Έντυπη Έκδοση

Ο ξεπεσμός της Εκκλησίας

Με αφορμή την επίθεση που έχει εξαπολύσει ο επίσκοπος Πειραιώς εναντίον των ομοφυλοφίλων, αποφάσισα να σημειώσω τις εξής διατυπώσεις: Κατ' αρχάς ο ίδιος από τους παλαιούς καιρούς έχω υποστηρίξει πως πρέπει διά νόμου να απαγορευτεί στους δεσποτάδες, στους αρχιμανδρίτες και στους καλογέρους να πλησιάζουν και να έρχονται σε επαφή με μικρά παιδιά, διότι τα άτομα αυτά που παριστάνουν τους εκπροσώπους του υψίστου, τα άτομα αυτά λέγω, είναι σεξουαλικά πεινασμένα, με αποτέλεσμα τοιαύτη καταπίεση και στέρηση της ερωτικής δραστηριότητας να τα έχει καταστήσει εξαιρετικά επικίνδυνα και για τα παιδιά και για την κοινωνία, και εφ' όσον τοιούτοι αξιολύπητοι ρασοφόροι είναι επιρρεπείς προς πάσα διαστροφή και ανωμαλία.

Από δω και ύστερα πρέπει να πούμε πως η ομοφυλοφιλία δεν είναι ούτε επιλογή, ούτε ασθένεια, ούτε παρεκτροπή, περισσότερο μάλλον να πούμε πως η ομοφυλοφιλία είναι στάση ζωής. Καθόλου δεν πρέπει να αγνοήσουμε πως ο κατ' εξοχήν στυλοβάτης της ηθικής, της σεμνοτυφίας, της ευλάβειας και της μη μου άπτου συμπεριφοράς, ο Απόστολος Παύλος, ήτο ομοφυλόφιλος, το οποίο το ομολογεί ο ίδιος σε κάποιο απ' τα κείμενά του όπου φαίνεται να παρακαλεί τον Θεό να τον απαλλάξει από κάποιο αγκάθι που βασάνιζε το σώμα του, αλλά ο Θεός του είπε "σου αρκεί η χάρη μου, μη ζητάς κάτι περισσότερο". Πρέπει να το καταλάβετε - από τότε που η Εκκλησία άρχισε να ηθικολογεί και να προσηλυτίζει, έχασε την έξωθεν καλή μαρτυρία και μεταλλάχθηκε σε κάποιον κοσμικό οργανισμό, με τραγικές συνέπειες για τον άνθρωπο και την κοινωνία.

Οταν το προσωπικό της Εκκλησίας ξεκίνησε να κατακρίνει τον άνθρωπο, μετατράπηκε σε γκέτο που αποτελούν κάτι μισομέρελες γριές και κάτι ετοιμοθάνατα ραμολιμέντα και εφόσον μονάχα τοιούτες γριές και ραμολιμέντα μπορούν να ανταποκριθούν, μιας και τα κύταρρά τους έχουν σαπίσει διά το οποίο τούς είναι εξ' ορισμού αδύνατον να αναζητήσουν τον έρωτα, τη φιλία, τη συμμετοχή, την ψυχαγωγία, την υπέρβαση, μπορούν λέγω να ανταποκριθούν στις νοσηρές ασυναρτησίες που διατύπωσαν ο Απόστολος Παύλος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Ο Πατροκοσμάς, ο γέροντας Παΐσιος και διάφοροι άλλοι ολιγοφρενείς και ανισόρροποι ιεροκήρυκες που με τα λασπωμένα και σκοταδιστικά τους φρονήματα δηλητηρίασαν το κοινωνικό σώμα και μετάλλαξαν τον άνθρωπο από αήττητο μαχητή, τον μετάλλαξαν λέγω, σε κατοικίδιο ζώο.

Πρέπει να το καταλάβετε - η Εκκλησία του Χριστού και όπως την οραματίστηκε και το διακήρυξε ο ίδιος ο Χριστός αλλιώς δεν πρέπει, παρά να λειτουργεί ως ιερό και απαράβατο θεραπευτήριο που θεμελιώθηκε και οικοδομήθηκε για να βρίσκουν άσυλο οι ασθενείς, οι πόρνες, οι σάτυροι, οι ομοφυλόφιλοι, οι άσωτοι, οι ναρκομανείς, οι αιρετικοί, οι ξένοι, οι δραπέτες, οι παραβάτες, οι διαφορετικοί και κάθε άνθρωπος τραγικός που δοκιμάζεται και βασανίζεται στο θέατρο της ζωής. Αληθώς το λέγω πιότερο υποφερτή είναι η Εκκλησία του διαβόλου από μια Εκκλησία του Χριστού, που κάνει διακρίσεις και κατακρίνει τον άνθρωπο.

Ο Ιησούς το έχει τακτοποιήσει το ζήτημα της κατάκρισης, ήτοι μην κοιτάς την αγκίδα που έχει ο άλλος στα μάτια του όσο μάλλον να κοιτάς τα δοκάρια που έχεις στα δικά σου μάτια. Πρέπει να το καταλάβει ο Πειραιώς, πράγμα αδύνατον βέβαια, διότι για να καταλάβεις πρέπει να είσαι προικισμένος με ευρύνοια πνεύματος, πράγμα που δεν αφορά τον Πειραιώς, οπότε πρέπει να καταλάβουν οι άνθρωποι πως κάτι παράξενοι και παθιασμένοι, ανέραστοι και μισογύνηδες, αγκυλωμένοι και φανατίλα του κερατά, ολίγιστοι και μανιακοί ιεροκήρυκες σαν τον Πειραιώς προσβάλλουν την Εκκλησία και ως εκ τούτου είναι άξιοι περιφρόνησης.

ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΤΕ ΤΟΥΣ.

ΥΓ1. Αντιλαμβάνομαι την Εκκλησία του Χριστού ως κάποιο ζωτικής σημασίας και πανάγιο εργαστήρι που αποκαλύφθηκε εν τω κόσμω τούτο για να μεταμορφώσει τον άνθρωπο σε έργο τέχνης. Χάριν της εκκλησίας χαρακτηρίζω τον άνθρωπο κάποιο εν δυνάμει έργο τέχνης.

ΥΓ2. Αν το χειρότερο που υπάρχει μέσα στον κόσμο είναι το κακό, υπάρχει και το μη χειρότερο, που είναι οι ιεροκήρυκες που καταγγέλλουν το κακό.

ΥΓ3. Εν πάση περιπτώσει, έχω θέσει ζήτημα καταγωγής, και το έθεσα διότι υπήρξα μάρτυρας της μετάβασης και ως μάρτυρας δηλώνω αναμάρτητος.

Ναι, είμαι αναμάρτητος».

Με φιλικό πνεύμα,

Σωτήρης Κωστόπουλος

ποιητής, Πάτρα

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Οι αναγνώστες γράφουν