Έντυπη Έκδοση

Τα «στρογγυλά» χωριά του Ρεθύμνου

Δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως μια σειρά αποφάσεων της Νομαρχίας Ρεθύμνης για τα όρια των οικισμών στο νομό (ΦΕΚ 258/3.6.09 και 272/11.6.09).

Το γεγονός δεν θα μας έκανε καμιά ιδιαίτερη εντύπωση αν δεν προσέχαμε την ημερομηνία αυτών των αποφάσεων και το όνομα του νομάρχη που τις υπογράφει. Ε, λοιπόν, αυτές οι αποφάσεις έχουν ληφθεί πριν από μια ολόκληρη εικοσαετία, από τον Απρίλιο του 1987 μέχρι και τον Ιούνιο του 1990 από τους τότε νομάρχες Βασιλική Μόσιαλου και Παναγιώτη Κλάδο. Πρόκειται για αποφάσεις με τις οποίες η Νομαρχία προσδιόρισε τότε τα όρια 74 από τους 200 οικισμούς του νομού. Μόνο που για τους 61 απ' αυτούς δεν δημοσιεύτηκαν οι συνοδευτικοί χάρτες, ενώ για τους 13 δεν δημοσιεύτηκαν ούτε και οι αποφάσεις.

Σε όλο αυτό το διάστημα οι αποφάσεις αυτές εφαρμόζονταν χωρίς να έχουν νόμιμη ισχύ (εφόσον δεν είχαν δημοσιευτεί πλήρως ή καθόλου στο ΦΕΚ), με αποτέλεσμα να έχει προκύψει σε όλο το νομό μια τεράστια έκταση «νόμιμης» αυθαιρεσίας και τα όρια των οικισμών να έχουν εξαφανιστεί ή να επεκτείνονται κατά το δοκούν.

Η μεταχρονολογημένη αυτή δημοσίευση των νομαρχιακών αποφάσεων στο ΦΕΚ επιτράπηκε χάρη σε μια μικρή φωτογραφική τροπολογία που πέρασε στις 17 Μαρτίου 2009 ως διάταξη νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών και σύμφωνα μ' αυτήν, «διαγράμματα που συνοδεύουν αποφάσεις του υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων ή των νομαρχών ή των δημοτικών ή κοινοτικών συμβουλίων και δεν έχουν δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αποστέλλονται για δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως μαζί με τα κείμενα των πιο πάνω αποφάσεων και οι αποφάσεις αυτές έχουν αναδρομική ισχύ».

Η διάταξη αυτή πέρασε με ευκολία από τη Βουλή. Η μόνη που «τόλμησε» να διαφωνήσει ήταν η Αννα Φιλίνη, η οποία διαμαρτυρήθηκε για την εσπευσμένη εισαγωγή της διάταξης, αλλά κυρίως για την ουσία της, δηλαδή για το γεγονός ότι μ' αυτήν νομιμοποιούνται εκ των υστέρων πολεοδομικές ρυθμίσεις και οικοδομικές επεμβάσεις που έχουν κριθεί παράνομες από το ΣτΕ. Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέκος Αλαβάνος είχαν καταθέσει λίγες μέρες νωρίτερα σχετική ερώτηση, με αποτέλεσμα να δεχτούν σκληρές επιθέσεις από τοπικούς παράγοντες που θεώρησαν κεκτημένο δικαίωμα το καθεστώς της αυθαιρεσίας. Η κυβέρνηση θέλησε -μέσω της τοπικής της εκπροσώπου Ολγας Κεφαλογιάννη- να μονοπωλήσει την υποστήριξη της ρύθμισης, αλλά οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ βιάστηκαν να πάρουν κι αυτοί μερίδιο της «επιτυχίας». Μάλιστα ο Μίμης Ανδρουλάκης κατήγγειλε την κυρία Κεφαλογιάννη για «κυνική και χυδαία καπηλεία του θέματος» και επέμενε ότι «φώναξα ναι κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου» (Ρεθεμνιώτικα Νέα, 20/3/09).

