Έντυπη Έκδοση

Χρόνια πολλά Σάλβο, να τα εκατοστίσεις!

Πέρασαν είκοσι χρόνια από την πρώτη φορά που ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο συστήθηκε στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό μέσα από το μυθιστόρημα του Αντρέα Καμιλέρι «Το σχήμα του νερού» - κυκλοφόρησε σε μετάφραση της Ρόζας - Μαρίας Τραϊκόγλου το 1999, από τις εκδόσεις Πατάκη.

Ο Αντρέα  Καμιλέρι φωτογραφίζεται  για την προβολή  της ιταλικής  έκδοσης  του «Χαμόγελο  της Αντζέλικα» Ο Αντρέα Καμιλέρι φωτογραφίζεται για την προβολή της ιταλικής έκδοσης του «Χαμόγελο της Αντζέλικα» Με αφορμή, λοιπόν, την επέτειο, θα ακούσουμε πάλι τη φωνή του βιολιού και θα νιώσουμε το άρωμα της νύχτας με θέα ένα εξαιρετικό σικελικό χάρτινο φεγγάρι. Ο εκδοτικός οίκος τοποθετεί ξανά στα ράφια των βιβλιοπωλείων τρία από τα έργα του συγγραφέα σε έναν τόμο.

Στην πρώτη ιστορία, «Η φωνή του βιολιού» («La voce del violino», 1997), πρωταγωνιστεί η Μικέλα Λικάλτσι, εντυπωσιακή, με φινέτσα και έμφυτη ευγένεια. Η γυναίκα θα βρεθεί νεκρή στη βιλίτσα που έφτιαχνε στην επαρχία Βιγκάτα. Ο επιθεωρητής μας θα βαλθεί με κάθε τρόπο να ανακαλύψει τον δολοφόνο της. Η ζωή της Μικέλα ξετυλίγεται, καθώς το έγκλημα εξιχνιάζεται, ενώ η πονεμένη φωνή ενός βιολιού ακούγεται τη στιγμή που ο δολοφόνος χάνεται αθόρυβα.

Τι μυρωδιά έχει, άραγε, η νύχτα; Για τον ήρωα της δεύτερης ιστορίας μας «Το άρωμα της νύχτας» («L' odore della note», 2001) Εμανουέλε Γκαργκάνο, η νύχτα έχει το άρωμα του χρήματος. Μια τεράστια οικονομική απάτη συνοδεύει την εξαφάνιση του μεγάλου και επιτυχημένου λογιστή. Και ενώ όλοι εκφράζουν μένος εναντίον του, υπάρχει μια γυναίκα, η οποία διατηρεί αισθήματα εμπιστοσύνης και αναμένει τον ερχομό του. Η Μαριαστέλα Κοζεντίνο παρ' όλες τις αποκαλύψεις, θα παραμείνει πιστή στο αφεντικό της μέχρι την τελευταία στιγμή.

Μαζί με τον Γκαργκάνο θα εξαφανιστεί χωρίς να συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι και ο υπάλληλός του, Τζέιμς Πελεγκρίνο. Τι συνδέει τους δύο άντρες, ώστε ο Πελεγκρίνο να ακολουθήσει τον εργοδότη του στην εξαφάνιση;

ΑΝΤΡΕΑ ΚΑΜΙΛΕΡΙ ΜΤΦΡ: ΦΩΤΕΙΝΗ ΖΕΡΒΟΥ, ΦΩΤΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΣ Τρεις υποθέσεις  για τον επιθεωρητή  Μονταλμπάνο Η φωνή του βιολιού.  Το άρωμα της νύχτας. Χάρτινο φεγγάρι Εκδόσεις Πατάκη Σελ: 656 Τιμή 18,80 ―ευρώ ΑΝΤΡΕΑ ΚΑΜΙΛΕΡΙ ΜΤΦΡ: ΦΩΤΕΙΝΗ ΖΕΡΒΟΥ, ΦΩΤΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΣ Τρεις υποθέσεις για τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο Η φωνή του βιολιού. Το άρωμα της νύχτας. Χάρτινο φεγγάρι Εκδόσεις Πατάκη Σελ: 656 Τιμή 18,80 ―ευρώ Στην τρίτη και τελευταία ιστορία, «Χάρτινο Φεγγάρι» («La luna di carta», 2005), επιλέγει να τοποθετήσει στο ρόλο του θύματος τον ιατρικό επισκέπτη Αντζελο Πάρντο. Ο ήρωας μας δολοφονήθηκε με μια σφαίρα στο κεφάλι μια νύχτα που το φεγγάρι ήταν φτιαγμένο... από χαρτί. Και ενώ στην αρχή όλα συνηγορούσαν στο συμπέρασμα πως ο φόνος ήταν αποτέλεσμα ερωτικής ζήλιας και πάθους, μια βρόμικη ιστορία ναρκωτικών θα ξετυλιχθεί μπροστά στα μάτια μας. Γύρω απ' τη σορό του Πάρντο, αρκετοί ακόμα θάνατοι θα συνταράξουν τη μικρή σικελική κοινωνία. Εμπόριο ναρκωτικών, τζόγος, πολλά εκατομμύρια ευρώ και η απόλυτη αγάπη της αδελφής του συνθέτουν τον ιστό γύρω από τη σκοτεινή υπόθεση του ήρωά μας.

