Έντυπη Έκδοση

Χαρτί, μολύβι, έμπνευση, κάμερα και «πάμε»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Με την ΕΛΕΝΗ ΣΒΟΡΩΝΟΥ

Ενα εργαστήριο για παιδιά από εννιά και πάνω προτείνει το Κέντρο Εκπαιδευτικών Δράσεων «Καρπός», με εμψυχωτές τη Μαρία Λεωνίδα, σκηνοθέτιδα, και την Ελένη Σβορώνου, συγγραφέα. Το εργαστήριο αυτό δεν μοιάζει με κανένα άλλο από αυτά που συνηθίζουμε να βρίσκουμε στα προγράμματα των κέντρων δημιουργικής απασχόλησης.

«Διάθεση για πειραματισμό, δημιουργία και νέες αφηγήσεις. Η διαδικασία της δημιουργίας μιας ιστορίας έχει τη μαγεία της». Ε.Σ. «Διάθεση για πειραματισμό, δημιουργία και νέες αφηγήσεις. Η διαδικασία της δημιουργίας μιας ιστορίας έχει τη μαγεία της». Ε.Σ.  Συνδυάζει την τέχνη του βίντεο και της γραφής για να ρίξει φως σε ένα θέμα που καίει παιδιά και νέους: τις σχέσεις τους. Δεν είναι μάθημα, είναι πειραματισμός, χαρά, δημιουργία, γέλιο, σύγκρουση, συμφιλίωση, αφήγηση, γύρισμα. Πραγματοποιείται στο Κέντρο Εκπαιδευτικών Δράσεων Καρπός, Φωκίδος 13, Χαλάνδρι, τηλ. 21-6850445. Ξεκίνησε και συνεχίζει, 16, 29 Νοεμβρίου και 7 Δεκεμβρίου. Ωρες 11.00-13.30. Χαρτί, μολύβι, κάμερα και «πάμε»!

- Σκηνοθέτες;

«Και λιγάκι συγγραφείς. Θα σκαρώσουμε μια μικρή ιστορία. Ενα στιγμιότυπο από αυτά που συμβαίνουν διαρκώς στη ζωή μας και, ενώ δεν τους δίνουμε σημασία, μπορεί να διαβαστούν ως μίνι μυθιστορήματα. Ναι, μίνι σκηνές, μίνι μυθιστορήματα. Και ποιες είναι αυτές οι δυνατές στιγμές που αφήνουν ένα δυνατό ίχνος μέσα μας ακόμη κι όταν εμείς επιμένουμε να τις αγνοούμε; Είναι οι συγκρούσεις. Αυτές θα μας δώσουν τροφή για σκέψη, έμπνευση για δημιουργία, γράψιμο και γύρισμα».

- Τι είδους συγκρούσεις;

«Στις καθημερινές συγκρούσεις που στην ηλικία των 9 και πάνω έχουν άλλη βαρύτητα. Μπορεί να κρύβουν ζήλια, ανταγωνισμό, φιλοδοξία, ματαιοδοξία αλλά και παράπονο, φιλία ή και έρωτα! Είναι η στιγμή μιας σύγκρουσης με τον φίλο, τον συμμαθητή, τον συμπαίκτη, τον γονιό, τον καθηγητή ή και έναν άγνωστο. Αφθονες τέτοιες στιγμές που συνεχίζουν να ακολουθούν τους ανθρώπους σε όλη τους τη ζωή. Η ζωή είναι σύγκρουση. Η τέχνη είναι σύγκρουση. Δεν υπάρχει ιστορία αν δεν υπάρχει σύγκρουση. Και αν δεν προκύπτει, την επινοούμε ή βάζουμε τον εαυτό μας να παίξει τον αντίπαλο».

- Πολεμοχαρές;

«Οχι βέβαια! Αλλά ούτε και θα κάνουμε τους ειρηνοποιούς. Δεν κρύβεται κανένα μάθημα συμφιλίωσης ή πρόληψης του εκφοβισμού, ένα θέμα που είναι πολύ της μόδας, ίσως όχι άδικα, τελευταία. Αλλά δεν είναι ένα μάθημα ηθικής. Είναι ένα μικρό ζουμ, μια εστίαση στο θέμα με στόχο να φωτίσουμε αλλιώς το συστατικό αυτής της ζωής που είναι η σύγκρουση».

- Ο στόχος σας;

«Θα μάθουμε να στήνουμε μια σκηνή με αρχή, μέση και τέλος, μια μικρή ιστορία, στο χαρτί και μετά στην οθόνη. Θα τη γυρίσουμε βίντεο. Θα γράψουμε το σενάριο, θα παίξουμε κανονικά τους ρόλους, θα σχολιάσουμε τη μεταφορά του "έργου" μας στην οθόνη, και θα γίνουμε αναγνώστες και θεατές του έργου μας. Το εργαστήριο λέγεται "Με τα γυαλιά του άλλου". Μεταφορικά μιλώντας θα αλλάξουμε γυαλιά. Θα σκηνοθετήσουμε την ιστορία μας από διαφορετικές ματιές. Από τη ματιά του "θύτη" και του "θύματος". Βεβαίως ξέρουμε ότι δεν υπάρχουν απόλυτα διαχωριστικές γραμμές σε αυτούς τους ρόλους. Ο θύτης είναι και θύμα και αντίστροφα».

- Δηλαδή;

«Θα δανειστούμε τα εργαλεία του σκηνοθέτη και του συγγραφέα για να αλλάξουμε αφηγηματικές φωνές. Να αλλάξουμε γυαλιά. Πώς αλλάζει η ιστορία όταν αλλάζεις τη φωνή του αφηγητή; Είναι σαν να έχουμε δύο ζευγάρια γυαλιά ηλίου. Το ένα δίνει μια κοκκινωπή απόχρωση στον κόσμο και το άλλο μια πολύ σκούρα, σχεδόν μαύρη. Αν εσείς βλέπετε με τα κοκκινωπά γυαλιά θα δείτε άλλο ηλιοβασίλεμα από αυτό που βλέπω εγώ με τα σκούρα. Πώς θα συνεννοηθούμε αν δεν αλλάξουμε για λίγο τα γυαλιά μας;».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Συνεντεύξεις
Ανθρώπινα
Πρόσωπα
Εκπαίδευση
Παιδεία