Έντυπη Έκδοση

Το ραντεβού με τον ελληνικό πολιτισμό

Αν δούμε τα πράγματα από τη γωνία εκείνη που ο καταναλωτισμός και ο οικονομισμός των ημερών αποστρέφονται, η χρεοκοπημένη από την ξενοκρατία και τα μνημόνια Ελλάδα, έστω σε αυτά τα κακά χάλια που βρίσκεται, θα μπορούσε άμεσα να διαδραματίσει εξέχοντα ρόλο στο γεωπολιτικό της περίγυρο που τώρα φλέγεται και ρευστοποιείται.

Εισάγοντας ένα νέο, ζωτικό νόημα, έναν άλλο δρόμο, μια διαφορετική διατύπωση για την παγκοσμιοποίηση και την ανάγκη ειρήνης και καλής γειτονίας. Αν φυσικά διέθετε σε αυτή τη δύσκολη ιστορική πραγματικότητα την ενδεδειγμένη ηγεσία, την ικανή και, κυρίως, μη ένοχη.

Ιδιαίτερα, μάλιστα, σε αυτή τη διεθνή συγκυρία η οποία ορίζεται, αφ' ενός, από την κατάργηση παλαιών συνόρων και το τέλος του διπολικού κόσμου όπως τον γνωρίσαμε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και, αφ' ετέρου, από τη γοργή προέλαση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Και αυτό γιατί προβάλλει όσο ποτέ ως πανανθρώπινη αναγκαιότητα στη διεθνή κοινότητα να οριστεί ένας άλλος δρόμος για την παγκοσμιοποίηση - της παγκοσμιοποίησης από τα κάτω, από τις κοινωνίες. Της παγκοσμιότητας που δεν θα διέρχεται μέσα από τους πέντε - δέκα χρηματιστικούς οίκους και θα θέτει στο κέντρο του δημόσιου βίου την πρωτοκαθεδρία της δημοκρατίας και της πολιτικής επί της οικονομίας.

Μικρή είναι η Ελλάδα για να μπορεί να υπάρξει στο μέλλον ως υπολογίσιμη οικονομική δύναμη. Και βαριά ταλαιπωρημένη από χαμηλές ηγεσίες που σκέπτονταν με ξένα μυαλά. Από την άλλη, όμως, διατηρεί την ιδιοσυστασία της, το τεράστιο οπλοστάσιό της, που είναι το όνομά της και η ισχυρή πολιτιστική παρακαταθήκη της στον δυτικό κόσμο, και, γενικότερα, πολύτιμη ασπίδα αυτή την περίοδο των ραγδαίων γεωπολιτικών αλλαγών. Την άκρως επικίνδυνη για την εθνική ακεραιότητα, όση, τέλος πάντων, έχει απομείνει έπειτα από τρεις δεκαετίες επαρχιωτισμών και διαπλοκών και πέντε χρόνια διεθνούς εποπτείας.

Στα κρίσιμα γεωπολιτικά ραντεβού η μεταπολεμική και μεταπολιτευτική Ελλάδα ήταν πάντοτε απούσα· αρκεί να θυμηθούμε, ενδεικτικά μόνο, το πιο πρόσφατο, με την κατάρρευση της ανατολικής Ευρώπης. Εκείνο το κωμικό εκσυγχρονιστικό όραμα της παρέας του '90 περί οικονομικής διείσδυσης στα Βαλκάνια, που εν τέλει οδήγησε στην υπανάπτυξη και την ανεργία τη Βόρεια Ελλάδα, ενώ την ίδια ώρα η χώρα είχε αρχίσει να οδηγείται ύπουλα στην πρέσα του Βερολίνου και του ΔΝΤ.

Στο νέο της ραντεβού, όμως, δεν υπάρχουν δικαιολογίες, διότι τα σύννεφα πυκνώνουν πάνω από τα κεφάλια μας και είναι πολύ απειλητικά. Ηδη, τα Δυτικά Βαλκάνια βυθίζονται σε άγριο κύμα έξαρσης εθνικισμών και οι πολεμικές κραυγές από τον Εύξεινο Πόντο και τις νοτιοανατολικές περιοχές της Μεσογείου ακούγονται έως την Κύπρο. Απαιτείται, από την επόμενη πολιτική ηγεσία, η εκφορά μιας άλλης αφήγησης που η Οικονομία δεν μπορεί να υπηρετήσει. Μόνον ο Πολιτισμός μπορεί να κάνει αυτή τη δουλειά, και σε αυτήν τη διάσταση η Ελλάδα δύναται να διαδραματίσει ρόλο στο νέο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ΤΡΙΤΗ ματιά