Έντυπη Έκδοση

ΤΕΤΑΤΕΤ ΜΕ ΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΛΥΚΟΥΔΗ ανεξάρτητο βουλευτή

Θα βοηθούσα μια κυβέρνηση της Αριστεράς...

Θα ψηφίσω Πρόεδρο, ανάλογα τον προτεινόμενο, επειδή εκφράζει την ενότητα κράτους και λαού

Πολλά κόμματα τελευταίως... Ελιά, Ποτάμι, Μετά και διάφορα άλλα μικρότερα, που επιδιώκουν να καλύψουν το κενό που άφησε το ΠΑΣΟΚ. Ολα έχουν ένα κοινό γνώρισμα: θέλουν μετ' επιτάσεως να εκλεγεί Πρόεδρος Δημοκρατίας και να μην γίνουν εκλογές.

 Δηλαδή θέλουν παράταση του κυβερνητικού βίου. Θέλουν επίσης και πολλές μεταρρυθμίσεις. Περισσότερες και από αυτές που ζητάει η τρόικα. Ο Σπύρος Λυκούδης μάς εξηγεί αυτήν ακριβώς τη μανία των μεταρρυθμίσεων.

- Ονομάσατε το κόμμα σας Μεταρρύθμιση; Είναι φετίχ η μεταρρύθμιση;

«Φετίχ ονομάζουμε συνήθως καθετί που του αποδίδουμε πολύ μεγαλύτερη σημασία, υπερβολική μάλλον, από αυτήν που πραγματικά έχει, και το λατρεύουμε. Νομίζετε ότι η Μεταρρύθμιση ως ανάγκη στην πολιτική και στην κοινωνία μπορεί να θεωρηθεί φετίχ; Η χώρα μας βρίσκεται από δεκαετίες τώρα σε μεγάλη θεσμική, πολιτική και κοινωνική υστέρηση. Αυτή είναι κοινή διαπίστωση των πάντων. Οι μεταρρυθμίσεις είναι αναγκαίες. Είναι οξυγόνο, δεν είναι φετίχ».

- Υπάρχουν όμως και μεταρρυθμίσεις που ίσως δεν γίνονται αποδεκτές.

«Προφανώς! Αλλες δικαίως δεν γίνονται αποδεκτές γιατί δεν είναι προωθητικές -προοδευτικές θα έλεγα- και άλλες αντιθέτως, γιατί πάνε τα πράγματα μπροστά, αλλά θίγουν κατεστημένα συμφέροντα ευνοημένων από το σύστημα ομάδων».

- Και ο Τσίπρας μεταρρύθμιση θα κάνει, όταν ανοίξει εκ νέου την ΕΡΤ...

«Αν ο Τσίπρας ανοίξει την ΕΡΤ, όπως λέτε, ή συμβάλει στη δημιουργία μίας νέας αδέσμευτης και υγιούς κρατικής Ραδιοτηλεόρασης που δεν θα έχει σχέση με Ραδιοτηλεόραση υποταγμένη στο άθλιο πελατειακό σύστημα που γνωρίσαμε, βεβαίως θα έχει κάνει μία σωστή μεταρρύθμιση».

- Δεν πρέπει οι αλλαγές να είναι κατ' οικονομίαν, δηλαδή όχι βίαιες;

«Οι βίαιες αλλαγές ακόμα και όταν συνοδεύουν σωστές μεταρρυθμίσεις δεν έχουν αποτελέσματα. Πειθώ και συναίνεση. Μαγικές λέξεις.

Δεν συμφωνώ με μεταρρυθμίσεις τεχνοκρατικού χαρακτήρα που απλώς σχεδιάζονται στο χαρτί αγνοώντας κάποια δεδομένα. Να μην υποτάσσονται σ' αυτά, αλλά να μην τα αγνοούν».