Ο λόγος, όμως, που τόσα χρόνια δεν δημοσιεύονταν τα επίμαχα σχεδιαγράμματα δεν είναι τυπικός ούτε μπορεί να αναχθεί στις γνωστές αδυναμίες της δημόσιας διοίκησης. Δεν επρόκειτο δηλαδή για μια απλή «καθυστέρηση». Οπως αποδείχτηκε σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, η απουσία των επίσημων σχεδιαγραμμάτων διευκόλυνε στην εφαρμογή των ρυθμίσεων, σε πείσμα δικαστικών αποφάσεων που τις έκριναν παράνομες. Κεντρική λογική αυτών των αποφάσεων είναι η θεσμοθέτηση ενός ορίου οικιστικής ανάπτυξης σε μορφή κύκλου με ακτίνα 800 μέτρων από το «κέντρο» του οικισμού.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα της εισαγωγής του κύκλου των «800 μέτρων» στην οικιστική ανάπτυξη του νομού; Καταφεύγουμε στη γνώμη ενός ειδικού, του αρχιτέκτονα Μιχάλη Δεληγιαννάκη, ο οποίος είναι διευθυντής της Πολεοδομίας Ρεθύμνου από το 1999. Στη μελέτη του για τις αντιφάσεις της πολεοδομικής παρέμβασης στο νομό («Νομός Ρεθύμνου: χωρικές παρεμβάσεις», Ρέθυμνο 2005) ο κ. Δεληγιαννάκης επισημαίνει ότι «η οριοθέτηση των οικισμών αυτών έγινε χωρίς σχεδιασμό και κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 4 του Π.Δ. της 24.4/3.5.1985 (ΦΕΚ 181Δ). Οι πολεοδομικές συνέπειες είναι ορατές. Η βόρεια πλευρά του νομού με τις μεγαλύτερες δυνατότητες για την ανάπτυξη του ποιοτικού τουρισμού μεταβλήθηκε σε μια άμορφη πολεοδομική μάζα. Η θεσμοθέτηση ορίων οικισμού με ακτίνα 800 μέτρα στάθηκε καταστροφική. [...] Ο αυθαίρετος ορισμός των 800 μέτρων ως όριο οδήγησε σε έναν ιδιότυπο κανιβαλισμό. Ο οικισμός Μυριοκέφαλα "έφαγε" μέρος του νομού Χανίων. Ο οικισμός Παγκαλοχώρι "έφαγε" τους οικισμούς Χαμαλεύρι και Αστέρι. Εντάχθηκαν, δηλαδή, περιοχές που συχνά δεν ανήκαν στην εδαφική περιοχή της κοινότητας. Στους παραδοσιακούς οικισμούς, όπως το Αμάρι Συβρίτου, το Ρουσσοσπίτι Ρεθύμνου, η ενέργεια αυτή στάθηκε καταστροφική και ιδιαίτερα για τους οικισμούς που δέχονταν μεγάλες οικιστικές πιέσεις, όπως ο Πρίνος Αρκαδίου, η Μαγνησία Αρκαδίου, η Ρουμελή Γεροποτάμου.

Το 1988 όμως έγινε το χειρότερο με την οριοθέτηση των παραλιακών οικισμών, οι οποίοι παρουσίαζαν μεγάλη τάση οικοπεδοποίησης. [...] Τα χωριά όπως η Πηγή, το Αδελε, το Παγκαλοχώρι, κτισμένα ψηλά στους λόφους σε οικιστικά κατάλληλες περιοχές, "μεταναστεύουν" στην παραλία και γίνονται οικισμοί-κάμπος. Με τις ενέργειες αυτές καταργείται η παραδοσιακή πολεοδομία, όπου η χωροθέτηση γίνεται σε οικιστικά κατάλληλες περιοχές. Το μοναδικό κριτήριο ήταν η οικονομική εκμετάλλευση αδιαφορώντας αν τσιμεντώνεται ο γόνιμος κάμπος» (σελ. 60-61).

Η καθυστέρηση, δηλαδή, της τακτοποίησης του ζητήματος είχε μια σαφή πολιτική σκοπιμότητα. Να επιτρέψει την εκμετάλλευση των περιοχών αυτών, χωρίς να τηρούνται οι περιορισμοί της πολεοδομικής νομοθεσίας και του Συντάγματος.

Το ερώτημα είναι πώς τόσα χρόνια λειτουργούσε στον αέρα όλη η διοίκηση της περιοχής. Η απάντηση είναι απλή. Κατά καιρούς ο εκάστοτε νομάρχηςεξέδιδε αποφάσεις, σύμφωνα με τις οποίες είναι νόμιμες και πρέπει να εφαρμόζονται οι αρχικές προβληματικές αποφάσεις, τις οποίες ήρθε τώρα να περισώσει η κυβερνητική πρωτοβουλία.

Χαρακτηριστική η απόφαση που υπογράφει ο νομάρχης Γιώργος Παπαδάκης στις 25/4/07: «Η (αρχική) απόφαση είναι μεν ανυπόστατη [...] αλλά αφού εφαρμόστηκε για μακρό χρόνο είναι πραγματικώς υπαρκτή. [...] Το γεγονός ότι οι ανωτέρω αποφάσεις εκ των υστέρων κρίθηκαν ελαττωματικές, λόγω των μη δημοσιεύσεων των διαγραμμάτων που τις συνόδευαν, ενώ κατά την έκδοσή τους ήταν απολύτως νόμιμες, εφαρμόστηκαν, δε, απρόσκοπτα για μακρότατο χρονικό διάστημα, χωρίς ποτέ ν' αμφισβητηθούν ή να ακυρωθούν με απόφαση του ΣτΕ και κατά συνέπεια ως νόμιμες διοικητικές πράξεις παράγουν πλήρως σύννομες συνέπειες. [...] (Κατόπιν αυτών) αποφασίζουμε τη συνέχιση εφαρμογής των ανωτέρω αποφάσεων και τη χορήγηση αδειών σε όλους τους οικισμούς».

Ο μόνος λόγος που καταφεύγει τώρα η κυβέρνηση στην εκ των υστέρων νομιμοποίηση της παρανομίας είναι το γεγονός ότι βρέθηκαν ορισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι αρνήθηκαν να προχωρήσουν σε ορισμένες πράξεις, θεωρώντας ότι αν το έκαναν θα παρανομούσαν. Τέτοιου είδους αντιδράσεις υπαλλήλων είχαν σημειωθεί και στο παρελθόν, ενώ η πολυνομία έχει προκαλέσει ακόμα και διαπληκτισμούς που έφτασαν σε δικαστικές διαμάχες μεταξύ υπαλλήλων, οι οποίοι ερμήνευαν με διαφορετικό τρόπο την πολεοδομική νομοθεσία. Αλλά αυτό που υποχρέωσε την κυβέρνηση να παρέμβει ήταν η απόφαση του ΣτΕ, το οποίο έκρινε ότι σύμφωνα με το άρθρο 24 του Συντάγματος απαγορεύεται η οικοδόμηση σε οικισμούς που δεν διαθέτουν ολοκληρωμένο πολεοδομικό σχέδιο. Η υποθηκοφύλακας Ρεθύμνου είχε από το 2007 ζητήσει γνωμάτευση του Αρείου Πάγου για τη νομιμότητα εφαρμογής αυτών των νομαρχιακών αποφάσεων.

Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου εξέδωσε «γνωμοδότηση-βόμβα» (Κρητική Επιθεώρηση, 6/7/07), σύμφωνα με την οποία οι αποφάσεις αυτές είναι ανυπόστατες και οι πράξεις που προκύπτουν απ' αυτές «τουλάχιστον άκυρες». Το μοναδικό αποτέλεσμα της γνωμοδότησης ήταν να επιτεθούν στην υποθηκοφύλακα οι τοπικοί σύλλογοι δικηγόρων, συμβολαιογράφων και η «Επιτροπή Αγώνα» των οικιστών.

