Έντυπη Έκδοση

Ο φασισμός γίνεται φυσιολογικός

**Του Δημήτρη Σεβαστάκη* από το «Εθνος» (3.11.2014)

«Μια κατ' επίφαση κοινοβουλευτικότητα αποτελεί το πιο ήπιο τεκμήριο του χάους, που παράγουν οι συμμορίες, οι ομάδες πίεσης, οι μυστικές υπηρεσίες. Ο δε ισλαμοφασιστικός πρωτογονισμός, το πιο σκληρό τεκμήριο.

 Ανάμεσα στα δύο, αναπτύσσονται τα νέα κομματιασμένα σύνολα. Χώρες διαμελίζονται, κοινότητες σφαγιάζονται, συμμορίες, φυλετισμοί, εθνικισμοί, οπλαρχηγοί και φύλαρχοι αναδύονται ή εξαφανίζονται στον βρασμό.

Αυτή η μεταποικιακή και μεταϊμπεριαλιστική ανασύνθεση, αφενός ανανεώνει τους όρους ισχύος των παραδοσιακά ή συμπτωματικά ισχυρών, αφετέρου δημιουργεί μια μετατόπιση της μέσης ευρωπαϊκής συνείδησης, προς έναν αμυντικό συντηρητισμό. Και αυτό δεν εκφράζεται μόνο με τις διάφορες μορφές της ακροδεξιάς που προελαύνουν σε όλες τις χώρες, αλλά από την ευρύτατη αφομοίωση ορισμένων, ανεπίτρεπτων πριν από λίγα χρόνια, παραδοχών. Οι λαοί δέχονται τις λογικές κάθαρσης του "κακού" από τις ευημερούσες (;) κοινωνίες τους, δέχονται ως ευεργεσία τον έλεγχο της ιδιωτικότητας (φυσικά, αφού τα ίδια τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τους εξοικειώνουν με την καταστρατήγησή της), δέχονται την κρατική πυγμή έναντι μιας οποιασδήποτε αταξίας, δέχονται ως φυσιολογική την πολιτική παραγωγή με βάση το lobbying, αποδέχονται τον κοινοβουλευτικό τσαρλατανισμό, την οικονομική "δημοκρατία" των funds και των παρασίτων.

Συνωθούνται, οι προγηρασμένες ευρωπαϊκές μάζες, στο βασιλικό lifestyle, στις ροές υποπολιτισμού του YouTube, απαλείφουν από τα μάτια την πραγματικότητα, αρκούνται στους πολεμικούς ανταποκριτές για τη Μέση Ανατολή ή την Ουκρανία και τους αστυνομικούς συντάκτες (που μεταβάλλονται σε πολεμικούς ανταποκριτές) για τη δική τους επικράτεια. Η εξοικείωση με τη βία, της μέσης ευρωπαϊκής συνείδησης, σχεδόν φυσιολογικοποιεί τον ISIS. Η ακρότητα γίνεται κάτι συγγενές με τις ορμές του μέσου Ευρωπαίου. Ο οποίος αφενός θέλει να "καθαρίσει" την κοινωνία του απ' τους ξένους (αλλά, κυρίως, κάθε ετερότητα) που μια ηλίθια ανεκτικότητα του φύτεψε στην πόρτα (!!!), αφετέρου η παραγωγή ακραίου θεάματος (ο τηλεοπτικός σφαγιασμός που πουλάνε οι ισλαμοφασίστες) υποκαθιστά τη δική του βίαιη επισώρευση.

Αυτή η πολιτισμική γειτνίαση με το άκρο, ανομολόγητη, υπόρρητη, βρίσκει σταδιακά την πλήρη πολιτική της έκφραση. Η νεοφιλελεύθερη καταστροφή της σοδιαλδημοκρατίας, ο εκμαυλισμός και η αλλοτρίωση των κινημάτων, η απάλειψη κάθε μεγάλης ευρωπαϊκής πολιτικής κατασκευής, ο αποδημοκρατισμός όλων των δομών, η διαφθορά, η έκλειψη της κριτικής, ο μιθριδατισμός, είναι τα ισχυρά δείγματα αυτού του υπόγεια επεκτεινόμενου μετανεωτερικού εκφασισμού».

* Ζωγράφος, αν. καθηγητής ΕΜΠ

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Τυπογραφείο