- Δεν σας θυμίζει η πολιτική της Ε.Ε. σήμερα κάπως τη σοβιετική λογική; Αυτή η επιβολή όρων, σε κράτη και λαούς, είναι καθαρός περιορισμός της ελευθερίας πλέον.

«Οχι, δεν μου θυμίζει η Ε.Ε. σοβιετική λογική. Ο πλανήτης σήμερα λειτουργεί μέσα από μεγάλες οικονομικές και πολιτικές ολοκληρώσεις. Η Ε.Ε. είναι μία τέτοια ολοκλήρωση, με πολλές αδυναμίες βεβαίως, αλλά και με status σχετικής ασφάλειας για τα κράτη-μέλη της. Μία τέτοια ολοκλήρωση προφανώς λειτουργεί με όρους και τα κράτη που μετέχουν έχουν δικαιώματα (άρα οφέλη) αλλά και υποχρεώσεις. Είναι άλλο να παλεύουμε οι δυνάμεις της Αριστεράς και της προόδου για όρους δίκαιους και φιλολαϊκούς και άλλο να θεωρούμε τις υποχρεώσεις μας ζυγό».

- Γιατί φύγατε από τη ΔΗΜΑΡ; Δεν πρότεινε μεταρρυθμίσεις;

«Από τη ΔΗΜΑΡ αποχώρησα για συνολικότερους σοβαρούς λόγους πολιτικού προσανατολισμού. Δεν ήταν ο αριθμός των δικών της μεταρρυθμίσεων η αιτία».

- Νομίζετε ότι κακώς έφυγε από την κυβέρνηση η ΔΗΜΑΡ;

«Εχω πει επανειλημμένως ότι διαφώνησα όχι με την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ αλλά με το χρόνο, τον τρόπο και την αφορμή της αποχώρησης».

- Ωστόσο, δεν είναι λογικό ένα κόμμα της Αριστεράς να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι με τον Βορίδη;

«Ποιος αρνήθηκε ποτέ τη συνάντηση όλων των πλευρών της Αριστεράς... Εγώ πάντως όχι.

Εάν δεν είχε συμμετάσχει όμως στην κυβέρνηση, ίσως θα είχε σαφέστερο πολιτικό προφίλ.

Ξέρετε, η Αριστερά που εγώ υποστηρίζω δεν μετράει το προφίλ της με κάποιο "αριστερόμετρο" που πότε κάνει το πολιτικό της πρόσωπο σαφές και πότε το θολώνει. Η Αριστερά, ως δύναμη λαϊκή, ως δύναμη ευθύνης, κάνει ή πρέπει να κάνει πάντα τις επιλογές της με βάση το συμφέρον του τόπου και της κοινωνίας».

- Δεν ήταν απαραίτητη η συμμετοχή της. Θα έκαναν κυβέρνηση ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο. Δεν ετίθετο ζήτημα ακυβερνησίας.

«Από πού προκύπτει αυτό; Δεν θα προχωρούσαν σε κυβέρνηση ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος, γιατί δεν θα σήκωνε μόνο του το ΠΑΣΟΚ το κόστος μίας τέτοιας συνεργασίας. Αυτή είναι η δική μου εκτίμηση. Μπορεί να κάνετε διαφορετική εκτίμηση, αλλά μην τη θεωρείτε οπωσδήποτε σωστή».

- Σε τι στοχεύετε τώρα; Είναι δύσκολο να πιάσει ένα νέο κόμμα το 3%.

«Η δική μου πρόταση, η πρόταση των Μεταρρυθμιστών είναι πάντα αυτή που μας συνόδευε όλο το προηγούμενο διάστημα. Η ανασυγκρότηση, η ανασύνταξη του ευρύτερου δημοκρατικού χώρου. Θα επιμείνουμε. Αν δεν το πετύχουμε -το βλέπω πράγματι δύσκολο-, θα μετρήσουμε την αποδοχή που έχει ο δικός μας πολιτικός χώρος στην κοινωνία και θα πάρουμε τις αποφάσεις μας. Προφανώς ένας νέος χώρος μέσα σε 3-4 μήνες είναι δύσκολο να υπερβεί τα όρια του εκλογικού νόμου. Αλλά είναι απλώς δύσκολο».

