Έντυπη Έκδοση

Αν δεν... τότε θα επιζούσες

Ελλάδα μου, Αν δεν είχες τριακόσιους βουλευτές, με τόσους παρατρεχάμενους, με άτοκα δάνεια, με άπειρες ελαφρύνσεις ή παροχές, με τακτοποιήσεις ημετέρων σε θέσεις προσοδοφόρες, με αποσπασμένους μέχρι σήμερα δημοσίους υπαλλήλους στα 600 περίπου γραφεία τους, πρώτοι οι σύζυγοι, για να μην δει άνοιξη κανένας φτωχός.

Αν δεν χρηματοδοτούνταν τα τόσα κόμματα για να σκορπίζουν τα χρήματα άσκοπα και στο τέλος τα χρέη τους να κουρευτούν, πράγμα που δεν συνέβη στους πολίτες.

Αν ο ελεγκτικός μηχανισμός λειτουργούσε για όλους ανεξαιρέτως τους Ελληνες.

Αν εισέπραττες τις οφειλές από όλους χωρίς να παρακάμπτονται ηχηρά και ισχυρά κατά τα άλλα ονόματα.

Αν δεν προχωρούσες από τον Καποδίστρια στον Καλλικράτη, αφού δεν ήσουν έτοιμη.

Αν δεν έδινες συντάξεις στους 45άρηδες, - δούλεψαν λιγότερο από τα προσδόκιμα συνταξιοδότησης.

Αν δεν παρασυρόσουν από τα προγράμματα της Ε.Ε., φύτεψε ακακίες π.χ., για να παίρνεις χιλιάδες ευρώ το χρόνο, άρα καμιά απόδοση σε παραγωγικά προϊόντα.

Αν δεν χόρευες μέσω των ηγετών σου -Ω, Θεέ- το χορό του Ζαλόγγου, θα επιζούσες!»

Αννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά

Εκπαιδευτικός, συγγραφέας, κριτικός

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Οι αναγνώστες γράφουν