Έντυπη Έκδοση

Ατζέντα Θέατρο

ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ

ΕΝΑ μέρος της ομάδας Κανιγκούντα συνεχίζει με το όνομα Προτσές (Διαδικασία), αποτολμώντας να μεταφέρει σκηνικά το «Θηρίο στη ζούγκλα» του Χένρι Τζέιμς. Θα ανεβεί την ερχόμενη Τρίτη (4.11) στο Θέατρο Τέχνης, επί της Φρυνίχου, στην Πλάκα. Είναι η πρώτη σκηνική μεταφορά της νουβέλας στη χώρα μας. Στη Γαλλία τους κεντρικούς ρόλους έχουν ερμηνεύσει ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ και η Φανί Αρντάν, σε διασκευή της Μαργκερίτ Ντιράς.

Το ερώτημα που θέτει, μέσω ενός κειμένου που διακρίνεται για το μεταφυσικό σασπένς, η ομάδα Προτσές είναι: « Μήπως το θηρίο είναι όλα αυτά που χάνονται εν τω μεταξύ;». Ο Μάρτσερ εμπιστεύεται στη Μέι το μυστικό του: την πεποίθηση πως κάτι πολύ παράξενο θα του συμβεί, κάτι που αναμένει και δεν αποκλείεται να τον συντρίψει. Δέκα χρόνια μετά, την ξανασυναντά. Εκείνη του υπενθυμίζει την παλιά εκμυστήρευση κι αυτός της προτείνει να τον συντροφεύσει στην αναμονή του. Οι δυο τους αφιερώνουν τη ζωή τους σε αυτή την αναμονή.

«Τα δύο πρόσωπα του έργου περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους συνομιλώντας. Αξονας των συζητήσεών τους είναι πάντα το θηρίο που αναπόφευκτα θα χιμήξει. Ο Τζέιμς σ' αυτή τη νουβέλα διερευνά περιοχές που συνομιλούν με το μοντερνισμό και με άλλα ρεύματα του 20ού αιώνα. Η φαινομενικά ρεαλιστική αφήγηση υπονομεύεται διαρκώς. Μηχανισμοί, όπως η ακραία επανάληψη, η αποσιώπηση, η reticentia, μας φέρνουν στο νου τεχνικές του σύγχρονου θεάτρου.

»Ακόμα και ο τρόπος που το παρελθόν συνυφαίνεται με το παρόν, είναι συχνά παραμορφωτικός. Επιπλέον, όροι που εισάγονται την ίδια εποχή από τον Φρόιντ (ναρκισσισμός, διφορούμενο, απώθηση, καταπιεσμένη λίμπιντο κ.ο.κ.) χαρακτηρίζουν τα πρόσωπα του έργου και τις δράσεις τους», σημειώνει η σκηνοθέτιδα και διασκευάστρια της νουβέλας Μαρία Μαγκανάρη, η οποία αποκαλύπτει ότι κατά τη διάρκεια των προβών αναρωτιούνταν όλοι: «Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να παρακολουθούν έτσι ατάραχοι το ίδιο τους το ναυάγιο; Απλώς μιλώντας; Είναι δυνατόν ν' αρνούνται να κινηθούν;». «Το ξανασκέφτηκα. Ναι. Είναι δυνατόν!», αποφαίνεται η ίδια.

Παίζουν (αλφαβητικά) οι: Ανθή Ευστρατιάδου, Σύρμω Κεκέ, Θέμης Πάνου. Παραστάσεις μόνο για 3 εβδομάδες -καθημερινά εκτός Παρασκευής (Δευτέρα-Τρίτη 9.15 μ.μ., Τετάρτη 8 μ.μ., Πέμπτη-Σάββατο 9.15, Κυριακή 8 μ.μ.).

ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΕΝΑΔΕΣ

Η ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ παράσταση της μουσικού και performer Violet Louise (Λουίζας Κωστούλα) «Γράμματα στα κοριτσάκια», μια ελεύθερη, εμπνευσμένη επί σκηνής ροκ ανασύσταση της σχέσης του Λιούις Κάρολ, συγγραφέα της «Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων», με τις ανήλικες αναγνώστριές του, επαναλαμβάνεται στο «Από Μηχανής Θέατρο». Καθηγητής μαθηματικών, φωτογράφος και κληρικός, ο Κάρολ άφησε ένα τεράστιο συγγραφικό έργο αλλά και ένα προσωπικό ημερολόγιο που δημιουργεί υπόνοιες για την ερωτική διάσταση των σχέσεών του με τις ανήλικες φιλενάδες του. Παραστάσεις: Σάββατο 22.00 / Κυριακή 19.00.

