Έντυπη Έκδοση

Ο ΔΡΑΚΟΣ ΤΟΥ ΡΙΝΓΚ ΤΖΟ ΦΟΡΜΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΥ ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΑΛΙ ΣΤΟ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟΤΕΡΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟΥ 20ού ΑΙΩΝΑ

Σαράντα χρόνια πριν, Αλίμονο στον Φόρμαν!

Η νίκη του Αλί στις 30 Οκτωβρίου 1974 στην Κινσάσα του εξωτικού Ζαΐρ ήταν ένας θρίαμβος στρατηγικής. Συντηρητική τακτική στους πρώτους γύρους, υπνωτικός χορός στα σχοινιά (rope-a-dope, ονομάστηκε αργότερα) και αντεπίθεση με τρομερές γροθιές στο πρόσωπο του λαχανιασμένου αντιπάλου

Το 1997 στη σκηνή της Ακαδημίας για να μοιραστούν το Οσκαρ που κέρδισε το ντοκιμαντέρ «Οταν Ημασταν Βασιλιάδες», ο Αλί -χτυπημένος ήδη από το Πάρκινσον- χρειάστηκε τη βοήθεια του Φόρμαν για να ανεβεί τα σκαλιά

Το νοκ άουτ που έγραψε ιστορία σημειώθηκε στον 8ο γύρο, με έναν ακαταμάχητο συνδυασμό από 5 χτυπήματα. Ο Αλί ήταν ξανά βασιλιάς Το νοκ άουτ που έγραψε ιστορία σημειώθηκε στον 8ο γύρο, με έναν ακαταμάχητο συνδυασμό από 5 χτυπήματα. Ο Αλί ήταν ξανά βασιλιάς «Rumble in the Jungle». Ταραχή μέσα στη ζούγκλα του Ζαΐρ. Αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Ακόμα και σήμερα, 40 χρόνια μετά, πολλοί κατατάσσουν τον ιστορικό αγώνα του Μοχάμεντ Αλί με τον Τζορτζ Φόρμαν στα σημαντικότερα αθλητικά γεγονότα της ιστορίας. «Η πιο συναρπαστική θεατρική παράσταση στον αθλητισμό του 20ού αιώνα», έγραψε το BBC. Με απρόβλεπτη, ωστόσο, πλοκή. Σαν παραμύθι, όπου δεν ξέρεις ποιος είναι ο καλός και ποιος ο κακός.

«Ali, boma ye!» απαιτούσαν εν χορώ οι ντόπιοι φίλαθλοι: «Αλί, σκότωσέ τον»! Ο Φόρμαν ήταν ο δράκος του ρινγκ, ο Αλί ο χαρισματικός, αιρετικός σφετεριστής, ένας δον Κιχώτης που πάσχιζε να ξαναπάρει πίσω το κλεμμένο του στέμμα. Του το είχαν αφαιρέσει επειδή αρνήθηκε να πολεμήσει στο Βιετνάμ.

Ο αγώνας για τον παγκόσμιο τίτλο ορίστηκε να γίνει στην Κινσάσα του εξωτικού Ζαΐρ, υπό την αιγίδα του δικτάτορα Μοπούτου. «Θα ξεκινήσει στις 4 τα ξημερώματα», ανακοίνωσε ο ακόμη άσημος ιμπρεσάριος Ντον Κινγκ. Στο μακρινό Λονδίνο, ο δημοσιογράφος Κόλιν Χαρτ έπεσε από την καρέκλα του απ' τα γέλια: «Τι λέει αυτός ο παλιάτσος;»

Ο Μοπούτου υποσχέθηκε 5 εκατομμύρια δολάρια σε κάθε πυγμάχο. Ο Αλί ήταν απένταρος. Ο πρωταθλητής Φόρμαν θεώρησε την αναμέτρηση πράξη φιλανθρωπίας. «Νόμιζα ότι του έκανα χάρη. Υποσχέθηκα να τον σκοτώσω στο ξύλο, αλλά οι διοργανωτές με μάλωσαν. "Τζορτζ, μη λες τέτοιες κουβέντες". "Εντάξει τότε, θα τον αφήσω αναίσθητο στο πάτωμα". Νόμιζα ότι θα ήταν περίπατος».

Ο αγώνας ήταν να γίνει στις 25 Σεπτεμβρίου 1974, αλλά ένας μικροτραυματισμός του Φόρμαν δρομολόγησε αναβολή 35 ημερών. Τις μουσικές που πλαισίωσαν το μέγα γεγονός ανέλαβαν ημίθεοι της σόουλ και του μπλουζ: James Brown, ΒΒ King, Bill Withers, Miriam Makeba, Manu Dibango. Το σάουντρακ που κυκλοφόρησε το 2008 (Soul Power) είναι μία ξεχωριστή απόλαυση.

Ο Φόρμαν κλείστηκε στο ξενοδοχείο του και απέφυγε τα ανοίγματα προς τους ντόπιους. Ο 32χρονος Αλί, όμως, ήταν ο τσάμπιον του λαουτζίκου. «Πάμε να περπατήσουμε και να μιλήσουμε με τον κόσμο», έλεγε στην κουστωδία που τον συνόδευε. Ο Ελάιτζα Μοχάμεντ, πνευματικός ηγέτης των Ισλαμιστών στις ΗΠΑ, του τηλεφώνησε πριν τον αγώνα για να του θυμίσει ότι είχε στο πλευρό του τον Αλλάχ: «Δεν γίνεται να χάσεις».

