Έντυπη Έκδοση

Μοχλοί πίεσης παντός καιρού και κυβερνήσεων

Το κρυφτούλι με τις ημερομηνίες επιστροφής της τρόικας στην Αθήνα φαίνεται να τελειώνει στο τέλος του πρώτου δεκαημέρου του Νοεμβρίου, αφού οι δανειστές έδωσαν άφθονο χρόνο στην κυβέρνηση να ξαναχαράξει τις κόκκινες γραμμές της απέναντι στα ανοιχτά θέματα.

Στην πραγματικότητα, οι δανειστές ταμπουρώθηκαν μία ακόμα φορά -που είναι και η τελευταία με την παρούσα σύνθεσή της- πίσω από την απελπιστικά μονότονη θέση Επιτροπής, ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και τρόικας ότι η Ελλάδα, οποιαδήποτε νέα συμφωνία και αν υπάρξει το 2015, πρέπει να τηρήσει απαρέγκλιτα τις δεσμεύσεις και υποχρεώσεις της από το παρόν και εκπνέον Μνημόνιο.

Η πίεση πάνω στην Αθήνα είναι ισχυρή και το κυριότερο υπαρκτή, διότι μόνον μετά τη θετική αξιολόγηση της τρόικας και το θετικό νεύμα του Eurogroup του Δεκεμβρίου θα «έρθει το χρήμα» στη χώρα. Τουτέστιν, τα συνολικά 3,6 δισ. ευρώ από το ευρωπαϊκό σκέλος και τα 3,5 δισ. από το ΔΝΤ, σύνολο 7,1 δισ. ευρώ, που χρειάζεται επειγόντως η χώρα, αφού το πρόωρο «πέταγμα» προς τις ελεύθερες αγορές ούτε καν στα όνειρα έρχεται.

Από τα καυτά θέματα που υπάρχουν πάνω στο τραπέζι (Ασφαλιστικό - εργασιακά - μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο τομέα) ήταν εξαρχής σίγουρο ότι η παρούσα κυβέρνηση, με όλη την εσωτερική πολιτική αστάθεια, δεν επρόκειτο ποτέ να απασφαλίσει τη βόμβα του Ασφαλιστικού. Γι' αυτό και μία λογική «τράμπα» είναι να ανοίξει -και να κλείσει- η συζήτηση για τις αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο, για το νέο μισθολόγιο των Δ.Υ., αλλά και την απομάκρυνση των υπόλοιπων 5.000, που έχουν περισσέψει από την προηγούμενη συμφωνία με την τρόικα.

Δι' αυτού του τρόπου, όμως, η κυβέρνηση κληροδοτεί... στον εαυτόν της για την επόμενη συμφωνία με τους δανειστές και δι' αυτού του τρόπου στην επόμενη κυβέρνηση, αν η χώρα οδηγηθεί σε εκλογές στις αρχές του 2015, το βαρύτατο θέμα του Ασφαλιστικού, που κακά τα ψέματα δεν λύνεται εύκολα ούτε και ανέξοδα.

Ετσι, στριμωγμένη από την παρούσα κατάσταση, η κυβέρνηση προσφέρει αυτομάτως στους δανειστές ένα μέγιστο μοχλό πίεσης εναντίον της. Και αυτό γιατί οι δανειστές είναι αδύνατον να μετακινηθούν από τη θέση τους ότι η Ελλάδα, εκτός ή εντός Μνημονίου, οφείλει να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις.

Επιπροσθέτως, αν επαληθευτούν οι σκόρπιες πληροφορίες, οι δανειστές και στη νέα συμφωνία δεν έχουν κανένα λόγο να μην χρησιμοποιήσουν ως μοχλό πίεσης στην «Ελλάδα εκτός Μνημονίου» την περίφημη επιστροφή των κερδών από τα ομόλογα που έχουν διακρατήσει η ΕΚΤ και οι Κεντρικές Τράπεζες. Και επειδή η Ελλάδα θα χρειάζεται ρευστό και εκτός Μνημονίου, ο μοχλός αυτός θα είναι από τους ισχυρούς.

Αλλά και εκτός από αυτούς, η Ευρωζώνη διαθέτει και άλλον ένα μοχλό πίεσης, κοινό για όλες τις χώρες της, εντός ή εκτός μνημονίων και συμφωνιών: την τελική έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των ετήσιων σχεδίων προϋπολογισμού των κρατών-μελών της Ευρωζώνης.

Αμέσως αμέσως μαζεύτηκε ένας ικανός αριθμός μοχλών πίεσης, που θα ασκηθούν πάνω στη χώρα εκτός Μνημονίου και... παντός κυβερνητικού σχήματος.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Εκτάκτως ερριμμένα