Έντυπη Έκδοση

«Ηθελα να ξεφορτωθώ τα άχρηστα»

Η ζωγράφος Κλεοπάτρα Δίγκα εκθέτει στο ΜΙΕΤ

«Ζωγράφιζα πάντα όταν γινόταν υπερχείλιση μέσα μου, με τη διαδικασία του δοκιμίου. Φουσκώναν τα πράγματα σαν το ψωμί στο φούρνο. Γι' αυτό μπορώ να πω ήμουνα ολιγοζωγραφική. Δεν ζωγράφιζα συνέχεια. Υπάρχει και μια περίοδος κρίσης που τα είχα βάλει με την ίδια τη ζωγραφική και ήθελα να κάνω art totale.

Απείχα από τη ζωγραφική αλλά στην πραγματικότητα ήμουν πολύ πιο κοντά της από αυτό που νόμιζα», λέει η Κλεοπάτρα Δίγκα, ένας άνθρωπος της τέχνης ώς το κόκαλο, η οποία από παιδί ζωγραφίζει, έχοντας μια ιδιαίτερη αδυναμία: στην παρατήρηση των λουλουδιών και των ανθρώπων.

Ενα μεγάλο μέρος από το «πυκνό» ζωγραφικό έργο της, ήδη από το 1968 μέχρι σήμερα, έργα αυστηρά γεωμετρημένα ή εντελώς αφαιρετικά, μια πισίνα που τα νερά της σε καλούν να βουτήξεις, καλαμιές από κάρβουνο στις οποίες σχεδόν ακούς το θρόισμά τους, μοναχικές φιγούρες και ουρανοί που «εκπέμπουν» φως, παρουσιάζονται από την Πέμπτη 6 του μήνα, με τίτλο «Διαδρομή», στο Μέγαρο Ευνάρδου του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης.

Οι διαφορετικές φάσεις, οι διαδοχικές θεματικές και μορφολογικές αναζητήσεις της εικαστικού ξετυλίγονται βήμα βήμα στο Μέγαρο της Αγ. Κωνσταντίνου: από τις αρχικές επιρροές της ποπάρτ στον κριτικό ρεαλισμό και από την υπαρξιακή αναζήτηση ταυτότητας στην εικαστική μελέτη της ανθρώπινης κατάστασης.

Στη Σχολή Καλών Τεχνών είχε την τύχη να έχει δασκάλους τον Νίκο Νικολάου και τον Γιάννη Μόραλη. «Το να καταλάβεις πώς ένας πολύ σπουδαίος δημιουργός αντιμετώπισε τη δουλειά είναι σίγουρα μεγάλη μαθητεία. Από κει και πέρα, βέβαια, το τι θα έκανες ήταν δικό σου ζήτημα. Και συγκρούσεις υπήρχαν μεταξύ μας - φυσικότερο πράγμα δεν υπήρχε». Στα χρόνια των σπουδών ποτέ δεν έκανε το θέμα πλήρες όπως το έστηνε ο Μόραλης. «Απομόνωνα ένα τμήμα του, π.χ. το κεφάλι του μοντέλου, και ασχολιόμουν με το χώρο πάνω του, συνήθως άδειο τον ήθελα. Με άλλα λόγια, βιαζόμουν τότε, χωρίς να το ξέρω, να χρησιμοποιήσω τη σύνθεση, σαν εκφραστικό μέσο ιδεών. Ελεγα μέσα μου πως "θέλω να ζωγραφίσω την ερημιά του ανθρώπου" - βέβαια αυτό το καταλαβαίνω σήμερα. Τότε λειτουργούσα ενστικτωδώς».

Τελειώνοντας την ΑΣΚΤ το '70, παίρνει υποτροφία από την Ακαδημία Αθηνών για τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Ολοκληρώνοντας και τις δεύτερες σπουδές της στη σκηνογραφία, στην Art Deco, με δάσκαλο τον σκηνογράφο Ζακ Λεμαρκέ, εργάζεται ως βοηθός του Υμπέρ Μονλού σε θεατρικές σκηνές του Παρισιού. «Αυτό με ενεργοποιεί πολύ, γιατί αισθάνομαι ότι συναιρεί τα εικαστικά, τη γραφή, τη συλλογικότητα, τον κόσμο μου όλο».

Μαζί με τους Γιάννη Βαλαβανίδη, Κυριάκο Κατζουράκη, Χρόνη Μπότσογλου και Γιάννη Ψυχοπαίδη ιδρύουν επιστρέφοντας στην Ελλάδα την Ομάδα των Νέων Ρεαλιστών που κάνει αίσθηση με τις παραμβάσεις της. «Είμαστε όλοι φίλοι, αριστεροί, διαφορετικών αποχρώσεων, πιστεύαμε ότι με τη δουλειά μας έπρεπε να υπηρετήσουμε τις κοινωνικές μας ιδέες, που εκείνη την εποχή, την περίοδο της Χούντας, μας έκαιγαν. Θέλαμε να κάνουμε πολιτική τέχνη - κριτικό ρεαλισμό. Τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, βέβαια, τον είχαμε εγκαίρως ρίξει στο πυρ το εξώτερον· ο καθένας με τον δικό του τρόπο».

Ποτέ δεν εγκλωβίστηκε σε καλλοτεχνικούς «δογματισμούς»: «Εχουν γεννηθεί μέσα μου τεράστια ζητήματα για τη χρησιμότητα της ζωγραφικής ως μορφής σύγχρονης έκφρασης. Αισθάνομαι ότι όλες οι τέχνες πρέπει να ενωθούν σε μια συνολική μορφή. Η επιρροή της σκηνογραφίας, των προσωπικών γραψιμάτων, που δεν σταμάτησαν ποτέ, αλλά και όσα τροφοδότησε η επαφή μου με άλλες αντιλήψεις στο Παρίσι ενεργοποίησαν έντονα αυτό τον προβληματισμό».

Γύρω στο '90 ξαναγυρίζει στη ζωγραφική, «από άλλο δρόμο, εσωτερικότερο πια. Τη θεωρώ ως τη μόνη και σταθερή μου αναφορά. Εχει ξεκινήσει η στροφή προς τα μέσα. Η επαφή μου με την καθαρότητα της ζωγραφικής των παιδιών (στα εργαστήρια ζωγραφικής όπου δίδασκε) έχει καθαρίσει και τη δική μου όραση, έχει πάρει μακριά το φόβο του άδειου χαρτιού. Νιώθω την ανάγκη να βαθύνω στην πρωταρχική ουσία της ζωγραφικής. Να ξεφορτωθώ τα άχρηστα».

i info

Διάρκεια έκθεσης: 6 Νοεμβρίου 2014 - 10 Ιανουαρίου. Ωρες λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή 10 π.μ.-2 μ.μ.

Τετάρτη και Παρασκευή 6-8 μ.μ., Σάββατο 12-2 μ.μ. Πληροφορίες: 210 5223 101, 210 5223540, 210 3234 267 Αγ. Κωνσταντίνου 20 & Μενάνδρου. (Στην αναδρομική αυτή έκθεση του ΜΙΕΤ δεν παρουσιάζεται το σκηνογραφικό και γραφιστικό έργο της Κλεοπάτρας Δίγκα).

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εκθέσεις
Εικαστικά