Έντυπη Έκδοση

Παρηγορητικό κατά του στερητικού συνδρόμου

Οπως είναι ολοφάνερο, τους τελευταίους δυο-τρεις μήνες πάσχουμε από έναν εθνικό εθισμό στις ανασκαφές. Τώρα λοιπόν που η Αμφίπολη μοιάζει να κλείνει ως τάφος και προκειμένου να μην πάθουμε ομαδικώς στερητικό σύνδρομο και βγούμε να σκάβουμε στα ρολόγια του νερού έξω από το σπίτι μας, ας δούμε μερικές περιπτώσεις ανασκαφών ανά τη γηραιά ήπειρο.

Αλφάκαρ, Ανδαλουσία. Το όνομα της κωμόπολης με το αραβοπρεπές πρόθεμα Αλ- δεν μας λέει πολλά. Είναι όμως η τοποθεσία της δολοφονίας του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα στις 19.8.1936, ακριβώς ένα μήνα από το πραξικόπημα του Φράνκο και της χούντας των στρατηγών, που σήμανε την έναρξη του ισπανικού εμφυλίου. Το μεθεπόμενο Σάββατο λοιπόν, καιρού επιτρέποντος, πρόκειται να αρχίσει η πολλοστή αναζήτηση των οστών του Λόρκα στην τάφρο - ομαδικό τάφο, όπου τον πέταξαν οι φαλαγγίτες μαζί με άλλους δολοφονημένους δημοκρατικούς.

Το θέμα θεωρητικά θα έπρεπε να είχε τακτοποιηθεί από δεκαετίες και ο ποιητής να είχε επιτέλους ταφεί όπως του άξιζε, αλλά υπήρχαν δύο βασικά εμπόδια: Πρώτον, οι αντιρρήσεις της οικογένειας και δεύτερον και πιο σημαντικό, ο διαβόητος μεταπολιτευτικός νόμος του 1978 περί «Λήθης». Προκειμένου να κάνει ο Δον Χουάν στους Ισπανούς τη μεγάλη χάρη να τους κυβερνήσει, επέβαλε όχι μόνο την αμνήστευση των φρανκιστών βασανιστών δολοφόνων κ.λπ., αλλά και την απαγόρευση της «αναμόχλευσης των πολιτικών παθών», στα οποία περιλαμβανόταν και η ενασχόληση με τα θύματα του φρανκισμού. Σήμερα, στα δημοσκοπικά χάλια που βρίσκεται η κυβέρνηση των νεοφρανκιστών του Ραχόι, το μόνο που της έλειπε θα ήταν να εφαρμόσει το νόμο, ίσα για να στρέψει περισσότερους εναντίον της!

Αυτή τη φορά, λοιπόν, η ομάδα του αρχαιολόγου Χαβιέρ Ναβάρο με χρήση γεωραντάρ θα ψάξει σε μια έκταση 300 τετραγωνικών μέτρων, όπου έχουν καταλήξει οι ερευνητές ότι βρίσκεται ο ομαδικός τάφος και, το πιο δύσκολο, θα ξεχωρίσει τα οστά των θυμάτων, ποια είναι ποιανού. Είναι προφανές ότι, αν τελικά δεν υπάρξει πάλι καμιά απαγόρευση, η έρευνα θα είναι επίπονη και κυρίως χρονοβόρα.

Για να ελαφρύνει το κλίμα, ας καταφύγουμε στους γείτονες. Στο υπέδαφος της Περούτζια υπάρχει ολόκληρος λαβύρινθος από μεσαιωνικά τείχη, ρωμαϊκές οικίες, αλλά κυρίως ερείπια της μεγάλης ετρουσκικής πόλης Φέρσνα. Οταν υπέταξαν τους Ετρούσκους, οι Ρωμαίοι φρόντισαν να τους σβήσουν τελείως από το χάρτη και από την Ιστορία και να εξαλειφθεί και η γλώσσα τους, έτσι σήμερα έχουν μείνει σαν ένας μυστηριώδης λαός και οι πληροφορίες που αποκτώνται είναι μόνο από ανασκαφικά δεδομένα. Η γλώσσα αποκρυπτογραφήθηκε μόλις το 1964, με την ανακάλυψη των φύλλων χρυσού του Πύρτζι (Pyrgi), σε ετρουσκική και σε φοινικική γλώσσα. Στην περίπτωση της Φέρσνα, μεγάλη καταστροφή είχε γίνει και στον 15ο αιώνα με την ανέγερση του τοπικού παπικού ανακτόρου (το παπικό κράτος εκτεινόταν βόρεια μέχρι την Μπολόνια). Με την ολοκλήρωση πολλών ανασκαφών, σήμερα η υπόγεια ετρουσκική Περούτζια έχει γίνει επισκέψιμη, με οργανωμένες ξεναγήσεις σε μια πόλη που αξίζει να αποκτήσει περισσότερο τουρισμό, τουλάχιστον για όσους και όσες ενδιαφέρονται για παλιούς πολιτισμούς και όχι για μόδα και ψώνια στο άχρωμο, σχεδόν εφιαλτικό Μιλάνο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Η ιστορία ΑΛΛΙΩΣ!