- Μήπως θα είναι προτιμότερη μια συμμετοχή σε εκλογικό μέτωπο; Ας πούμε με τη Δημοκρατική Παράταξη ή με το Ποτάμι.

«Επιμένω στην ανασύνταξη του συνόλου του χώρου. Προτείνω εκλογικό μέτωπο όλων, σε προγραμματική, βεβαίως, βάση. Πιστεύω πως το έχει ανάγκη η πολιτική ζωή».

- Τι γνώμη έχετε για το Ποτάμι;

«Αντιμετωπίζω με συμπάθεια το Ποτάμι. Του αναγνωρίζω μία φρεσκάδα, κυρίως στον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να στηθεί ως κόμμα. Περιμένω όμως την εξέλιξη της πολιτικής του σκέψης».

- Δεν είναι όμως καθαρά μνημονιακό κόμμα; Θέλει μάλιστα και επιτάχυνση των μνημονιακών μεταρρυθμίσεων! Τις θεωρεί άτολμες...

«Πρέπει να σας πω ότι είμαι απολύτως αντίθετος με τον διαχωρισμό των πολιτικών δυνάμεων σε μνημονιακές και αντιμνημονιακές. Αυτός είναι διαχωρισμός που γεννήθηκε από όσους σκέφτηκαν να αντιμετωπίσουν την κρίση με όρους πολιτικών εισπράξεων. Για σκεφτείτε ότι στο αντιμνημονιακό μέτωπο βρίσκονται ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, οι ΑΝΕΛ και η Χρυσή Αυγή. Δύο κόμματα της Αριστεράς, οι ακροδεξιοί και οι νεοναζί. Μπορεί κανείς να θεωρήσει ότι ταυτίζονται; Οχι βέβαια. Ο απολίτικος όμως όρος "μνημονιακός και μη" γεννάει τέτοιες τερατόμορφες εικόνες. Δεν ψήφισα κανένα Μνημόνιο, αλλά μάχομαι τις δυσμενείς επιπτώσεις των μνημονίων με άλλους τρόπους και χωρίς πρόχειρους καταγγελτισμούς».

- Λέτε ότι θα στηρίξετε εκλογή Προέδρου από την παρούσα Βουλή. Γιατί; Είστε ευχαριστημένος με την κυβέρνηση;

«Θα ψηφίσω Πρόεδρο στην παρούσα Βουλή -βεβαίως θα εξαρτηθεί και από τον προτεινόμενο- επειδή αρνούμαι η εκλογή του θεσμικού παράγοντα που συμβολίζει την ενότητα κράτους και λαού να χρησιμοποιείται για τις όποιες πολιτικές επιδιώξεις του οποιουδήποτε, συμπολιτευόμενου ή αντιπολιτευόμενου. Σαφώς δεν είμαι ευχαριστημένος από την κυβέρνηση. Απλώς δεν πιστεύω στις πρόωρες εκλογές γιατί εγώ δεν βλέπω πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης».

- Εχετε μια ιστορία στο χώρο της Αριστεράς. Εάν ο Τσίπρας γίνει άμεσα πρωθυπουργός και σας καλέσει να βοηθήσετε, θα δεχθείτε;

«Θα βοηθούσα κάθε κυβέρνηση που θα κατέθετε ένα πρόγραμμα ευθύνης και ρεαλισμού, που θα διεύρυνε τις πιθανότητες να βγει η χώρα από την κρίση. Πολύ περισσότερο αν ήταν μία κυβέρνηση της Αριστεράς!»

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Τετ-α-Τετ με τον ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΔΙΑΜΑΝΤΗ