Έντυπη Έκδοση

Τι ξέρουμε για μας;

**Από κείμενο της Χριστίνας Πουλίδου στο protagon.gr

«(Ολοι μας συχνά παρατηρούμε ότι πολλοί Ελληνες έχουμε εσφαλμένη εικόνα ως προς τα θεμελιώδη στοιχεία της κοινωνίας μας. Πόση είναι η ανεργία, πόσοι μετανάστες ζουν στην Ελλάδα, πόσο εκτεταμένη είναι η διαφθορά, είναι ορισμένα ερωτήματα στα οποία ο μέσος Ελληνας δίνει εσφαλμένες απαντήσεις.

Σας έχω και καλά νέα: δεν είμαστε οι μόνοι! Πολλές κοινωνίες έχουν επίσης λανθασμένη αντίληψη για τη χώρα τους. Σαν την ταξιθέτρια στο σινεμά, σπεύδω να σας πω ότι αυτοί που έχουν την καλύτερη γνώση αυτού που συμβαίνει γύρω τους, είναι οι Σουηδοί και οι Γερμανοί).

Το δημοσίευμα της "Guardian" αναφέρεται σε μιαν έρευνα, στο δείγμα της οποίας δεν είναι δυστυχώς οι Ελληνες. Εχει ενδιαφέρον όμως παρά ταύτα, διότι δείχνει την εσφαλμένη αυτογνωσία των λαών. Οι Αμερικανοί λ.χ. θεωρούν ότι η εγκυμοσύνη των εφήβων κοριτσιών είναι τόσο διαδεδομένη, ώστε το 1/4 των εφήβων γεννά κάθε χρόνο. Στην πραγματικότητα, το ποσοστό αυτό δεν ξεπερνά το 3%. Κι αν οι Γάλλοι θεωρούν ότι το 30% της κοινωνίας τους είναι μουσουλμάνοι (ενώ είναι μόλις 8%) κι οι Ιταλοί επίσης το 30% (ενώ είναι μόλις 7%), οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι το 31% της κοινωνίας τους είναι μετανάστες, κι ας είναι το 13%...

(...)Γιατί λοιπόν η πραγματική εικόνα απέχει απ' αυτήν που έχουν στο μυαλό τους οι λαοί; Ενας λόγος είναι η κακή κατανόηση της ερώτησης ή ακόμη η βιαστική απάντηση, μολονότι δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην ερώτηση. Ενας άλλος λόγος είναι η παραπλανητική εικόνα που διαμορφώνουν και μεταδίδουν τα ΜΜΕ.

...(Αυτά περίπου λέει το δημοσίευμα. Νομίζω όμως, πως είναι και κάτι άλλο - το σύστημα της δευτεροβάθμιας παιδείας. Στην Ελλάδα πιστεύω πως αυτός είναι ένας βασικός παράγοντας παραγωγής χαλασμένων μυαλών. Διότι όταν τα πάντα κρίνονται τελικά στην απόλυτη απομνημόνευση και όχι στην εξοικείωση με ένα σύστημα καταχώρισης της γνώσης, σύνθεσης και καταγραφής, η μνήμη καίγεται και το μυαλό λειτουργεί απείθαρχα. Θέλετε και παράδειγμα; Οταν στον δείκτη της Διεθνούς Διαφάνειας δηλώνουμε οι ίδιοι ότι θεωρούμε εαυτούς πολύ διεφθαρμένους, μας πιάνει το παράπονο μετά, όταν η οργάνωση μας αξιολογεί στους "πολύ διεφθαρμένους"! Καμένα μυαλά - διότι αν αυτή πράγματι είναι η αυτογνωσία μας, γιατί ενοχλούμαστε όταν την ίδια εκτίμηση μοιράζονται και άλλοι;)».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Τυπογραφείο