Οι ντόπιοι πήραν το μέρος του από την πρώτη στιγμή.

«Αλί, σκότωσέ τον!»

Αλλά οι μπουκμέικερ του έδιναν πιθανότητες 40 προς 1. Οι εφημερίδες προειδοποιούσαν ότι κινδύνευε και η ίδια του η ζωή από το γρονθοκόπημα του 25χρονου, τότε, Φόρμαν, Ολυμπιονίκη το '68, που προερχόταν από 40 διαδοχικές νίκες -οι 37 με νοκ άουτ.

Η νίκη του Αλί στις 30 Οκτωβρίου 1974 ήταν ένας θρίαμβος στρατηγικής. Συντηρητική τακτική στους πρώτους γύρους, υπνωτικός χορός στα σχοινιά (rope-a-dope, ονομάστηκε αργότερα) και αντεπίθεση με τρομερές γροθιές στο πρόσωπο του λαχανιασμένου αντιπάλου. «Ο Αλί πέρασε χειροπέδες στον κεραυνό και έκλεισε τη βροντή στη φυλακή», έγραψαν οι εφημερίδες στην Αμερική. Το ρεπορτάζ της πυγμαχίας ήταν τότε λογοτεχνική άσκηση.

Ο πολυλογάς Αλί δεν έπαψε να μιλάει και χλευάζει τον Φόρμαν: «Αυτό είναι όλο, Τζορτζ; Μου είπαν ότι είσαι δυνατός αλλά ήταν ψέμα». Το νοκ-άουτ που έγραψε ιστορία σημειώθηκε στον 8ο γύρο, με έναν ακαταμάχητο συνδυασμό από 5 χτυπήματα. Ο Αλί ήταν ξανά βασιλιάς: «Είμαι ο καλύτερος», επανέλαβε το γνώριμο μοτίβο του. Οι Ζαϊρινοί τον σήκωσαν στα χέρια.

Εναν χρόνο αργότερα, στις Φιλιππίνες, ο Αλί νίκησε και τον Τζο Φρέιζιερ στο περίφημο «Thrilla In Manila». Κανείς, με κανένα πρόσχημα,δεν μπορούσε πια να του κλέψει τη ζώνη του πρωταθλητή. Εμεινε στον θρόνο ώς το 1978, όταν αποκαθηλώθηκε από τον Λέον Σπινκς.

Οι μονομάχοι της Κινσάσα δεν ξανασυναντήθηκαν στο ρινγκ. Εγιναν όμως στενοί φίλοι και εμφανίστηκαν δίπλα δίπλα το 1997 στη σκηνή της Ακαδημίας για να μοιραστούν το Οσκαρ που κέρδισε το ντοκιμαντέρ «Οταν Ημασταν Βασιλιάδες» (When We Were Kings). Χτυπημένος ήδη από το Πάρκινσον, ο Αλί χρειάστηκε τη βοήθεια του Φόρμαν για να ανεβεί τα σκαλιά.

«Ο Μοχάμεντ Αλί είναι ο καλύτερος άνθρωπος που γνώρισα ποτέ», είπε ο ηττημένος της Κινσάσα. Τα γάντια που φόρεσε ο Αλί εκείνη την ιστορική νύχτα βρίσκονται σήμερα στο μουσείο της Αμερικανικής Ιστορίας στον Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν. Ο Φόρμαν έμελλε να ξανακερδίσει τον τίτλο σε ηλικία 45 ετών, το 1994, με νοκ-άουτ απέναντι στο φαβορί Μάικλ Μούρερ. Εμφανίστηκε μάλιστα με το ίδιο κόκκινο σορτς που φόρεσε στη «Μάχη της Ζούγκλας» 20 χρόνια νωρίτερα!

Στα γεράματά του ο Φόρμαν έγινε πάμπλουτος πλασάροντας ψηστιέρες με τ' όνομά του σε εκπομπές Τελεμάρκετινγκ...

* ΔΕΙΤΕ: When we were Kings, το βραβευμένο με Οσκαρ ντοκιμαντέρ (1996) του Λίον Γκαστ * Ali, η βιογραφική ταινία του 2001 με πρωταγωνιστή τον Ουίλ Σμιθ.

**ΔΙΑΒΑΣΤΕ: The fight, του Νόρμαν Μέιλερ, που ήταν παρών στο Ζαΐρ ως δημοσιογράφος. * King of the world του Ντέιβιντ Ρέμνικ, μάλλον η καλύτερη από τις πολλές βιογραφίες του Αλί.

**ΑΚΟΥΣΤΕ: When we were Kings OST και Soul Power, με μουσική από το φεστιβάλ που συνόδευσε τον αγώνα, αλλά και ηχογραφημένα ξεσπάσματα του Μοχάμεντ Αλί.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Πρόσωπα & Γεγονότα
Πρόσωπα
Αθλητισμός