Έντυπη Έκδοση

Στρατόπεδο... συγκέντρωσης μεταναστών

Τσιμεντένια κουτιά, μισοχωμένα στο έδαφος, σκεπασμένα από χώμα και αγριόχορτα. Μοναδικό άνοιγμα, η πόρτα που έχει ξηλωθεί. Παράθυρα δεν υπάρχουν. Φως δεν μπαίνει από πουθενά. Σκοτάδι. Ακόμα και οι φυλακές έχουν παράθυρα. Εκτός και αν αυτό που θέλουν να φυλακίσουν εδώ, είναι κάτι που δεν πρέπει να φαίνεται... Ηταν αποθήκες πολεμικού υλικού. Και τώρα κάποιοι σκέφτονται να τις κάνουν αποθήκες ανθρώπων.

α σχέδια για δημιουργία κέντρου μεταναστών έχουν ξεσηκώσει την τοπική κοινωνία του Ασπροπύργου που ούτως ή άλλως αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα α σχέδια για δημιουργία κέντρου μεταναστών έχουν ξεσηκώσει την τοπική κοινωνία του Ασπροπύργου που ούτως ή άλλως αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα Ο ιθύνων νους που επέλεξε την πρώην βάση του ΝΑΤΟ στον Ασπρόπυργο για να «φιλοξενηθούν» οι λαθρομετανάστες της Ελλάδας ήξερε πολύ καλά τι έκανε. Μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα, σ' ένα ύψωμα στα όρια του δήμου και δίπλα στο δάσος, το εγκαταλειμμένο στρατόπεδο είναι ιδανικό για να συγκεντρωθεί και να κρυφτεί ό,τι ενοχλεί την Πολιτεία. Ο,τι δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει και απλώς δεν θέλει να ξέρει ότι υπάρχει.

Μόνο μπετά και τούβλα έχουν μείνει από τις εγκαταστάσεις. Πόρτες, κουφώματα, ηλεκτρικά, υδραυλικά και πλακάκια έχουν λεηλατηθεί. Για έπιπλα ή άλλα μετακινούμενα αντικείμενα ούτε λόγος να γίνεται. Παλιά λάστιχα φορτηγών και μπάζα είναι τα μόνα στα οποία μπορούν να ακουμπήσουν οι περιστασιακοί «ένοικοι» του χώρου που προφανώς δεν έχουν άλλη στέγη. Αποκαΐδια, άδεια πλαστικά μπουκάλια, σκουπίδια και αποφάγια σε όλα τα κτίσματα μαρτυρούν την παρουσία τους.

Σ' αυτή την έκταση των 100 στρεμμάτων και των τσιμεντένιων φυλακών σχεδιάζει η ΕΛ.ΑΣ. να στοιβάξει όλους όσους θα μαζέψει από τις επιχειρήσεις «σκούπα». Το βάφτισαν και «Camp» για να θυμίζει κατασκήνωση ή τόπο συγκέντρωσης, αλλά το μόνο που θυμίζει δεν είναι ούτε καν φυλακή. Οι αποθήκες αυτές, που έχουν κτιστεί μέσα σε λοφάκια, είναι κατασκευασμένες για να αντέχουν βόμβες και εννοείται ότι είναι αδύνατον να ανοιχτούν παράθυρα.

Μοιάζει με εγκαταλειμμένο τόπο εξορίας σε κάποιο ξερονήσι. Είναι, όμως, η πρώην ΝΑΤΟϊκή βάση στον Ασπρόπυργο, την οποία η κυβέρνηση σκέφτεται να τη μετατρέψει σε στρατόπεδο μεταναστών Μοιάζει με εγκαταλειμμένο τόπο εξορίας σε κάποιο ξερονήσι. Είναι, όμως, η πρώην ΝΑΤΟϊκή βάση στον Ασπρόπυργο, την οποία η κυβέρνηση σκέφτεται να τη μετατρέψει σε στρατόπεδο μεταναστών Η πληροφορία ότι οι Αρχές εκεί σκοπεύουν να συγκεντρώνουν τους λαθρομετανάστες ή τους οικονομικούς μετανάστες διέρρευσε πριν από περίπου ένα χρόνο. Πλέον όμως αποτελεί γεγονός, αφού ο δήμαρχος Ασπροπύργου ύστερα από ερωτήσεις που απηύθυνε στον υφυπουργό και τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης εισέπραξε, όπως λέει ο ίδιος στην «Ε», καταφατικές απαντήσεις.

