Έντυπη Έκδοση

Τα απαραίτητα και τα επερχόμενα

Οι εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος, με την τρόικα να αυξάνει διαρκώς τις πιέσεις της προς την ελληνική πλευρά, αποσύροντας παράλληλα όλα τα δώρα που είχαν τάξει οι δανειστές στον Αντώνη Σαμαρά, βάζουν στο τραπέζι δύο θέματα προς συζήτηση.

Πρώτο είναι ότι οι δανειστές δείχνουν -έμμεσα- ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάψει να αποτελεί φόβο και τρόμο για την τρόικα. Είναι προφανές ότι οι τελευταίες κλιμακούμενες πιέσεις, που οδηγούν σε αδιέξοδο τα επικοινωνιακά σχέδια της κυβέρνησης περί πανηγυρικής εξόδου της Ελλάδας από το Μνημόνιο, δεν συνάδουν με τα σενάρια των προηγούμενων μηνών, τα οποία ήθελαν τους εταίρους να τα δίνουν όλα για όλα ώστε να παραμείνει ο Αντώνης Σαμαράς στην κυβέρνηση.

Ακόμα και αν ισχύουν οι όλο και αυξανόμενες πληροφορίες το τελευταίο διάστημα, ότι οι δανειστές πιέζουν για διαδοχή στην πρωθυπουργική καρέκλα, διατηρώντας όμως την ίδια κυβερνητική πλειοψηφία, η πρόσφατη ιστορία έχει δείξει ότι αυτό θα είναι ένα σχήμα «ειδικού σκοπού».

Στόχος δηλαδή, όπως ήταν και στην κυβέρνηση Παπαδήμου, θα είναι να τελειώσει η διαπραγμάτευση του νέου Μνημονίου, αυτό να υπογραφεί χωρίς πολιτικά προβλήματα και εμπλοκές και στη συνέχεια η χώρα να οδηγηθεί σε εκλογές.

Υπό αυτές τις συνθήκες η επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ σε ενδεχόμενες πρόωρες εκλογές θεωρείται δεδομένη, φλερτάροντας μάλιστα και με ποσοστά που θα του εξασφαλίζουν μια ικανοποιητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία, σενάριο που ξαναζήσαμε το 2012.

Το δεύτερο θέμα όμως που προκύπτει είναι κατά πόσον ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να εφαρμόσει μια διαφορετική από την ακολουθούμενη έως σήμερα κυβερνητική πολιτική, η οποία θα οδηγήσει σε μια πραγματική έξοδο από τα Μνημόνια.

Ισχυρότερο επιχείρημα για όσους υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατό, αποτελεί το γεγονός ότι (τουλάχιστον προς το παρόν) ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχει βάλει την υπογραφή κάτω από κανένα Μνημόνιο και δεν έχει δεσμευτεί για τίποτα απέναντι στους δανειστές.

Ως εκ τούτου ο κ. Τσίπρας θα έχει το περιθώριο να προσέλθει στο τραπέζι του διαλόγου, διεκδικώντας χαλάρωση της λιτότητας και προσδοκώντας αλλαγή των δεδομένων στην ελληνική οικονομία.

Αυτό που δεν απαντά όμως ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τώρα, είναι τι θα κάνει αν οι εταίροι δεν εμφανιστούν πρόθυμοι να τον ακολουθήσουν στο δρόμο της «χαλάρωσης» και της αποκατάστασης των κοινωνικών αδικιών που έχουν προκαλέσει τα Μνημόνια.

Το καλό σενάριο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει έτοιμο το plan Β με το οποίο θα καταφέρει να αλλάξει τη γνώμη των δανειστών και να πείσει τις αγορές ότι η Ελλάδα μπορεί και χωρίς Μνημόνια. Αυτό άλλωστε ισχυρίζονται και τα στελέχη του, εκτιμώντας ότι οι δανειστές θα αποδεχθούν ότι η πολιτική που ακολουθείται μέχρι τώρα είναι καταστροφική.

Το κακό σενάριο είναι οι δανειστές να «πνίξουν» τον ΣΥΡΙΖΑ προκαλώντας μια ακόμα κρίση στις αγορές, αναγκάζοντάς τον είτε να προστρέξει για βοήθεια σε αυτούς είτε να παραδώσει την εξουσία σε όσους γνωρίζουν καλύτερα από Μνημόνια.

Οπως και να έχει, ο πολιτικός χρόνος είναι ιδιαίτερα πυκνός και σύντομα θα απαντηθούν και αυτές οι απορίες και βέβαια θα γεννηθούν κι άλλες.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Εν-στάσεις