Έντυπη Έκδοση

Το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε

** Από άρθρο του Στέφανου Δάνδολου στο i-efimerida.gr

Το παιδάκι δεν θα ήταν παραπάνω από τριών ετών. Αγόρι. Με ωραία κυματιστά μαύρα μαλλιά. Εκεί που καθόταν, ακούμπησε κάποιος μπροστά του μια εφημερίδα. Το πρωτοσέλιδο απλώθηκε στα έκπληκτα μάτια του πιτσιρικά, που για μια στιγμή έμεινε ακίνητος, παγωμένος στην θέση του. Υστερα ένα χεράκι ξεμύτισε στο χαρτί.

 Μα αντί το αγοράκι να ψηλαφίσει την σελίδα, να την ανοίξει, να την γυρίσει, να κάνει τέλος πάντων οτιδήποτε θα έκανε κάποιος εκπρόσωπος των προηγούμενων γενεών, έμεινε πιστός σε αυτό που κάνει η δική του γενιά: διέτρεξε με το δάχτυλό του οριζόντια την σελίδα, σαν το χαρτί να ήταν οθόνη, και περίμενε να φανερωθεί μια εικόνα. Εν ολίγοις πέρασε την εφημερίδα για tablet ή για κάτι παρόμοιο (...).

Με μια γρήγορη ματιά στον προηγούμενο αιώνα θα διαπιστώσει κανείς ότι οι περισσότερες δεκαετίες κύλησαν ομαλά, οι αλλαγές ήταν σταδιακές και χωνεύονταν σχετικώς εύκολα. Τι υπήρχε την δεκαετία του ενενήντα που δεν υπήρχε την δεκαετία του ογδόντα; Τα κινητά τηλέφωνα. Ωραία, κάποιος έπαιρνε κινητό τηλέφωνο και μιλούσε στον δρόμο, δεν ήταν κάτι που κατέλυσε κι ολόκληρη την φιλοσοφία του σύγχρονου τρόπου ζωής. Τι υπήρχε την δεκαετία του ογδόντα που δεν υπήρχε την δεκαετία του εβδομήντα; Οι έγχρωμες τηλεοράσεις, τα πρώτα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα γουόκμαν, το MTV, τα φαστ-φουντ. Οκέι, γίναμε λίγο πιο μοντέρνοι από τους προηγούμενους, τίποτε το τρομερό. Τα τελευταία τριάντα χρόνια, κάθε νέα γενιά έπαιρνε τα δικά της στοιχεία και τα συνδύαζε με την παράδοση των γονιών του, και από όλη αυτή την σύζευξη, προέκυπτε η όποια εξέλιξη. Η σημερινή νέα γενιά όμως, τα παιδιά που γεννιούνται τούτα τα χρόνια και θα πεθάνουν αν είναι τυχερά το 2100 ή ακόμα και τα πρώτα χρόνια του εικοστού δεύτερου αιώνα, θα ασπαστούν μια χάι-τεκ πραγματικότητα που ελάχιστα θα παραπέμπει στις δικές μας παλαιολιθικές αλήθειες. (...).

Εχει έρθει λοιπόν το τέλος του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε; Μάλλον ναι. Διανύουμε μια περίοδο αντίστοιχη με κείνη των αρχών του περασμένου αιώνα, όπου οι άνθρωποι έπρεπε να εγκαταλείψουν τις άμαξες και να συνηθίσουν τα αυτοκίνητα (...).

Μα υπάρχει κάτι διαφορετικό τώρα, που καθιστά την τεχνολογική αύρα της εποχής μας ακόμη πιο βαθιά: απουσιάζει το στοιχείο της επανάστασης. Κάθε μεγάλη αλλαγή στο παρελθόν συνοδευόταν από έναν αέρα υπέρβασης κόντρα στο κατεστημένο. Σήμερα, με το Ιντερνετ χωνεμένο στη ζωή μας, με τις smart συσκευές να έχουν απλοποιήσει τα πάντα και με τις κεραίες να υπερτερούν αριθμητικά από τους ανθρώπους, το ίδιο το κατεστημένο είναι ο τεχνολογικός πολιτισμός του μέλλοντος.

Που σημαίνει ότι όλα τα υπόλοιπα είναι ο παλιός πολιτισμός. Το χαρτί είναι παλιός πολιτισμός, που αγκομαχά. Οτιδήποτε δεν έχει αίμα, σπέρμα, ταχύτητα -είτε σε ταινία είτε σε βιβλίο- είναι παλιός πολιτισμός που αντιστέκεται.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Τυπογραφείο