Έντυπη Έκδοση

Το τερπνόν μετά του (κομματικού) ωφελίμου

Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν πάντα, και θα είναι, αποτέλεσμα κομματικού-πολιτικού ωφελιμισμού, κυρίως των δυο μεγάλων κομμάτων, που άλλοτε εξυπηρετεί το ένα, άλλοτε και τα δύο μαζί.

Η ευρύτατη συναίνεση, που συχνά επιτυγχάνεται, ιδίως μετά το 2000 (δεύτερη εκλογή Στεφανόπουλου, πρώτη εκλογή Παπούλια), είναι αποτέλεσμα που βολεύει και στο οποίο φορούν τον μανδύα του υψηλού θεσμικού καθήκοντος.

Οι εκάστοτε Πρόεδροι της Δημοκρατίας, πολιτικά όντα οι ίδιοι, γνωρίζουν αυτό το παιχνίδι του πολιτικού ωφελιμισμού και δέχονται να το παίξουν, οπότε επί της ουσίας οι ίδιοι πρώτοι απ' όλους καθιστούν δευτερεύουσας σημασίας την ευρύτατη συναίνεση. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δέχτηκε να εκλεγεί από την κυβέρνηση της Ν.Δ. με 151 ψήφους και έπειτα από εθνικές εκλογές, τις οποίες είχε προκαλέσει ο Κ. Μητσοτάκης. Ο Κ. Στεφανόπουλος προτάθηκε από την Πολιτική Ανοιξη, επί της ουσίας όμως εκλέχθηκε με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο ήταν πάντοτε πολιτικοί αντίπαλοι. Ο Κάρολος Παπούλιας υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ το 2004, δέχτηκε, έναν χρόνο μετά, την πρόταση του αντιπάλου του Κ. Καραμανλή, ενώ το ΠΑΣΟΚ βολεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο σε εκείνη την κακή γι' αυτό πολιτική συγκυρία.

Με αυτά ως δεδομένα:

-Είναι πολιτικά κατανοητή η θέση του ΠΑΣΟΚ να προκαλέσει εκλογές τον Μάρτιο του 2010, αφού θεωρεί ότι μπορεί να τις κερδίσει και μετά να εκλέξει τον Κάρολο Παπούλια. Η θέση αυτή, όμως, του ΠΑΣΟΚ δημοσιοποιήθηκε άκαιρα και υπό την ευφορία αρχικά της δημοσκοπικής και ακολούθως της ευρωεκλογικής πρωτιάς και θα το ακολουθεί μέχρι τότε. Δεν μπορεί πλέον να κάνει πίσω, ακόμα κι αν εκείνη την περίοδο οι δημοσκοπήσεις ξαναφέρουν τη Ν.Δ. στην πρώτη θέση. Ούτε μπορεί να αλλάξει θέση σε περίπτωση άρνησης του Κάρολου Παπούλια και πρότασης από τον Κ. Καραμανλή σε άλλον, π.χ. στον Κ. Σημίτη.

-Είναι υποκριτική η θέση του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή ότι το ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου παίζουν με τον θεσμό του Προέδρου. Επαιξε με τον θεσμό ο Κ. Μητσοτάκης, όταν οδήγησε το 1990 τη χώρα σε εκλογές για να αποκτήσει κυβερνητική αυτοδυναμία; (μετά εξέλεξε με 151 ψήφους τον Κωνσταντίνο Καραμανλή). Ηταν παιχνίδι με τον θεσμό η άρνηση της Ν.Δ. το 1995 να ψηφίσει τον Κ. Στεφανόπουλο, τον οποίο όμως και με τα δυο χέρια ψήφισε στην επανεκλογή του το 2000; Ηταν πολιτικές επιλογές, τις οποίες επέβαλε το κομματικό όφελος.

Επομένως, ο Κ. Καραμανλής επιτίθεται στο ΠΑΣΟΚ, όχι για να υπερασπιστεί το κύρος τού θεσμού αλλά για λόγους εντυπώσεων. Το κύρος το υπερασπίζεται ο εκάστοτε Πρόεδρος, ανεξαρτήτως τού με πόσες ψήφους εκλέγεται. Και το υπερασπίστηκε και ο Κ. Καραμανλής με τις 151 και οι δύο επόμενοι με τις 270 και πλέον...

Η προχθεσινή ανακοίνωση του ΚΚΕ, ότι δεν θα ψηφίσει κανέναν υποψήφιο που θα προταθεί από τα δυο μεγάλα κόμματα, στέρησε από τον Κ. Καραμανλή και την τελευταία ελπίδα να μη γίνουν εκλογές τον Μάρτιο (σ.σ. ο κ. Παπούλιας θα μπορούσε να εκλεγεί από τη Ν.Δ. το ΛΑΟΣ και το ΚΚΕ). Οσο για τη λύση Σημίτη -αν αρνηθεί ο Κ. Παπούλιας- αυτή θα είναι μπούμερανγκ για τον πρωθυπουργό. Ο Γ. Παπανδρέου δεν θα έχει καμία δυσκολία να προκαλέσει πάλι εκλογές και αυτό, κατά πάσαν πιθανότητα, θα τον ισχυροποιήσει περισσότερο... Οπότε, αν δεν θέλει ο Κ. Καραμανλής να συρθεί σε εκλογές τον Μάρτιο, η λύση είναι μία: Να τις προκηρύξει νωρίτερα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Εν-στάσεις