μας.

Πρόκειται για την κινηματογραφική έκδοση «100+1 ταινίες: Οι κριτικές της Ρήξης» του Κωνσταντίνου Μπλάθρα, δημοσιογράφου, κριτικού κινηματογράφου και μέλους της Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ). Ο ακούραστος συνάδελφος συγκεντρώνει επιλεγμένες κριτικές για ταινίες που, κυρίως, δημοσιεύτηκαν στη μηνιαία περιοδική επιθεώρηση «Ρήξη» αλλά και στην εφημερίδα «Καθημερινή», στα περιοδικά «Η Νέα Πολιτική», «Kino», «Manifesto» και σε ετήσιες εκδόσεις της ΠΕΚΚ.

Με αυτόν τον τρόπο, κείμενα που ξεπερνούν απλώς και μόνο την ενημέρωση του αναγνώστη, μεταλλάσσονται σε δοκίμια περί του κινηματογράφου και των ιδεών. Αλλωστε, μέσα από τις ταινίες ο Κωνσταντίνος Μπλάθρας αναλύει κοινωνικοπολιτικά το πλαίσιο που εξετάζει αλλά και εκτυλίσσεται η ταινία, εξάγοντας συμπεράσματα και παραθέτοντας προσωπικές τοποθετήσεις, αποφεύγοντας έτσι μια στείρα κριτική επί της κινηματογραφικής φόρμας ή του σεναρίου αυτών καθ' αυτών.

Στον τόμο αυτό, που κυκλοφορεί από τις «Εναλλακτικές Εκδόσεις» του Γιώργου Καραμπελιά, διαβάζουμε κείμενα για το «Match Point» του Γούντι Αλεν και τα «Γράμματα από την Ιβοζίμα» του Κλιντ Ιστγουντ έως την «Αλεξάνδρα» του Αλ. Σοκούροφ, τους «Τρεις Πίθηκους» του Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν και «Τα οπωροφόρα της Αθήνας» του Νίκου Παναγιωτόπουλου. Με άλλα λόγια, ο Μπλάθρας δεν επιδιώκει ούτε στοχεύει σε ένα εξειδικευμένο και περίκλειστο σινεφίλ κοινό αναγνωστών, αλλά συνδιαλέγεται και μιλάει για ταινίες όλων των ειδών και των φασμάτων. Ο χολιγουντιανός, ο ευρωπαϊκός και ο ελληνικός κινηματογράφος έχουν την ίδια θέση στα ενδιαφέροντα, τις προβολές και τα αναγνώσματά του.

«Αχρηστη μα απαραίτητη η κριτική». Τάδε έφη ο Αντρέ Μπάζεν, μια φράση που επαναλαμβάνει ο Κωνσταντίνος Μπλάθρας στην εισαγωγή αυτού του τόμου. Οσο κι αν η κινηματογραφική κριτική δέχεται απανωτά «πολεμικά» χτυπήματα στην εποχή μας (περισσότερο από κάθε άλλη τέχνη). Οσο κι αν διαβάζεται πλέον από όλο και λιγότερους σινεφίλ για λόγους που δεν είναι της παρούσης. Οσο κι αν έχει απαξιωθεί από ένα ολόκληρο σύστημα, που περιλαμβάνει το πλέγμα παραγωγοί-διανομείς-δημοσιοσχεσίτες-εκδότες. Οσο κι αν όλα αυτά στοχεύουν στην «άχρηστη» κριτική, δεν ξεχνάμε ότι ο κινηματογραφικός κριτικός ήταν ο πρώτος και παρέμεινε -παρά τις κατά καιρούς αλλοιώσεις- ο μοναδικός που από τις τέχνες έλεγε ελεύθερα κι ανενδοίαστα τη γνώμη του, συντελώντας με αυτόν τον τρόπο στο δημιουργικό διάλογο και την περαιτέρω θέαση της ταινίας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Πανελληνία Ενωση Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ)
Κριτική κινηματογράφου