Έντυπη Έκδοση

ΜΕΤΑΞΥ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΥΨΗΛΩΝ ΔΑΝΕΙΑΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ

Το 6,5% του ΑΕΠ παράγει η ακτοπλοΐα

Η ελληνική ακτοπλοΐα, αν και αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη, κινδυνέυει να προσκρούσει σε ύφαλο. Η Ελλάδα, μαζί με την Ιταλία είναι τα κράτη-μέλη, με τη μεγαλύτερη επιβατική κίνηση, καθώς η κάθε μία καλύπτει περίπου το 17-18% της συνολικής ακτοπλοϊκής διακίνησης επιβατών στην Ευρώπη, αν και στην Ελλάδα, λόγω της πληθώρας νησιών, οι ακτοπλοϊκές γραμμές είναι σαφώς περισσότερες, σε σχέση με την Ιταλία.

Ωστόσο, τα προβλήματα είναι πολλά. Οπως επισημαίνει, σε έκθεσή του το ΙΟΒΕ, η συμβολή του κλάδου της ακτοπλοΐας, στην ελληνική οικονομία, είναι ιδιαίτερα σημαντική, αλλά η διατήρηση και η επέκταση αυτής βασίζονται, σε μεγάλο βαθμό, στην εφαρμογή διαρθρωτικών και κλαδικών μέτρων πολιτικής.

Σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, τα μέτρα πολιτικής πρέπει να στοχεύουν στην ελαχιστοποίηση του κόστους παροχής ακτοπλοϊκών υπηρεσιών (εξ ορισμού, τα ναυτεργατικά σωματεία αντιτίθενται σε οποιαδήποτε περαιτέρω μείωση των οργανικών συνθέσεων), ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του κλάδου, χωρίς ωστόσο να «θυσιάζεται» η ποιότητα παροχής των συγκεκριμένων υπηρεσιών.

Αναλυτικότερα, μετά το 2009, ο κλάδος βρέθηκε αντιμέτωπος με δύο ταυτόχρονες και ισχυρές εξωγενείς αναταραχές. Πρωτίστως, με την αύξηση των διεθνών τιμών των καυσίμων και δευτερευόντως, με την κατακόρυφη πτώση της επιβατικής κίνησης, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.

Είναι χαρακτηριστικό, όπως αναφέρει η μελέτη, ότι η ζήτηση ακτοπλοϊκών υπηρεσιών υποχώρησε το διάστημα 2009-2012 κατά 24% στους επιβάτες και κατά 31% στα Ι.Χ. αυτοκίνητα (με ενδείξεις σταθεροποίησης το 2013), ενώ το κόστος καυσίμων, το 2012, αποτελούσε περισσότερο από το ήμισυ του κύκλου εργασιών του κλάδου.

Οι εξελίξεις αυτές αντανακλώνται στα οικονομικά αποτελέσματα του κλάδου, τα οποία είναι ιδιαίτερα δυσμενή. Η συρρίκνωση του κύκλου εργασιών συνδυάσθηκε με σημαντικές αυξήσεις των λειτουργικών εξόδων, οδηγώντας σε μεγάλες ζημίες.

Η ρευστότητα είναι περιορισμένη και η δανειακή πίεση υψηλή. Κατά συνέπεια, δημιουργούνται βάσιμα ερωτήματα για τη γενικότερη βιωσιμότητα ορισμένων επιχειρήσεων του χώρου τα επόμενα χρόνια και τη δυνατότητα, του υφιστάμενου συστήματος, να παρέχει τις απαιτούμενες ακτοπλοϊκές υπηρεσίες, παρά τη βελτίωση που σημειώθηκε στους χρηματοοικονομικούς δείκτες το 2013.

1,5 δισ. ευρώ

Οπως σημειώνει το Ιδρυμα, ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα έχει ιδιαίτερες επιπτώσεις στην εθνική οικονομία, καθώς η επιβατηγός ναυτιλία συνεισφέρει στην εγχώρια οικονομική δραστηριότητα με τη διακίνηση επιβατών και οχημάτων, λειτουργεί όμως και υποστηρικτικά στην ανάπτυξη άλλων κλάδων δραστηριότητας, ειδικά στις νησιωτικές περιφέρειες της χώρας.

Από την ανάλυση προέκυψε ότι, σε όρους ΑΕΠ, η συνεισφορά στην οικονομία από τη ζήτηση για ακτοπλοϊκές μεταφορές στις γραμμές εσωτερικού, το 2013, εκτιμάται σε 1,5 δισ. ευρώ, ενώ σε όρους απασχόλησης διαμορφώνεται σε 21,4 χιλ. θέσεις εργασίας (εκ των οποίων περίπου 5 χιλ. εκτιμάται ότι απασχολούνται στα πλοία και στα γραφεία των ακτοπλοϊκών επιχειρήσεων).

Ωστόσο, σημαντικά μεγαλύτερη είναι η συνεισφορά, από τις καταλυτικές επιδράσεις που συνδέονται με τον τουρισμό και την ανάπτυξη του πρωτογενούς και του μεταποιητικού τομέα στις νησιωτικές περιφέρειες της χώρας.

Η οικονομία των νησιών στηρίζεται στον τουρισμό, στο εμπόριο και στη γεωργία, δηλαδή σε κλάδους που εξαρτώνται άμεσα από την απρόσκοπτη διασύνδεση των νησιών με την ηπειρωτική χώρα και κατά συνέπεια συνδέονται στενά με την ακτοπλοΐα.

Συνδυάζοντας την επίδραση από τη ζήτηση για ακτοπλοϊκές μεταφορές με τις καταλυτικές επιδράσεις, η συνολική συνεισφορά της εγχώριας ακτοπλοΐας εκτιμάται, σε όρους ΑΕΠ, σε 11,8 δισ. ευρώ ή 6,5% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας το 2013, ενώ σε όρους απασχόλησης ανέρχεται σε 260 χιλ. θέσεις εργασίας (ή 7,2% της συνολικής απασχόλησης), μέγεθος το οποίο αντιστοιχεί σε περίπου το ήμισυ της απασχόλησης στις νησιωτικές περιφέρειες.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
ΙΟΒΕ
Ναυτιλία και ακτοπλοΐα
ΑΕΠ