Το κοντινότερο κτίσμα στο οποίο υπάρχει ανθρώπινη δραστηριότητα είναι μια γνωστή καπνοβιομηχανία. Βρίσκεται ελάχιστα χιλιόμετρα πριν από το μελλοντικό «camp», ενώ νοτιότερα απλώνεται ένας παράνομος οικισμός με θέα την παραθαλάσσια βιομηχανική ζώνη.

Η έκταση της πρώην βάσης ανήκει στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου και είχε παραχωρηθεί στο ΝΑΤΟ. Οταν η βάση έφυγε από την περιοχή, οι εγκαταστάσεις έμειναν ανεκμετάλλευτες. Το 2004 είχε επιχειρηθεί να λειτουργήσει πάλι ως αποθήκη ανθρώπων, αφού εν όψει Ολυμπιάδας τα συναρμόδια υπουργεία σχεδίαζαν να μεταφέρουν εκεί άστεγους και χρήστες ναρκωτικών από το κέντρο της Αθήνας. Και τότε ήθελαν απλώς να τους κρύψουν. Να μη φαίνονται.

Στην είσοδο του ανηφορικού δρόμου που οδηγεί στο πρώην (;) στρατόπεδο υπάρχει μια άσπρη ταμπέλα με μαύρα γράμματα που δείχνει προς τα κει. Γράφει «Ημερος Τόπος»...

Μακριά από τον πολιτισμό και άρα από τα βλέμματα της κοινωνίας σχεδιάζουν να κρύψουν το μεγάλο πρόβλημα των μεταναστών Μακριά από τον πολιτισμό και άρα από τα βλέμματα της κοινωνίας σχεδιάζουν να κρύψουν το μεγάλο πρόβλημα των μεταναστών

Ανάκτορα στην αρχαιότητα, σκουπιδότοπος σήμερα

Ο Ασπρόπυργος βρίσκεται 20 χλμ. από την Αθήνα, σχεδόν στο κέντρο του Θριάσιου Πεδίου και διασχίζεται από τον οδικό άξονα Αθηνών - Κορίνθου.

Κατά την κλασική αρχαιότητα, στον χώρο που σήμερα είναι τα όρια του δήμου αναφέρεται από τον περιηγητή Παυσανία η ύπαρξη των δήμων της Θρίας, των Κοπωκιδών, των Ιπποτομάδων και της Οίης και η περιοχή των Ρειτών (δύο λιμνών αφιερωμένων στη θεά Δήμητρα και στην κόρη της Περσεφόνη) και τα ανάκτορα των Κροκωνιδών.

Η ιστορία της πόλης χρονολογείται από τα μέσα του 19ου αιώνα. Τόπος προέλευσης των πρώτων κατοίκων ήταν η περιοχή των Κούνδουρων και της Χασιάς. Το 1960 οι κάτοικοι του Ασπροπύργου ήταν περίπου 2.000, βασικές ασχολίες τους ήταν η γεωργία και η κτηνοτροφία και προμήθευαν την Αθήνα με κηπευτικά, δημητριακά και γαλακτοκομικά προϊόντα.

Η εγκατάσταση μικρών και μεγάλων βιομηχανιών από τη δεκαετία του '60 μετέτρεψαν τον Ασπρόπυργο σε βιομηχανική πόλη, η οποία ταυτόχρονα υποδέχτηκε μεγάλο μέρος μεταναστών από το εσωτερικό αλλά και από το εξωτερικό. Κατά την απογραφή του 2001 ο δήμος αριθμούσε 27.741 κατοίκους, αριθμός σχεδόν διπλάσιος από την απογραφή του 1991, καθιστώντας τον πρώτο σε πληθυσμό δήμο της Δυτικής Αττικής.

