Έντυπη Έκδοση

Τζακ ποτ

Οι πιθανότητες να κερδίσει κάποιος το Τζόκερ, δηλαδή να προβλέψει με επιτυχία και τους πέντε αριθμούς και τον Τζόκερ, με απλό δελτίο, είναι περίπου τέσσερις στα εκατό εκατομμύρια. Για να καταλάβουμε πόσο πιθανή -ή πόσο απίθανη- είναι μια τέτοια τύχη, να πούμε πως ένας άνθρωπος έχει περίπου μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να τον χτυπήσει κεραυνός, και μία στα δέκα εκατομμύρια να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ, εάν βέβαια είναι Αμερικανός πολίτης.

Ωστόσο, οι συνολικές πωλήσεις του ΟΠΑΠ για το 2013 έφτασαν τα 3.711,1 εκατομμύρια ευρώ. Να το ξαναπώ, για να το εμπεδώσουμε: το 2013 όλοι εμείς οι Ελληνες, κυριολεκτικά από το υστέρημά μας, ψωνίσαμε ελπίδα από τον ΟΠΑΠ, αξίας σχεδόν 3,8 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μπορεί να μην είχαμε να φάμε, να ντυθούμε, να βάλουμε πετρέλαιο, να πληρώσουμε το νοίκι ή τους λογαριασμούς μας, αλλά, κατά μέσο όρο, καθένας μας ξόδεψε για τα «προϊόντα» του Οργανισμού πάνω από 370 ευρώ.

Συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να το πω πιο απλά: ο τζόγος είναι πρέζα. Και μικρή σημασία έχει, εάν ένα άτομο είναι εθισμένο στο νόμιμο ή τον παράνομο τζόγο, εφόσον μπορεί μια χαρά να καταστραφεί και από τους δύο, όπως προκύπτει από τις εκατοντάδες των ανθρώπων που σπεύδουν να ζητήσουν βοήθεια σε ειδικούς φορείς, όπως είναι το πρόγραμμα Αλφα του ΚΕΘΕΑ για την απεξάρτηση από το αλκοόλ και τα τυχερά παιχνίδια.

Από αυτή την άποψη, ο «πόλεμος» ΟΠΑΠ και ιντερνετικού τζόγου μοιάζει ακριβώς με τον πόλεμο των Νονών για τον έλεγχο μιας περιοχής: υπάρχει ο παλιός Νονός, ο παραδοσιακός, ο ανεκτός, που έχει τις άκρες του με τις Αρχές, που αποδίδει στην κοινωνία υπό μορφήν φιλανθρωπίας ένα ελαχιστότατο αλλά ορατό ποσοστό των κερδών του, εξασφαλίζοντας έτσι το ακαταδίωκτο, κι υπάρχει κι ο δυναμικός διεκδικητής, που θέλει κι αυτός μερίδιο από την πελώρια πίτα.

Η νομιμότητα σε όλα τα εθιστικά προϊόντα είναι αλά καρτ: προϊόν συμβιβασμού μεταξύ των επιχειρηματιών και του κράτους. Κάτι που ήταν παράνομο χθες, είναι νόμιμο σήμερα και τούμπαλιν - όπως η ηρωίνη, την οποία παρασκεύασε η μεγάλη φαρμακοβιομηχανία Μπάγερ στις αρχές του 20ού αιώνα, πλασάροντάς την ως ισχυρό αναλγητικό.

Το κράτος καμιά σκοτούρα δεν έχει να προστατεύσει την ψυχική και σωματική υγεία των υπηκόων του -γραμμένους τούς έχει. Το μόνο που το απασχολεί είναι τα διαφυγόντα κέρδη από τον παράνομο τζόγο. Εχει όμως καμιά σημασία για τον πρεζάκια της τύχης εάν ακουμπάει τα λεφτουδάκια του στον ΟΠΑΠ, στο Stoiximan ή στο παράνομο στοιχηματζίδικο της γειτονιάς του; Εκτός κι αν αυτός ο εξαρτημένος, ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, πιστεύει πως εντάξει, δεν κινδυνεύει, πως αυτός δεν θα την πάθει όπως οι άλλοι κακομοίρηδες, πως όπου να 'ναι κάνει τη μεγάλη μπάζα και αποσύρεται, γιατί αυτός είναι μάγκας, είναι ο ένας στις 88.000 που θα κάνει σχέση με ένα σούπερ μόντελ, όπως λένε οι στατιστικές, οπότε εγώ πάω πάσο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Τελεία. και ΠΑΥΛΑ-