Έντυπη Έκδοση

ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΦΑΛΙΑΡΑ ΑΠΟ ΤΟ EUROGROUP Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΓΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ

Το Μαξίμου προχωρά με τη βοήθεια του... Θεού

Η συνεδρίαση του Eurogroup την Πέμπτη ξεγύμνωσε την πλήρη αποτυχία των κυβερνητικών σχεδιασμών. Και αυτό καθώς αποκαλύφθηκε πως όχι μόνο δεν επιστρέφει η χώρα στην κανονικότητα, αλλά θα είναι δέσμια Μνημονίων με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο για πολλά χρόνια ακόμη, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου.

Στο Eurogroup καταρρίφθηκαν οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί Στο Eurogroup καταρρίφθηκαν οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί Το Μαξίμου αναζητεί συνεπώς τρόπο να διαχειριστεί το γεγονός ότι οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης απέρριψαν λίγο πολύ όλες τις επιδιώξεις της κυβέρνησης: οι θέσεις τους ήταν τελείως διαφορετικές από όσα ζητά η Αθήνα όσον αφορά στη μορφή της γραμμής πίστωσης, την υπογραφή ή μη «Μνημονίου κατανόησης» με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό, τους όρους που θα το συνοδεύουν, το ρόλο που θα έχει σε αυτό το ΔΝΤ, ενώ η διευθέτηση του χρέους μοιάζει επί του παρόντος να μένει στον αέρα.

Η κυβέρνηση δηλώνει επίσης αποφασισμένη να αγνοήσει το «όχι» της τρόικας στη ρύθμιση οφειλών προς το Δημόσιο σε 100 δόσεις που έχει ανακοινωθεί με πολλές επικοινωνιακές φανφάρες, αλλά και στην τροπολογία που έχει επίσης ήδη κατατεθεί για τα «κόκκινα» επιχειρηματικά δάνεια. Το αντίθετο άλλωστε θα σήμαινε ολοκληρωτική πολιτική καταστροφή, για αυτό και κυβερνητικές πηγές ξεκαθάριζαν ότι η ρύθμιση για τις 100 δόσεις έχει ψηφιστεί και δεν τίθεται θέμα μη εφαρμογής της, προαναγγέλοντας σήμερα την έκδοση της σχετικής εγκυκλίου.

Οι ίδιες πηγές κάνουν επίσης λόγο για πίεση εν όψει της επικείμενης δεύτερης φάσης της αξιολόγησης και της γενικότερης διαπραγμάτευσης για τη συμφωνία της επόμενης ημέρας, και σημειώνουν «εμείς προχωρούμε κανονικά και στη διαπραγμάτευση και στην εφαρμογή του σχεδίου μας».

Μόνο όμως με ένα θαύμα θα γλιτώσει η χώρα το νέο Μνημόνιο και ίσως για αυτό ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς μετά τη συνάντησή του με τον Κύπριο πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη την Παρασκευή επικαλέστηκε ανώτερες δυνάμεις λέγοντας: «Η Ελλάδα, πρώτα ο Θεός, βγαίνει οριστικά από την εποχή των Μνημονίων». Το είδος της ενισχυμένης γραμμής πίστωσης (Enhanced Conditions Credit Line- ECCL) συνοδεύεται από υπογραφή «Μνημονίου κατανόησης» (Memorandum of Understanding) το οποίο θα συνεπάγεται αυστηρούς όρους και μάλιστα όχι όπως μέχρι σήμερα προκειμένου να αποδεσμεύονται χρήματα, αλλά απλώς και μόνο για να υπάρχει αυτό το «μαξιλάρι». Είναι επίσης βέβαιον ότι έξοδος στις αγορές υπό αυτές τις συνθήκες θα είναι ή αδύνατη ή πανάκριβη, καθώς και ότι με την υπογραφή μίας τέτοιας συμφωνίας θα δεσμεύεται και η επόμενη κυβέρνηση.

Το τελευταίο μπορεί να εξυπηρετεί τον κ. Σαμαρά, στο περιβάλλον του οποίου έχουν πάντα στο μυαλό τους την «αριστερή παρένθεση» ως μία ύστατη ελπίδα προσωπικής διάσωσης σε περίπτωση που δεν αποφευχθούν οι εκλογές και από τις κάλπες αναδειχθεί μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Είναι όμως σαφώς επικίνδυνο για τη χώρα, που θα μετατραπεί σε καμένη γη. Αποκαλύπτεται επίσης ότι οι εταίροι και δανειστές ουδόλως ενδιαφέρονται να στηρίξουν ουσιαστικά τη δικομματική, καθώς πρωτίστως για εκείνους προέχει να διασφαλίσουν πως είτε με τη σημερινή κυβέρνηση είτε με μία νέα που θα προκύψει από πιθανές κάλπες λόγω αδυναμίας προεδρικής εκλογής, η χώρα θα παραμείνει στη σταθερή τροχιά της σημερινής πολιτικής και πλήρως εξαρτημένη όσον αφορά στη χρηματοδότησή της.

Το ενδεχόμενο δε το ΔΝΤ που θα έδιωχνε ο κ. Σαμαράς να συμμετάσχει στη νέα γραμμή πίστωσης όχι απλά ως πάροχος τεχνογνωσίας, αλλά ως χρηματοδότης, αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι όλα στο νέο Μνημόνιο αλλάζουν κι όλα τα ίδια μένουν.

Το Μαξίμου σε πρώτη φάση πάντως επιμένει -παρά τα οφθαλμοφανή- ότι δεν υπάρχει νέο Μνημόνιο και πως ο όρος «Memorandum of Understanding» δεν σημαίνει αυτό που σημαίνει, αλλά είναι διεθνής όρος για οποιαδήποτε συμφωνία.

Καθώς μέχρι το Eurogroup της 8ης Δεκεμβρίου απομένει ένας μήνας, στο διάστημα αυτό η ελληνική πλευρά θα επιχειρήσει να διαπραγματευτεί όσο καλύτερα μπορεί τους όρους και τις αποχρώσεις της συμφωνίας, με την ελπίδα να διασώσει επικοινωνιακά ό,τι μπορεί. Το ερώτημα είναι πως θα μπορέσει κατά την αξιολόγηση να πείσει το εσωτερικό της χώρας και τους ίδιους τους βουλευτές της για ενδεχόμενες υποχωρήσεις ακόμη και στο ασφαλιστικό και τις ομαδικές απολύσεις, χωρίς το δέλεαρ μίας καλής συμφωνίας για την επόμενη ημέρα, αλλά και πως στις 7 Δεκεμβρίου -μία ημέρα πριν από το κρίσιμο Eurogroup- θα ψηφίσει τον προϋπολογισμό.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Ευρωζώνη
Eurogroup
Οικονομική και δημοσιονομική πολιτική
Κυβέρνηση
Υπουργείο Οικονομικών