Έντυπη Έκδοση

Αποπληθωρισμός εν όψει

ΠΤΩΣΗ ΣΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΟΥ 1953 ΚΑΙ ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ, ΑΛΛΑ Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΚΩΦΕΥΕΙ, ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΗΠΑ

ΣΑΝ ΚΕΡΑΥΝΟΣ έπεσε πάνω από την ευρωπαϊκή οικονομία η πτώση του πληθωρισμού της ευρωζώνης στο 0% τον προηγούμενο μήνα, στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1996, οπότε υπάρχουν συγκρίσιμα στοιχεία.

Σε κάποιες άλλες εποχές η πτώση αυτή θα προκαλούσε γιορτή στα γραφεία της ΕΚΤ στη Φραγκφούρτη και στους ευρωπαίους καταναλωτές. Οι σημερινές συγκυρίες είναι όμως διαφορετικές.

Ο σημερινός ευρωπαϊκός πληθωρισμός είναι τόσο χαμηλός -ο χαμηλότερος από το 1953, σύμφωνα με την ανάλυση των οικονομολόγων της Royal Bank of Scotland- προκαλώντας ανησυχίες για το πού θα φτάσει στη συνέχεια, ενώ η ύφεση στην οποία έχει μπει η ευρωπαϊκή οικονομία είναι τόσο βαθιά -η χειρότερη από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου- που αποτελεί πλέον στρουθοκαμηλισμό να αγνοεί κάποιος τον κίνδυνο του αποπληθωρισμού.

Φαύλος κύκλος

Ο κίνδυνος είναι να υπάρξει ένα αυτοτροφοδοτούμενο σπιράλ συνεχούς μείωσης των τιμών, αύξησης των απούλητων αποθεμάτων των επιχειρήσεων, μείωσης επενδύσεων και παραγωγής, συρρίκνωσης μισθών και ανόδου της ανεργίας, διαρκούς πτώσης της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών και της ζήτησης στην οικονομία. Η γενικευμένη πτώση των τιμών αυξάνει ουσιαστικά την αξία του χρήματος, γεγονός που καθιστά πιο ακριβή την αποπληρωμή των χρεών. Κάτι που ισχύει τόσο για τις σημερινές κυβερνήσεις, οι οποίες δανείστηκαν τρισ. δολαρίων προκειμένου να σώσουν το χρηματοπιστωτικό τομέα, όσο και για τους κατανάλωτές. Καθώς το χρέος είναι πιο δύσκολο να εξυπηρετηθεί, το ενδεχόμενο χρεοκοπιών μεγαλώνει, κάνοντας ακόμη περισσότερο επιφυλακτικές τις τράπεζες στις πιστώσεις τους. Κάτι που μειώνει ακόμη περισσότερο τη ζήτηση στην οικονομία και επιτείνει το αποπληθωριστικό πρόβλημα.

Σε τέτοιου είδους παγίδα εισήλθε η οικονομία των ΗΠΑ στη μεγάλη ύφεση της δεκαετίας του '30 και η Ιαπωνία μεταξύ 1999 και 2005. Ειδικά η τελευταία δεν έχει ακόμη συνέλθει απ' αυτήν την περίοδο και η κεντρική της τράπεζα προέβλεψε πρόσφατα ότι οι τιμές θα υποχωρούν στα επόμενα δύο χρόνια.

Στις ΗΠΑ, όπου ο πληθωρισμός σημείωσε τον Απρίλιο πτώση 0,7% τον Απρίλιο, τη μεγαλύτερη σε ετήσια βάση από τον Ιούνιο του 1955, οι νομισματικές αρχές φάνηκαν πιο έτοιμες μειώνοντας γρήγορα το κόστος του χρήματος κοντά στο 0% και ρίχνοντας τεράστιες ενέσεις ρευστού στο τραπεζικό τους σύστημα.

Αδράνεια

Αντίθετα, στην ευρωζώνη, παρ' ότι ήδη η μια μετά την άλλη οι μεγάλες οικονομίες εμφανίζουν αρνητικό πληθωρισμό, η ΕΚΤ ισχυρίζεται ακόμη ότι η απειλή αποπληθωρισμού είναι ελάχιστη. Το πιο πιθανό όμως είναι ότι ακόμη και αν η ΕΚΤ είχε μια διαφορετική εκτίμηση, τα μέτρα νομισματικής πολιτικής που θα μπορούσε να λάβει (μείωση επιτοκίων, χορήγηση ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα) ίσως να μην φθάνουν σήμερα.

Αξιόπιστα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως η αύξηση των δημοσίων δαπανών και η μείωση των φόρων, δηλαδή κινήσεις που θα δημιουργούσαν ζήτηση θα μπορούσαν να βοηθήσουν, λένε οι αναλυτές. Και σε αυτό το μέτωπο όμως, τόσο η των Βρυξελλών όσο και οι εθνικές κυβερνήσεις των «16» υστερούν σε σχέση με τα όσα έχει ήδη εξαγγείλει από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού η κυβέρνηση Ομπάμα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
Ευρωπαϊκή Ένωση
Πληθωρισμός