Το πορτρέτο του Μονταλμπάνο

Ο Σάλβο Μονταλμπάνο θα πάρει το όνομά του από τον εισηγητή του ισπανικού νουάρ μυθιστορήματος Μανουέλ Βάσκεθ Μονταλμπάν (1939-2003). Στην προσωπικότητά του ενσωματώνονται και ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του ντετέκτιβ Πέπε Καρβάλιο-πρωταγωνιστή του μονταλμπανικού σύμπαντος. Να, για παράδειγμα, η αγάπη του Πέπε για το καλό φαγητό. Ο επιθεωρητής του Καμιλέρι, γεννημένος στην Κατάνια το 1950, τοποθετήθηκε για πρώτη φορά στο χωριό Μασκαλίπα της Σικελίας και δεν άργησε πολύ να μετατεθεί... στη φανταστική Βιγκάτα της επαρχίας Μοντελούζα.

Ωριμος και διορατικός, αποφεύγει να χρησιμοποιεί το όπλο του, παρ' όλο που το χειρίζεται με ακρίβεια και επιδεξιότητα. Δεν έχει καλή σχέση με την τεχνολογία και μισεί να κρατά σημειώσεις. Η τιμιότητα και οι ηθικές αρχές που τον ακολουθούν σ' όλη του τη ζωή αποτελούν το βασικό άξονα της συνολικής του δράσης. Και ενώ δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί φιλόδοξος άνθρωπος, καθώς αποφεύγει τα φώτα της δημοσιότητας, εν τούτοις καταφέρνει κατά έναν περίεργο τρόπο να είναι πάντα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.

Δεν ακούγεται ξεκάθαρα το ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα τού Σάλβο, ωστόσο η συμπάθειά του στην Αριστερά και στη μαρξιστική θεωρία εκφράζεται ευδιάκριτα σε κάποια σημεία των μυθιστορημάτων του. Να ένα παράδειγμα: «...Ετυχε να διαβάσετε το "Κεφάλαιο" του Μαρξ;», θα τον ρωτήσουν κάποια στιγμή. «Το ξεφύλλισα» θα απαντήσει εκείνος με χιουμοριστική διάθεση («Το άρωμα της νύχτας»). Μάλιστα δεν θα τσιγκουνευτεί το θετικό του λόγο για τις διεκδικήσεις των απολυμένων εργατών: «...Ετσι κι αλλιώς στο διευθυντή του εργοστασίου θα βρουν μια άλλη θέση, εκείνοι που θα μείνουν άνεργοι είναι οι εργάτες. Κι εμείς θα τους δείρουμε κι από πάνω;» («Η φωνή του βιολιού»).

Ο Αντρέα Καμιλέρι με εξαιρετική δεξιοτεχνία μάς παρουσιάζει έναν άψογο αξιωματικό της αστυνομίας που δεν στερείται σε καμία περίπτωση ελαττωμάτων και αρετών. Ο Σάλβο έχει φόβους, πάθη, αγαπά, μισεί, γελάει και εκνευρίζεται. Τσακώνεται με την αγαπημένη του Λίβια, γελάει με τους συναδέλφους του, Φάτσιο και Μιμί, ενώ κοροϊδεύει πολλές φορές τον αστυνόμο του τηλεφωνικού κέντρου του τμήματος Καταρέλα, ο οποίος δυσκολεύεται να χειριστεί σωστά την ιταλική γλώσσα. Και αν προσπαθούσαμε να ανακαλύψουμε τι είναι αυτό που ο ήρωας μας σιχαίνεται περισσότερο, δεν θα αργούσαμε να βρούμε το «μισητό» αντικείμενο που ονομάζεται ξυπνητήρι. Οπως σχολιάζει χαρακτηριστικά: «Πάντα θεωρούσε το ξυπνητήρι -το μεγάλο μεταλλικό στρογγυλό ρολόι- ένα μέσο βασανιστηρίου». («Χάρτινο Φεγγάρι»). Και να μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε ότι αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι τις προκατασκευασμένες εκφράσεις του τύπου «έχουμε τη φωλιά μας λερωμένη» («Το άρωμα της νύχτας»).

Μεγάλο μα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή του αποτελεί το φαγητό. Δεν του αρέσει να μιλάει την ώρα που τρώει, και έχει μεγάλο πάθος για το γόνο καλαμαριού - ικανό να προκαλέσει ακόμα και την αντίδραση της τέως επιτρόπου Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Μαρίας Δαμανάκη. Ο επιθεωρητής έχει και ένα μεγάλο φόβο. Οσο και να ακούγεται περίεργο για έναν άνθρωπο που ζει μέσα στο έγκλημα, ο Σάλβο φοβάται... τα γηρατειά - προκαλούν στον αγαπημένο μας ήρωα ανασφάλεια, θλίψη αλλά και εσωστρέφεια.

«Χτυπάνε ξεροκέφαλα την πόρτα» θα αναφωνήσει κάποια στιγμή στο «Χάρτινο Φεγγάρι».

Οι ιστορίες του Αντρέα Καμιλέρι διαβάζονται απνευστί. Ο αναγνώστης παρακολουθεί κρυμμένος καλά πίσω από τις σελίδες τις κινήσεις του Μονταλμπάνο. Διαβάζει τις σκέψεις του, τον ακολουθεί από το αστυνομικό τμήμα στον τόπο του εγκλήματος, κάθεται μαζί στο τραπέζι του για να μοιραστούν μια μερίδα από τα αγαπημένα του θαλασσινά. Με το καθηλωτικό του χιούμορ και την απίστευτη ευστροφία που τον χαρακτηρίζει, γίνεται να κλείσεις το βιβλίο αν δεν βρεις τον δολοφόνο; Ε, δεν γίνεται...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Βιβλίο
Βιβλιοθήκη