Η βιομηχανική ανάπτυξη και η μετανάστευση άλλαξαν πλήρως τη μορφή και την ανθρωπογεωγραφία της πόλης. Οι κάτοικοι της πόλης ασχολούνται πλέον στη βιομηχανία και τις υπηρεσίες και ελάχιστοι (λιγότεροι από το 10% του πληθυσμού) με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Οι παλαιότεροι κάτοικοι του Ασπρόπυργου βρίσκονται στην κυρίως πόλη. Στην παραλία έχουν εγκατασταθεί οι Αρκάδες και στις περιοχές Γκορυτσά - Ψάρι, επαναπατρισθέντες Πόντιοι που αποτελούν την πολυπληθέστερη ομάδα εσωτερικών μεταναστών. Στη Νέα Ζωή έχουν εγκατασταθεί Τσιγγάνοι και στις περιοχές Νεόχτιστα και Ρουπάκι, εργατοτεχνικό προσωπικό από άλλες περιοχές της χώρας.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ, δήμαρχος Ασπροπύργου

«Δεν θα είμαστε συνεχώς η πίσω αυλή της Αθήνας. Φτάνει»

«Δεν χωράνε στα τμήματα λαθρομετανάστευσης και θέλουν να τους φέρουν εδώ. Θα μαζεύουν και τους άλλους από τους δρόμους της Αθήνας και θα τους κρατάνε στο στρατόπεδο, μέχρι να διευκρινιστεί το τι θα τους κάνουν».

Ο δήμαρχος Ασπροπύργου, Νικόλαος Μελετίου, είναι κατηγορηματικός: «Δεν θα είμαστε συνεχώς η πίσω αυλή της Αθήνας. Από τα σκουπίδια μέχρι οτιδήποτε άλλο ενοχλεί την πρωτεύουσα, το στέλνουν εδώ. Φτάνει».

Στις 4 του περασμένου Μαΐου, συνεδρίασε για το θέμα το δημοτικό συμβούλιο και αποφάσισε ομόφωνα να αντιδράσει. Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην απόφαση, πρόκειται για «πάνδημη αντίδραση των πολιτών της πόλης».

Κύριο επιχείρημά τους ότι η περιοχή του Ασπροπύργου και του Θριάσιου Πεδίου είναι η πιο επιβαρημένη περιβαλλοντικά περιοχή της Ευρώπης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του δήμου, στο Θριάσιο λειτουργούν:

- Ο μοναδικός ΧΥΤΑ της Αττικής.

- Δύο διυλιστήρια πετρελαίου.

- Δύο χαλυβουργεία.

- Δύο τσιμεντοβιομηχανίες.

- Μία βιομηχανία πυρομαχικών.

- Δύο ναυπηγεία.

- Διαλυτήρια πλοίων.

- Λιμάνι για εμπορικές χρήσεις με ράδα αναμονής και εξυπηρέτησης πλοίων.

- Εγκαταστάσεις αποθήκευσης και διακίνησης προϊόντων πετρελαίου.

- Τρεις μονάδες αναγέννησης ορυκτελαίων.

- Μία χαρτοβιομηχανία.

- Δεκάδες χημικές βιομηχανίες πλαστικών ελαστικών.

- Λατομεία.

- Περισσότερες από 3.000 βιομηχανικές και βιοτεχνικές εγκαταστάσεις.

