Έντυπη Έκδοση

Ζητούνται Δάσκαλοι σωφροσύνης

Η σκηνή (χουλιγκανικής ωραιότητας) εκτυλίχθηκε την περασμένη εβδομάδα σε αίθουσα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ομάδα νεαρών εισέρχεται στο χώρο. Εμβρόντητος, ο καθηγητής της Κλασικής Φιλολογίας διακόπτει το μάθημα. «Εδώ θα αφήσεις τα κόκαλά σου ρε παλιό...», τον απειλούν σε έντονο ύφος οι διαδηλωτές.

 Η στωικότητα και η ψυχραιμία του απέτρεψαν τα επεισόδια. Την Πέμπτη ο πρύτανης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, Θεόδωρος Φορτσάκης, προσπαθώντας να διασφαλίσει τη νομιμότητα της λειτουργίας και την ασφάλεια του Ιδρύματος, δεχόταν φραστική επίθεση από φοιτητές που εισήλθαν στην αίθουσα της Συγκλήτου.

Αυτό είναι λοιπόν το ελληνικό Πανεπιστήμιο; Με την τρομοκρατία και την παρακμή να βασιλεύουν, με τους πανεπιστημιακούς ομήρους; Ενα απέραντο φροντιστήριο κομματικής πολιτικής για να αναδειχθούν από αυτό οι επίγονοι συγκατανευσιφάγοι, οι εκκολαπτόμενοι «γέσμεν» του ηγετικού συστήματος; Με τα κόμματα να το βλέπουν σαν εργοστάσιο παραγωγής οπαδών και αφισοκολλητών; «Δυστυχώς είμαστε όμηροι κομματικών παρεμβάσεων» υπογράμμιζε στο «Εθνος» η πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών Βενετσάνα Κυριαζοπούλου. Στην ίδια γραμμή, ο Νίκος Σταυρακάκης, καθηγητής στο ΕΜΠ, καταδικάζει τα ακραία φαινόμενα των ΑΕΙ, τα οποία εμποδίζουν να αναδυθεί η ορμητική δυναμική και σε πολλά επίπεδα πρωτοποριακή δουλειά των πανεπιστημίων μας. «Να αφεθούν τα ελληνικά πανεπιστήμια να διαχειριστούν τους πόρους τους και εσύ κράτος, βάλε κριτήρια αριστείας. Να κοπεί η στενή σχέση τους με το υπουργείο Παιδείας» επισημαίνει ο Δημήτρης Βαγιανός, καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο London School of Economics και μέλος του Συμβουλίου Διοίκησης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Κρατισμός, παραταξιακός κομματισμός, καταλήψεις, καταστροφές και έλλειψη κριτηρίων αριστείας είναι οι παράγοντες που ευθύνονται για το «μπλοκάρισμα» των ελληνικών ΑΕΙ. Και οικογενειοκρατία, νεποτισμός στις εξελίξεις συγγενών και κουμπάρων πανεπιστημιακών. Το άρθρο 19 του νόμου 4009/2011 ορίζει ότι για την επιλογή των μελών της επταμελούς επιτροπής για την εκλογή μέλους ΔΕΠ πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γνωστικό αντικείμενο του εκλέκτορα και η συνάφειά του με την υπό πλήρωση θέση. Αραγε πόσες φορές έχει ελεγχθεί η νομιμότητα κατά την επιλογή των μελών της επιτροπής από τον εκάστοτε πρύτανη; Πρόσφατα, σε Πανεπιστήμιο της περιφέρειας, στην επταμελή Επιτροπή για την εξέλιξη λέκτορα στη βαθμίδα του επίκουρου καθηγητή συμμετείχαν ένα ανδρόγυνο καθηγητών και ο κουμπάρος τους, καθηγητής σε άλλο γνωστικό αντικείμενο από την υπό πλήρωση θέση. Ετσι κουρελιάζονται οι αρχές του διοικητικού δικαίου που οφείλουν να παρέχουν τα εχέγγυα αμερόληπτης κρίσης.

Πέρα από τον αντιλειτουργικό, αντιφατικό, εκδικητικό και εξαιρετικά συντηρητικό νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, πέρα από την κυβερνητική απαξίωση της εκπαίδευσης, υπάρχει η καθημερινή ενδοπανεπιστημιακή ποιότητα, η καθαρότητα στις σχέσεις και η ηθική προς τη γνώση και το διαμοιρασμό της, που αποτελεί το πιο ισχυρό τεκμήριο τόσο του Πανεπιστημίου όσο και του Δασκάλου. Το πιο ισχυρό κριτικό επιχείρημα προς κάθε υπονομευτική θεσμική κατασκευή. Εκεί, λοιπόν, τίθεται ένα σημαντικό θέμα: Είτε το πανεπιστήμιο αναπαράγει τις απεχθείς συμπεριφορές της ευνοιοκρατίας και του κομματικού κράτους, που κατέστρεψαν το δημόσιο χώρο, τη διοίκηση, την οικονομία και τη δημοκρατική συνθήκη είτε πάει κόντρα. Η αντίθεση μ' αυτά τα χαρακτηριστικά, η διαύγεια και η τιμιότητα, είναι οι κυριότεροι παράγοντες μακροημέρευσης του Πανεπιστημίου στις συνθήκες πολέμου που ζούμε.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Εν-στάσεις