Έντυπη Έκδοση

Το Ισραήλ σε περιδίνηση

**Αρθρο του Γιώργου Καπόπουλου στο «Εθνος» (31.10.2014)

«Αν οι ταραχές στην Ιερουσαλήμ εξελιχθούν σε μια νέα Ιντιφάντα, η πίεση για το Ισραήλ έρχεται στη χειρότερη ώρα από την ίδρυσή του το 1948.

Οι σχέσεις της κυβέρνησης Νετανιάχου με τις ΗΠΑ βρίσκονται στο ναδίρ, με προσβλητικούς απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς σε βάρος του "Μπίμπι" που αποδίδονται σε υψηλά ιστάμενο αξιωματούχο του Λευκού Οίκου και με τους υπουργούς του να δυσκολεύονται να κλείσουν ραντεβού με μέλη της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Με κάθε δυνατό τρόπο η Ουάσιγκτον διαμηνύει στον Νετανιάχου ότι η συνέχιση του εποικισμού στη Δυτική Οχθη θεωρείται εχθρική για την πολιτική της πράξη.

Την ίδια στιγμή, από παντού έρχονται πληροφορίες και στοιχεία για την εντυπωσιακή πρόοδο της διαπραγμάτευσης ΗΠΑ-Ιράν. Η χθεσινή Wall Street Journal μιλά για στροφή που θα αλλάξει δραστικά την ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Τα δύο πανίσχυρα λόμπι, το φιλοϊσραηλινό και το σαουδαραβικό, έδωσαν λυσσώδη μάχη οπισθοφυλακής αλλά ηττήθηκαν και η στροφή είναι γεγονός.

Ο Νετανιάχου με την αδιαλλαξία του απέναντι στους Παλαιστινίους υποβάθμισε το Ισραήλ ως στρατηγικό έρεισμα των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή και το εγκλώβισε δίπλα στην Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία, σε ένα ετερόκλητο σύνολο δυσαρεστημένων με τη στροφή της Ουάσιγκτον.

Η προηγούμενη φορά που οι ΗΠΑ ήλθαν σε ανοικτή σύγκρουση με το Ισραήλ ήταν την άνοιξη του 1992, όταν ο υπουργός Εξωτερικών του Μπους πατρός, Μπέικερ, αποδοκίμασε δημόσια την κυβέρνηση Σαμίρ που συνέχιζε τον εποικισμό στη Δυτική Οχθη. Σε λίγες εβδομάδες ο Σαμίρ έχασε την πλειοψηφία στη Βουλή και τις πρόωρες εκλογές τις κέρδισαν οι Εργατικοί του Ράμπιν.

Το μόνο συγκριτικό πλεονέκτημα του Νετανιάχου είναι η απουσία εναλλακτικής κυβερνητικής λύσης, καθώς ούτε οι τάσεις στην κοινή γνώμη ούτε η πολυδιάσπαση της πολιτικής σκηνής του Ισραήλ επιτρέπουν προσδοκία εναρμόνισης με τη νέα περιφερειακή πραγματικότητα μέσω της προσφυγής στις κάλπες.

Το Ισραήλ κατασπατάλησε πολύτιμο χρόνο καθώς, με το σύνολο του αραβικού κόσμου σε εσωστρέφεια, με την Αίγυπτο απονευρωμένη και τη Συρία στις φλόγες, θα μπορούσε να διαπραγματευθεί από θέση ισχύος μια συνολική λύση με την Παλαιστινιακή Αρχή.

Επιπλέον τα χημικά της Συρίας καταστράφηκαν και το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ιράν ματαιώνεται και έτσι εκλείπει πλήρως η απειλή οπλικών συστημάτων μαζικής καταστροφής, με το εβραϊκό κράτος να διατηρεί το μονοπώλιο μιας πλήρους πυρηνικής τριάδας».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Τυπογραφείο