Έντυπη Έκδοση

Κήρυκας της συνύπαρξης

Ο Μπαράκ Ομπάμα εγκαινίασε με την ιστορική ομιλία του στο Κάιρο μια νέα εποχή ειρηνικής συνύπαρξης με τον κόσμο του Ισλάμ, επιδιώκοντας να συμβάλει στη ριζική αλλαγή των αντιλήψεων που έχουν ενάμισι δισεκατομμύριο μουσουλμάνοι απέναντι στις ΗΠΑ.

*Το εγχείρημά του δεν είναι καθόλου εύκολο, γιατί η σύγχρονη αμερικανική ιστορία -ιδιαίτερα τα οχτώ χρόνια της προεδρίας Μπους- είναι γεμάτη από πράξεις που τροφοδότησαν «γενναιόδωρα» τον αντιαμερικανισμό σε ολόκληρο τον ισλαμικό κόσμο.

*Ο νέος αμερικανός πρόεδρος εκφώνησε έναν αρκετά ισορροπημένο λόγο, που αποτελεί τη σύνοψη των θέσεών του, πάνω στις οποίες θέλει να οικοδομήσει τις νέες σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με το Ισλάμ. Αναμφίβολα, η ομιλία του δεν περιείχε καμία νέα εξαγγελία, κάποιο νέο σχέδιο για την επίλυση των ζητημάτων που απασχολούν τους μουσουλμάνους - και κυρίως το κορυφαίο ζήτημα, το Παλαιστινιακό.

*Αλλά ο Ομπάμα πρόσφερε μια κωδικοποιημένη διακήρυξη αρχών, οι οποίες θα διέπουν την πολιτική του και έτσι δεσμεύτηκε απέναντι σε όλον τον κόσμο. Η ομιλία του άγγιξε αναμφισβήτητα τις ευαίσθητες χορδές του ακροατηρίου του, το οποίο δεν ήταν μόνο οι τρεις χιλιάδες συγκεντρωμένοι στο πανεπιστήμιο του Καΐρου, αλλά το σύνολο του αραβο-μουσουλμανικού κόσμου. Και αυτό το πέτυχε γιατί έδειξε με την ομιλία του ότι τρέφει σεβασμό στο Ισλάμ - κάτι που δεν είχαν ακούσει ποτέ τα εκατομμύρια των μουσουλμάνων από τα χείλη ενός αμερικανού προέδρου, που εκτός των άλλων λέγεται και Χουσέιν!

*Ο Ομπάμα δεν εμφανίστηκε διχαστικός, αλλά ενωτικός, δεν είπε «όσοι δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας», δεν άφησε να δημιουργηθεί η υπόνοια ότι μιλάει ως εκπρόσωπος του πολιτισμού και απευθύνεται σε μάζες που ζουν στη βαρβαρότητα.

*Οι συντάκτες της ομιλίας του σίγουρα έχουν διδαχθεί από την καταλυτική κριτική στον «οριενταλισμό» που άσκησε ο Εντουαρντ Σαΐντ και φρόντισαν να αξιοποιήσουν όχι μόνο το φυσικό χάρισμα του Ομπάμα, αλλά και την πολυπολιτισμική καταγωγή του για να πείσουν.

*Ο αμερικανός πρόεδρος έπλεξε ουσιαστικά το εγκώμιο του Ισλάμ, τονίζοντας την παγκόσμια συνεισφορά του, αλλά ταυτόχρονα προσπάθησε να δείξει ότι το Ισλάμ δεν είναι απέναντι, αλλά μέσα στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, με εφτά εκατομμύρια αμερικανούς μουσουλμάνους και 1.200 τζαμιά. Ταυτόχρονα, όμως, επέμεινε ότι οι οικουμενικές αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν γενική ισχύ, άρα και στο χώρο του Ισλάμ. Ο Ομπάμα μίλησε για την ανάγκη αντιμετώπισης του βίαιου εξτρεμισμού και όχι για τρομοκρατία.

«Ναι» στο παλαιστινιακό κράτος

Επανέλαβε σθεναρά την άποψη για παλαιστινιακό κράτος δίπλα στο Ισραήλ. Τόνισε ότι όλοι δικαιούνται την ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας, μαζί και το Ιράν, αλλά σεβόμενοι τη συμφωνία για τη μη διάδοσή της, που δεν έχει υπογράψει το Ισραήλ. Ανέδειξε το σεβασμό της θρησκευτικής ελευθερίας και των δικαιωμάτων των γυναικών, υπερασπιζόμενος ακόμη και τη μαντίλα και υποσχέθηκε γενναία οικονομική βοήθεια σε ζητήματα εκπαίδευσης, επιστήμης και τεχνολογίας.

*Η ομιλία του ήταν μια συστηματική αποδόμηση ολόκληρου του οικοδομήματος της αλαζονείας και της μονομέρειας, που χαρακτήριζε την εποχή Μπους. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι δεν ικανοποίησε μεγάλο τμήμα του μουσουλμανικού κόσμου.

*Πολλοί θα την θεωρήσουν κλασική περίπτωση ήπιας τακτικής, χωρίς να αλλάζει η ουσία της αμερικανικής πολιτικής. Αλλοι επισήμαναν ότι συνιστά «απτή αλλαγή, αλλά περιέχει αντιφάσεις», γιατί αναγνωρίζει ότι η Χαμάς υποστηρίζεται από ένα τμήμα του παλαιστινιακού λαού, αλλά δεν σέβεται τη νομιμότητά της, ή ότι ζήτησε να σταματήσει η επέκταση των ισραηλινών οικισμών, αλλά δεν ζήτησε την εκκένωση όλων των οικισμών στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, αφού είναι παράνομοι.

*Ωστόσο, η απήχηση της ομιλίας Ομπάμα είναι αδιαφιλονίκητη. Γι' αυτό, άλλωστε, ο Οσάμα Μπιν Λάντεν και ο αιγύπτιος υπαρχηγός του έσπευσαν να την αντικρούσουν, πριν καν εκφωνηθεί, καθώς διέγνωσαν ότι θα επηρεάσει τον ισλαμικό κόσμο.

*Ο Ομπάμα τόλμησε πολύ γρήγορα να εμφανιστεί ως απόστολος της ειρηνικής συνύπαρξης με το Ισλάμ. Εάν θέλει πραγματικά να βρει ανταπόκριση και να έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα στο κορυφαίο ζήτημα, που επηρεάζει όλα τα άλλα, δηλαδή το Παλαιστινιακό, πρέπει τώρα να ρίξει όλο το βάρος του στην πλευρά του Ισραήλ. Εκεί θα κριθούν όλα!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Εκκλησιαστικά & θρησκευτικά θέματα
ΗΠΑ