Έντυπη Έκδοση

55ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Αυνανισμός υπό τους ήχους της φωνής της Σοφίας Βέμπο

* Μια σκηνή αυνανισμού της Αριάν Λαμπέντ στην καμπίνα ενός πλοίου συνοδεύεται από μια απρόσμενη μουσική επιλογή: το «Πόσο λυπάμαι τα χρόνια που φύγαν....» με τη Σοφία Βέμπο. Η ταινία άλλωστε της Λισί Μπορλετό «Φιντέλιο-Η Οδύσσεια της Αλίκης», παραπέμπει στην ελληνική Οδύσσεια.

«Βασίλισσα Αντιγόνη» του Τηλέμαχου Αλεξίου «Βασίλισσα Αντιγόνη» του Τηλέμαχου Αλεξίου Μόνο που εδώ Οδυσσέας είναι μια γυναίκα -β' μηχανικός σε ένα εμπορικό πλοίο παρακαλώ- και Πηνελόπη ένας άντρας: ο ομολογουμένως υπομονετικός και πολύ ερωτευμένος εραστής της ηρωίδας. Ξεχάστε ό,τι ξέρατε. Εδώ τα στερεότυπα που συνοδεύουν τα φύλα ανατρέπονται πλήρως: η Λαμπέντ (εκπληκτική ερμηνεία, βραβείο στο Λοκάρνο), κορίτσι-πειρασμός σε ένα ανδροκρατούμενο πλοίο, απόλυτα απελευθερωμένη σεξουαλικά, έχει δοκιμάσει, όπως λέει, τη γεύση του έρωτα και στις πέντε ηπείρους, μιλά αθυρόστομα για το σεξ ακριβώς όπως οι άντρες ναυτικοί, και ενδίδει στους πειρασμούς - με το βλέμμα όμως πάντα στον Φέλιξ που την περιμένει πίσω.

Απολαυστική ταινία. Αναρωτιόμαστε βέβαια πόσες γυναίκες ναυτικοί υπάρχουν που να βρίσκονται τόσο ψηλά στην ιεραρχία, να είναι τόσο ωραίες, να απολαμβάνουν τόσο πολύ το σεξ πέριξ του μηχανοστασίου (που αίφνης αποκτά μια αισθησιακή διάσταση) και κυρίως να αντιμετωπίζονται από τους άντρες συναδέλφους τους εντελώς ισότιμα, χωρίς την παραμικρή διάθεση υποτίμησης ή ειρωνίας. Ιδανικές καταστάσεις... Απορούμε πώς δεν έχει βρει ακόμα διανομή στην Ελλάδα.

* Πολύ απελευθερωμένες γενικώς οι ηρωίδες στις φετινές ταινίες του φεστιβάλ. Κόντρα ρόλοι. Ολα τα λεφτά η Αγγελική Παπούλια στην «Εκρηξη» του Τζουμέρκα η οποία, βλέπει πορνό υπό τα έκθαμβα μάτια διάφορων αλλοδαπών σε ένα Ιντερνετ καφέ, παίζει μποξ και σπάει στο ξύλο τον χρυσαυγίτη γαμπρό της. Επίσης φέτος «παίζουν» πολύ τα πλοία. Από την «Μικρά Αγγλία», στο «Φιντέλιο». Κι από το «Φιντέλιο» στην «Εκρηξη». Ορισμένα πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ: απιστίες, αλμύρα και η ιδανική αγάπη να περιμένει κάπου μακριά. Απλώς σήμερα υπάρχει και το skype...

* Συγκινητικός χθες ο ιρανικής καταγωγής Αμερικανός σκηνοθέτης Ραμίν Μπαχράνι, τιμώμενο πρόσωπο του φετινού φεστιβάλ. Είπε πως όταν πριν από 9 χρόνια βραβεύτηκε στη Θεσσαλονίκη για την πρώτη του μεγάλου μήκους ήταν ταπί και άστεγος. «Πήρα το βραβείο κοινού και μαζί 5.000 ευρώ. Και δεν ξέρετε τι σημαίνουν αυτά τα λεφτά για έναν άνθρωπο που τηλεφωνεί σε τέσσερις φίλους για να δει πού θα βγάλει το βράδυ...».

«Φιντέλιο-Η Οδύσσεια της Αλίκης» της Λισί Μπορλετό «Φιντέλιο-Η Οδύσσεια της Αλίκης» της Λισί Μπορλετό Πολιτικοποιημένος και ευαίσθητος σκηνοθέτης. Οταν πάντως του ζητήσαμε ένα σχόλιο για το σημερινό ιρανικό σινεμά και τη λογοκρισία που αναγκάζει σκηνοθέτες, όπως ο Παναχί, να βγάζουν τα φιλμ τους εκτός συνόρων με στικάκια μέσα σε τούρτες, είπε απλώς πως «δεν βλέπει νέες ταινίες γιατί επηρεάζουν την κρίση του».

Ο ίδιος γεννήθηκε στη Β. Καρολίνα, αλλά έζησε και τρία χρόνια στο Ιράν. Δεν είναι ότι δεν ξέρει τι γίνεται εκεί λοιπόν, ξέρει πολύ καλά. Αν μη τι άλλο, οι συμπατριώτες του εκεί κάνουν θαύματα.

