Έντυπη Έκδοση

Λιγότερο κράτος σημαίνει λιγότερα μουσεία;

Δηλαδή, κ. Παπαθανασίου, το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης βλάπτει το κράτος; Και η συγχώνευσή του με το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης σάς βοηθάει να επιτύχετε το «λιγότερο κράτος»;

Είναι προφανές ότι ο υπουργός Οικονομικών δεν γνωρίζει το έργο των δύο μουσείων και πολύ περισσότερο τα προβλήματά τους. Ο υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς δεν φρόντισε να τον ενημερώσει; Ή μήπως είναι δική του πρωτοβουλία η «συγχώνευση» των δύο ιδρυμάτων;

Οπως και να 'χει, η πολιτική αυτή απόφαση μας πάει και πάλι 10 βήματα πίσω. Εκείνο που εξοργίζει, όμως, είναι η ασυνέχεια της πολιτιστικής πολιτικής. Μόλις ένα χρόνο πριν (9/4), ο τότε υπουργός Πολιτισμού Μ. Λιάπης εξήγγειλε (ορθώς) την αυτονομία του Μουσείου Φωτογραφίας. «Ηδη έχει διοικητική αυτονομία και οικονομική αυτοτέλεια. Θα ανεξαρτητοποιηθεί με νομοθετική ρύθμιση. Θέλουμε να δίνουμε στις διοικήσεις των μουσείων τη δυνατότητα να κινούνται ελεύθερα και να υλοποιούν την αναπτυξιακή τους πολιτική», τόνιζε. Δεν έκανε, όμως, τίποτα...

Από το 2002 με νομοθετική ρύθμιση το μοναδικό κρατικό Μουσείο Φωτογραφίας (όπως και η Οπερα Θεσσαλονίκης και το Μουσείο Κινηματογράφου) απέκτησε δικό του κωδικό στον προϋπολογισμό του ΥΠΠΟ και κατάφερε στο μικρό κτίριό του να κάνει μεγάλα βήματα. Τριπλασίασε την επισκεψιμότητά του, μεγάλωσε τις συλλογές του, εξασφάλισε την τελευταία 3ετία 1,2 εκατομμύριο ευρώ από ευρωπαϊκά προγράμματα...

Διοργανώνει 10 εκθέσεις το χρόνο ανά την επικράτεια, άλλες τόσες στο εξωτερικό και 7 με 8 στη Θεσσαλονίκη. Με λίγα λόγια, από τότε που έχει διοικητική, οργανωτική, οικονομική και καλλιτεχνική αυτοτέλεια συνέβαλε στην ανάπτυξη και προώθηση της ελληνικής φωτογραφίας. Το προηγούμενο, άλλωστε, μοντέλο της συνδιοίκησης (με το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης), το δοκιμάσαμε και θυμόμαστε όλοι τους καβγάδες των τότε διευθυντών. Ποια ήταν επομένως η σκοπιμότητα να ξαναγυρίσουμε πίσω; Και τι σημαίνει αυτό και για τα δύο μουσεία; Θα διατηρηθούν οι δύο κωδικοί ή θα «συγχωνευτούν» κι αυτοί σε έναν;

Είναι πλέον ηλίου φαεινότερον ότι η τροπολογία που πέρασε πέρυσι στα κρυφά, στο νόμο για την αρχαιοκαπηλία, για να περιορίσει τις αρμοδιότητες των διευθυντών Εθνικού και Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, δημιούργησε άσχημο προηγούμενο. Αντί, λοιπόν, το ΥΠΠΟ να αφήσει την τέχνη της φωτογραφίας ελεύθερη, περιορίζει (αν δεν καταργεί) και τις ελευθερίες των δημιουργών της... Θα το αφήσουμε;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Προσωπική ματιά