Η ΥΠΑΡΞΗ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΜΑΣ

ΟΛΑ τα «βαριά πυροβολικά» της διεθνούς λογοτεχνίας παρελαύνουν από τη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης. Το αριστούργημα του Λόρενς Ντάρελ «Αλεξανδρινό Κουαρτέτο» ανεβάζει από την Τετάρτη ως «Αλεξάνδρεια» (Υπάρχουν Αλήθεια και Ψεύδος άραγε;) η ομάδα Elephas tiliensis (στο Υπόγειο). Μετά την επιτυχημένη μεταφορά του διηγήματος της Ζυράννας Ζατέλη «Περσινή Αρραβωνιαστικιά», η οποία εμπνέεται από το εμβληματικό έργο του Ντάρελ και δημιουργεί μια παράσταση που συνομιλεί με το μυθιστόρημα μέσω πρωτότυπων κειμένων της ομάδας, του καθηγητή Φιλοσοφίας Θεοφάνη Τάση, της Βαλεντίνας Καραμπάγια, του Μαρκήσιου Ντε Σαντ, ποιημάτων του Κωνσταντίνου Καβάφη, του Σαρλ Μποντλέρ, του Κόβεντρι Πάτμορ και ιστορικών και πολιτικών ντοκουμέντων.

«Για να αντέξει κανείς αυτό που είναι, για να αντέξει να είναι μέρος μιας συγκεκριμένης πραγματικότητας, προβάλλει ένα γεγονός γύρω από το οποίο τυλίγει το νήμα της ύπαρξής του. Η μνήμη του γεγονότος δημιουργεί την ανάγκη της αναπαράστασής του. Οι αλυσίδες της μνήμης οδηγούν κρίκο τον κρίκο σε μία στιγμή, σε ένα πρόσωπο, σε έναν τόπο που πλέον αποτελείται από τα θραύσματα αυτών που κάποτε έζησε κανείς, όσα κατόρθωσαν να διεισδύσουν ακέραια ή παραθλασμένα σε εκείνο το χώρο των αναμνήσεων. Τι είναι όμως αυτό που έζησα; Εγώ είμαι αυτός που το έζησα; Αυτός είναι εκείνος για τον οποίο αισθάνθηκα; Αυτή είναι η εποχή στην οποία έζησα; Ποιοι συσχετισμοί οδήγησαν στη διαμόρφωση της προσωπικής ιστορίας μου; Τι θα απομείνει στο τέλος;», αναρωτιέται μέσω της παράστασης ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της, Δημήτρης Αγαρτζίδης.

Δραματουργική επεξεργασία-σκηνοθεσία: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου. Πρωτότυπα κείμενα: Θεοφάνης Τάσης, Βαλεντίνα Καραμπάγια και η ομάδα. Παίζουν αλφαβητικά: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Θανάσης Δόβρης, Ξένια Θεμελή, Δέσποινα Κούρτη, Νεφέλη Μαϊστράλη. Παραστάσεις: Δευτέρα έως Παρασκευή.

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΝΑ ΤΣΙΡΚΟ

ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ του Φελίνι «La Strada», που βασίζεται στο θεατρικό των Τούλιο Πινέλι και Μπερναντίνο Τσαπόνι, κάνει πρεμιέρα την Τετάρτη στο Θέατρο «Βικτώρια», σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαΐδη και με μια ιδανική Τζελσομίνα: την Κάτια Γέρου, η οποία έχει δοκιμαστεί ξανά με εξαίρετο παρτενέρ τον Νίκο Νίκα, υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Νικολα:ιδη, σε ακόμη ένα κινηματογραφικό ποίημα: «Το μια ξεχωριστή μέρα» του Ετορε Σκόλα, που άφησε εποχή με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι και τη Σοφία Λόρεν.

Λούμπεν, εξαθλιωμένοι άνθρωποι, στα λαϊκά προάστια της Ρώμης, που αναγκάζονται και πουλάνε ακόμη και τα παιδιά τους, συνθέτουν την ανθρωπογεωγραφία του έργου. Η μάνα της Τζελσομίνας πουλά την κόρη της στον πλανόδιο μπεχλιβάνη Τσαμπανό, ο οποίος την εκμεταλλεύεται στο τσίρκο του. Η τσιρκολάνικη μαγική ατμόσφαιρα που αγαπούσε από παιδί ο Φελίνι αποτυπώνεται με μοναδικό τρόπο στο σελιλόιντ. Τώρα, η πρόκληση ανήκει στη σκηνή. Μετάφραση-διασκευή: ο θίασος. Σκηνικός χώρος-κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ. Επιμέλεια κίνησης-χορογραφία: Κωνσταντίνος Μίχος. Μουσική: Λεωνίδας Μαριδάκης. Παίζουν: Κάτια Γέρου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Νίκος Νίκας, Εφη Κόντα, Μέλιος Κατσαμάκης, Ευγενία Μαραγκού, Λεωνίδας Μαριδάκης, Κίμων Παντερής.

Ο ΜΕΝΓΚΕΛΕ ΣΤΟ ΤΡΕΝΟ

ΔΕΥΤΕΡΗ χρονιά συνεχίζεται το πολιτικό θρίλερ «Μένγκελε» του Θανάση Τριαρίδη, σε σκηνοθεσία Κώστα Φιλίππογλου, στη θεατρική σκηνή του Faust (από τις 3 του μήνα). Ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος στο ρόλο του Γιόζεφ Μένγκελε, του Αγγέλου του Θανάτου του Αουσβιτς, έρχεται αντιμέτωπος με τη Μυρτώ Αλικάκη, στο ρόλο μιας νέας Εβραίας (δύο ηθοποιοί-παιδιά του Θεάτρου Τέχνης) με «σκηνικό» το ολίγων τετραγωνικών κουπέ ενός τρένου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Παραστάσεις