Είναι δε προ των πυλών, η λειτουργία του -τεραστίων διαστάσεων- Εμπορευματικού Σταθμού του ΟΣΕ (2.300 στρ.). Σε τι θα ενοχλούσαν όμως και πώς θα επιβάρυναν με την παρουσία τους οι οικονομικοί μετανάστες; Οπως είπε στην «Ε» ο δήμαρχος, «κάνουν λόγο για μεταφορά 2.500 ατόμων. Αυτοί θα έχουν και συγγενείς και φίλους και δικηγόρους. Υπολογίζουμε, λοιπόν, άλλα τόσα άτομα να πηγαινοέρχονται καθημερινά στην περιοχή μας. Δεν αντέχει η πόλη!».

Διασχίζοντας, λοιπόν, την πόλη, ο κάτοικος ή ο επισκέπτης θα πρέπει να διαθέτει ιώβειο υπομονή. Αμέτρητα φορτηγά πηγαινοέρχονται φορτωμένα μπλοκάροντας όλους τους δρόμους, ενώ ο θόρυβος από τις πάσης φύσεως βιοτεχνίες και βιομηχανίες είναι συνεχής. Χρυσές δουλειές κάνουν οι εκατοντάδες αυτοσχέδιες καντίνες με στέγη από ελενίτ. Και ανάμεσα σ' όλο αυτό, ξεφυτρώνουν διώροφα σπιτάκια, τα κλασικά "αρβανίτικα" πνιγμένα απ' τα γεράνια.

Η δημοτική αρχή διεκδικεί την έκταση των 100 στρεμμάτων της πρώην βάσης του ΝΑΤΟ για να τη μετατρέψει σε σκοπευτήριο (θα κλείσει αυτό του Χαϊδαρίου), χώρο πρασίνου, αναψυχής και αθλητισμού. «Είναι δασικό κομμάτι. Η πολιτεία θα έπρεπε να έχει φροντίσει προ πολλού την παραχώρηση των ελάχιστων εκείνων χώρων που δεν παραδόθηκαν στη βαριά βιομηχανία, προκειμένου να γίνουν πνεύμονες πρασίνου και αναψυχής».

Στην ερώτηση για το αν η αντίδραση αυτή ενέχει ρατσισμό, ο κ. Μελετίου παρέθεσε αριθμούς. «Είμαστε περίπου 40.000 και οι μετανάστες που ζουν ανάμεσά μας και έχουν αναφερθεί στο Γραφείο Μεταναστών του δήμου μας, φτάνουν τους 9.000. Εχουμε, λοιπόν, 25% ξένους που μένουν και εργάζονται εδώ. Για ποιο ρατσισμό μιλάμε; Διπλασιάστηκε ο πληθυσμός μας, όταν πριν από χρόνια υποδεχτήκαμε τους νεοπρόσφυγες ομογενείς (Πόντιοι). Εκατό οικογένειες Αθίγγανων πήραν ρεύμα και νερό από τον δήμο με συνοπτικές διαδικασίες. Εχουν και οι ίδιοι πρόβλημα -όπως έχουμε κι εμείς- με ομόφυλούς τους, που έχουν κατακλύσει την περιοχή και κλέβουν από καλώδια μέχρι ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Για ποιο ρατσισμό μιλάμε;»

Το συγκεκριμένο «πρόβλημα» είναι εμφανές από τα μέτρα ασφαλείας που υπάρχουν σε όλες τις επιχειρήσεις κατά μήκος του Ασπρόπυργου. Δεν υπάρχει μάντρα ή περίφραξη χωρίς να έχει στο πάνω μέρος της συρματοπλέγματα σε μορφή «σπιράλ». Ακόμα και αν πρόκειται για έκθεση ειδών υγιεινής...

«Θα πρότεινα, λοιπόν, στους πάσης φύσεως υπευθύνους να επιλέξουν κάποια άλλη "ανθρώπινη περιοχή", για να δείξουν το "ανθρωπιστικό πρόσωπο" της χώρας μας. Τα βόρεια ή τα νότια προάστια της Αθήνας, νομίζω ότι προσφέρονται για τέτοιας σπουδαιότητας πρωτοβουλίες. Εχουν χώρο και στο Ελληνικό και στα κτήματα της Πεντέλης».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Μετανάστες και πρόσφυγες