Έντυπη Έκδοση

GINGER BAKER / WHY?

Μα γιατί μια εκρηκτική μουσική προσωπικότητα δεν γερν άει ποτέ!

Τι κάνει ένας ντράμερ στα 75 του, με χρόνια πνευμονοπάθεια και οστεοπόρωση; Νομίζω ότι κανείς δεν θα ξέρει εκτός από τον ίδιο, ή ίσως και κάποιον συγγενή του. Αν όμως ο ντράμερ αυτός είναι ο πολύς Ginger Baker, τότε μας δίνει ένα άλμπουμ σαν το «Why?» και μας εντυπωσιάζει για μια ακόμη φορά!

Οπως και άλλοι έχουν πει και έχουν γράψει, ο Baker πάει καιρός που έχει πάψει να είναι «ο καλύτερος ντράμερ» του κόσμου. Δεν υπάρχει πια εκείνος ο φρενήρης ρυθμός που έσπρωχνε συμπαίκτες και κοινό στο χείλος του παραληρήματος. Αλλωστε ποιος νοιάζεται σήμερα για κάτι τέτοιο. Το σημαντικό είναι ότι συνεχίζει να δημιουργεί ακούσματα που κολλάνε πάνω σου σαν μαγνήτης και να παίζει πάντα με το απύθμενο, μουσικό του ένστικτο και τη δυναμική της απόλυτης αυθεντίας του ΡΥΘΜΟΥ!

Τελικά η ζωή(;) παίζει πάντα παιχνίδια που αν μη τι άλλο... δεν σε αφήνουν να πλήξεις. Ο ερειπώδης γερόλυκος Ginger Baker στις αρχές του '14 και έπειτα από 16 ολόκληρα χρόνια υπογράφει συμβόλαιο με τη ΜΟΤΕΜΑ και βγάζει το καλοκαίρι που πέρασε το δυναμικό, φρέσκο και ταυτόχρονα «απολογιστικό» WHY?. Και λίγους μήνες αργότερα, μέσα στη χρονιά που διανύουμε, φεύγει απ' τη ζωή ο μεγάλος μπασίστας και συνθέτης, συμπαίκτης του στους Cream και όχι μόνον, Jack Bruce (25 Οκτ.) και κατά τέσσερα χρόνια νεότερός του... Οι πρώην Cream, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, κλέβουν την παράσταση, κι εμείς τους βγάζουμε το καπέλο, τον έναν για να τον αποχαιρετήσουμε συμβολικά, τον άλλον για να τον ξαναϋποδεχτούμε στο μουσικό προσκήνιο με ένα δίσκο-προσκύνημα, στο εκπληκτικό σαξόφωνο του Pee Wee Ellis, στο υπέροχο μπάσο του Alee Dankworth, στα μαγικά κρουστά του Abass Dodoo και βέβαια, πάνω απ' όλα στα θηριώδη ντραμς και τις αστείρευτες συνθετικές ικανότητες του Ginger Baker.

Ολοι αυτοί -οι Jazz Confusion- έχουν τα σόλο και τις εκρήξεις τους και εντυπωσιάζουν με το παίξιμό τους, αναμοχλεύοντας κατ' ουσίαν, μ' έναν απόλυτα σύγχρονο τρόπο, το παλαιότερο υλικό του Baker που αποτελεί τα 7 από τα 8 κομμάτια του δίσκου. Ο Baker όμως κρατάει για μία ακόμα φορά το βασικό ρόλο στο κέντρο της σκηνής, χαρίζοντάς μας αυτόν το χαρακτηριστικό και τόσο αναγνωρίσιμο κρουστό ήχο του, που είναι σαν να βγαίνει κατ' ευθείαν από τη μεγάλη μήτρα του ρυθμού, τη μάνα-Αφρική!

Ο Ginger Baker έχει μια συγκλονιστική, μακροχρόνια και πολυποίκιλη στιλιστικά διαδρομή με κορυφαίους σταθμούς τη διετία των Cream ('66-'68), την ανεπανάληπτη, για την παγκόσμια μουσική σκηνή, συνεργασία του με τον εκρηκτικό «Μαύρο Πρόεδρο» του Afro-beat, Fela Kuti στις αρχές του '70 και την περίοδο του Ginger Baker Trio, στα χρόνια του '90.

Rock, jazz, afro, και όλα αυτά μαζί στην πιο ευφάνταστη και δημιουργική μείξη τους από τον πιο «μουσικό» κρουστό του κόσμου. Αλλά ποιος περίμενε κάτι λιγότερο από τον άνθρωπο που έπαιξε το -θρυλικό πια- 5λεπτο σόλο ντραμς κομμάτι, το «Toad», στην πρώτη (!) ηχογράφηση των Cream, εκείνο το μακρινό και ηρωικό 1966!..

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική