Έντυπη Έκδοση

«Το φως των εσοχών» στις παρυφές του ονείρου

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Με τη ΣΟΥΛΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

«Σταυροδρόμια ζωής... διλήμματα ή δειλία ή το δήλον σε αναστολή;». Με στιχουργικά υπαρξιακά ερωτήματα η Σούλα Αντωνίου, κοινωνιολόγος και πανεπιστημιακός, με την αναπλαστική δύναμη του συναισθήματος, βρίσκει μέσα από την ομιλούσα σιωπή τη δική της αλήθεια.

«Δεν είμαι  η Πηνελόπη  της Αγίας Υπομονής  ούτε γυναίκα ναυτικού  και υφάντρα, ανέστια είμαι» Σ.Α. «Δεν είμαι η Πηνελόπη της Αγίας Υπομονής ούτε γυναίκα ναυτικού και υφάντρα, ανέστια είμαι» Σ.Α.  Συμφιλιώνει τις όψεις του τραγικού: ενορμήσεις ζωής και σκοτεινότητα θανάτου μέσα από την ποιητική της συλλογή «Το φως των εσοχών», εκδόσεις «Το ροδακιό».

- Μνήμες;

«Είναι η καταβύθιση στα ενδότερα της ύπαρξής μου, η γλωσσική έκφραση των συμπυκνωμένων αισθημάτων, αναμνήσεων και βιωμάτων, των φωτεινών και σκιερών στιγμών της ζωής μου. Είναι αυτό που έλεγε ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές "η ζωή που θυμάται κανείς όπως τη θυμάται για να την αφηγηθεί". Αυτό προσπάθησα να κάνω πελαγοδρομώντας ανάμεσα στην αυτογνωσία και τα ψυχικά φορτία, μετεωρίσθηκα στις απόκρημνες περιοχές του πόνου, του πάθους και του πόθου. Απ' αυτή την άποψη η ποιητική μου συλλογή είναι η λυτρωτική έκρηξη της κυοφορούσας αλήθειας μου».

- Η πρώτη συλλογή;

«Ναι, είναι η πρώτη μου ποιητική συλλογή που εκδίδεται. Πριν από αρκετά χρόνια, λόγω προσωπικών ανασφαλειών και αφού είχαν γίνει οι πρώτες τυπογραφικές διορθώσεις, τελικά αποφάσισα να μη δημοσιεύσω μια πρώτη συλλογή που είχα έτοιμη. Η καλή φίλη Λίνα Νικολακοπούλου κατανικώντας τις αναστολές μου με ώθησε να την εκδώσω και όπως φαίνεται από τις πρώτες θετικές κριτικές που έλαβα από σημαντικούς ποιητές και κριτικούς, είχε δίκιο και την ευχαριστώ από καρδιάς».

- Εχετε αφιερώσει ένα ποίημα στον Γκουστάφ Λαντάουερ;

«Ο Λαντάουερ είναι ένα ιστορικό πρόσωπο, του οποίου οι ιδέες και ο αγώνας για μια άλλη ζωή με είχαν συναρπάσει, ενώ ο τραγικός θάνατός του στο βωμό των ιδεών του με είχε συγκλονίσει. Ηταν ένας ποιητής-επαναστάτης, που έκανε την επανάσταση ποίηση και την ποίηση επανάσταση. Οραματίστηκε μια άλλη μορφή ζωής. Επιχείρησε να αφυπνίσει το αλλοτριωμένο αστικό υποκείμενο, να του δείξει το δρόμο, όπως έλεγε, "του επαναπατρισμού στον εαυτό του", μέσα από την αναβίωση του πνεύματος των αυθεντικών συλλογικών υπάρξεων. Στο πλαίσιο των οποίων είδε να αναπτύσσεται μία μεθεξιακή και ενεργοδυναμική σχέση με το παρόν για τον καθορισμό του μέλλοντος. Και το παρόν για τον Τ.S. Eliot "είναι εκεί που συγκεντρώνονται το παρελθόν και το μέλλον"».

- Το πανεπιστήμιο;

«Δεν μου λείπει ως ίδρυμα, μου λείπουν τα νιάτα που με κρατούσαν σε πνευματική εγρήγορση, που μου μαστιγώναν τη συνείδηση, που μου μεταγγίζανε ζωντάνια και ελπίδα, τελικά που μου μάθανε ότι κανείς πρέπει να ζητάει το ανέφικτο για να πετύχει το εφικτό. Είναι αυτό που έλεγε ο Καζαντζάκης "μην καταδέχεσαι να ρωτάς, θα νικήσω; Θα νικηθώ; Πολέμα"».

- Η εποχή μας;

«Η εποχή μας έχει αυτοχαρακτηρισθεί και αυτοαπεικονισθεί από τις στρατιές των καθημαγμένων ψυχών, από τους ακρωτηριασμούς των πολέμων, από τις ατελείωτες για εμάς τους Ελληνες σειρές των συσσιτίων, από την ένδεια των ανθρώπων οι οποίοι αναίτια επωμίσθηκαν να φέρουν ένα άχθος και μια οδύνη που δεν τους αναλογεί».

- Ο αγώνας ενάντια στην εξουσία είναι αγώνας ενάντια στη λήθη;

«Ναι, αυτό έλεγε ο Μίλαν Κούντερα προστάζοντάς μας να μη γίνουμε λωτοφάγοι. Να ανακτήσουμε τα ιζηματώδη ιστορικά αποθέματα της μνήμης μας και να τα ενεργοποιήσουμε ενάντια στην εξουσία. Να φέρουμε στο προσκήνιο το συλλογικό υποσυνείδητο, το "φαντασιακό" στοιχείο κατά τον Καστοριάδη. Μ' άλλα λόγια να αποκτήσουμε πρωτοβουλία κινήσεων, η οποία από το ένα μέρος ξεκλειδώνει τον εφησυχασμό μας και από το άλλο μέρος αφαιρεί από κάθε εξουσία το δικαίωμά της να ριζώνει το άφευκτο και το μοιραίο στο μυαλό των ανθρώπων».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Ανθρώπινα
Συνεντεύξεις