* Μετά την οξύτατη επίθεση της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου στο πρόσωπο του Χάρη Παπαδόπουλου, εν αναμονή της τοποθέτησής του (;) από τον υπουργό στην θέση του γενικού διευθυντή του ΕΚΚ, η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών (στην οποία προεδρεύει ο κ. Παπαδόπουλος), ανταπαντά χαρακτηρίζοντας την ΕΑΚ «μια μικρή ομάδα που αυτοαποκαλείται Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου», και το κείμενό της «άκομψο, αντιδεοντολογικό και ύποπτο απέναντι σε έναν συνάδελφο που έχει υπηρετήσει εδώ και 30 και πλέον χρόνια ανιδιοτελώς, την Ελληνική Κινηματογραφία». Ο νόμος, λέει, «είναι σαφής. Το Δ.Σ. του ΕΚΚ προτείνει (προφανώς κατά πλειοψηφία, εφόσον μιλάμε για συλλογικό όργανο και ο νόμος δεν επιβάλλει ομοφωνία) στον υπουργό και ο υπουργός διορίζει. Ο σκοπός του νομοθέτη ήταν να περιοριστούν τα φαινόμενα αυθαιρεσίας της πολιτικής εξουσίας, να δεσμεύεται δηλαδή ο υπουργός από την πρόταση του Δ.Σ. του ΕΚΚ». Επιστολή έστειλε και ο ΣΑΠΟΕ: αναρωτιέται τι το μεμπτό βρήκε στην διαχείριση του κ. Καραντινάκη το Δ.Σ. του ΕΚΚ, τη στιγμή μάλιστα που τον υποστήριξαν τόσοι ενεργοί κινηματογραφιστές και αναρωτιέται για τη διοικητική εμπειρία του κ. Παπαδόπουλου που υπήρξε επικεφαλής ενός «επιχορηγούμενου συνδικαλιστικού σωματείου».

«Εκρηξη» του Τζουμέρκα «Εκρηξη» του Τζουμέρκα * Παλιός γνώριμος του Φεστιβάλ, ο νεαρός Τηλέμαχος Αλεξίου που ζει και εργάζεται στην Γερμανία. Πάντως, τη νέα του ταινία «Βασίλισσα Αντιγόνη» την γύρισε στην Χαλκίδα σχεδόν με το τίποτα. Αφηγείται την τραγωδία μιας σύγχρονης Αντιγόνης και του γκέι αδερφού της: απλήρωτη εργασία, μπούλινγκ, άρρωστος πατέρας, εκπόρνευση, φτώχεια, πείνα. Η μοίρα της Αντιγόνης του είναι προδιαγεγραμμένη στην Ελλάδα της κρίσης. Πολύ ιδιαίτερη ταινία (οι ηθοποιοί μιλούν ενίοτε σαν να ερμηνεύουν αρχαίο δράμα). Και πολύ αντιφατικά τα σχόλια. Οι κούφιες πολιτικές υποσχέσεις του Σαμαρά αποτελούν το ηχητικό φόντο σε πολλές σκηνές λειτουργώντας αντιστικτικά, σχεδόν ειρωνικά, με όσα δραματικά εκτυλίσσονται.

* Κι ένα παραλειπόμενο από τα γυρίσματα της «Βασίλισσας Αντιγόνης» η οποία θίγει και τον σχολικό εκφοβισμό που υφίσταται ο μικρός γκέι αδερφός της ηρωίδας.

«Ζητήσαμε λοιπόν την άδεια από ένα σχολείο στην Χαλκίδα να πάρουμε κάποια πλάνα με τον πρωταγωνιστή μας στο προαύλιο - αφού οι μαθητές θα έχουν σχολάσει. Τα πλάνα θα περιέγραφαν κάποιες περιπλανήσεις του στο άδειο προαύλιο, φορώντας μέικαπ και γυναικεία παπούτσια. Εκεί ήταν δύο καθηγητές, ένας άντρας και μία γυναίκα, 35-40 ετών. Μας ρώτησαν εάν είμαστε από την τηλεόραση κι έπειτα προσφέρθηκαν να μας βοηθήσουν. Εμείς αρνηθήκαμε ευγενικά. Σε λίγο βγαίνει ο Κριστόφ από τις τουαλέτες έτοιμος για τα πλάνα του. Στη θέα του τα χαμόγελα των καθηγητών έσβησαν, το τσιγάρο της γυναίκας έπεσε, και ο άντρας σηκώθηκε ξαφνικά από την θέση του και με φωνή τρεις οκτάβες πιο κάτω από πριν άρχισε να φωνάζει και να μας βρίζει. Η γυναίκα σε λίγο τον μιμήθηκε. Φανταστείτε τι παράδειγμα και τι παιδεία δίνουν αυτοί οι κοινωνικά, πολιτικά και ουσιαστικά αναλφάβητοι "καθηγητές" στους μαθητές τους, και πόση (μη) προστασία προσφέρουν σε αντίστοιχες περιπτώσεις ευάλωτων μαθητών. Δυστυχώς αυτοί δεν αποτελούν εξαίρεση αλλά κανόνα, και σου το λέω από προσωπική πείρα».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Θεσσαλονίκη
Φεστιβάλ
Κινηματογράφος