Η φωτογραφική νομοθετική ρύθμιση του Μαρτίου δίνει ένα προσωρινό τέλος στο πρόβλημα, αλλά οι κυκλικές ζώνες των οκτακοσίων μέτρων κινδυνεύουν να ακυρωθούν με την πρώτη προσφυγή στο ΣτΕ.

Και τότε δεν θα μπορέσει να τις σώσει καμιά νομαρχιακή απόφαση. *

IOSPRESS

Νυχτερινές εφόδους, προκλητική παρακολούθηση και παρενόχληση συγγενών περιλαμβάνουν οι νέες πρακτικές της Αντιτρομοκρατικής, όπως καταγγέλλει ο Γ.Α.

Η αγωνιώδης προσπάθεια των αρμόδιων για την τάξη υπουργών να βρουν τις «επικίνδυνες σχέσεις» νονών της νύχτας, μπράβων, εργολάβων χωματουργών, κουμπάρων και «τρομοκρατίας» άρχισε να παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις.

Πολίτης με ενεργή συμμετοχή σε επιτροπές αλληλεγγύης σε πολιτικούς κρατούμενους εδώ και δεκαετίες, ο Γ.Α. μας κατήγγειλε μια σειρά από προκλητικές ενέργειες από πλευράς οργάνων της τάξης σε βάρος του και σε βάρος της οικογένειάς του. Ο ίδιος και η συνήγορός του κατήγγειλαν τα εξής περιστατικά:

Στις αρχές Ιουλίου επιστρέφοντας στο σπίτι του στην Αθήνα αντιλήφθηκε ότι κάποιοι είχαν μπει μέσα, είχαν αποσυνδέσει τα καλώδια του τηλεφώνου και του Ιντερνετ, είχαν ανοίξει τον φορητό υπολογιστή, τον παράτησαν ανοιχτό και έχοντας χρησιμοποιήσει την τουαλέτα επιδεικτικά... δεν είχαν τραβήξει το καζανάκι. Από το σπίτι δεν έλειπε κάτι, η πόρτα δεν είχε παραβιαστεί και μάλιστα ο διαχειριστής της πολυκατοικίας ενημέρωσε τον Γ.Α. ότι δύο γεροδεμένοι νέοι άνδρες βγήκαν από

το σπίτι του και κλείδωσαν με κλειδί την πόρτα.

Δύο μέρες μετά, η πρώην σύζυγός του, που είναι γιατρός σε νησί, δέχτηκε ένα τηλεφώνημα στις 12 παρά τέταρτο τη νύχτα από άγνωστο που δήθεν έκανε έρευνα για το Πανεπιστήμιο Βόλου, ενδιαφερόταν να μάθει πόσα τ.μ. είναι το σπίτι της στο νησί, αν έχει κήπο και αν ο σύζυγός της μένει μόνιμα στην Αθήνα. Η γυναίκα φυσικά δεν απάντησε και όταν διαμαρτυρήθηκε για την ώρα του τηλεφωνήματος τής έκλεισαν το τηλέφωνο. Το ίδιο ακριβώς τηλεφώνημα με το ίδιο περιεχόμενο δέχτηκε και στενός

φίλος του Γ.Α. που ζει μόνιμα σε άλλο νησί.

Την παραμονή της επίσκεψης του Γ.Α στην πρώην σύζυγό του και στο παιδί του εμφανίστηκαν άνδρες της Αντιτρομοκρατικής (με ένα Cherokee και μια μηχανή) μαζί με τον διοικητή ασφαλείας του νησιού σε γκαράζ συγγενή του Γ.Α. και τον «ενημέρωσαν» ότι βρισκόταν στο νησί ένας ύποπτος για τη βόμβα στη Eurobank και μάλιστα

ετοίμαζε χτύπημα και στο νησί. Το ίδιο έκαναν και στον ιδιοκτήτη ταβέρνας του νησιού όπου εργαζόταν παλιά ο Γ.Α.

Από την επομένη και για διάστημα 4-5 ημερών η μηχανή της Αντιτρομοκρατικής παρακολουθούσε στενά τη σύζυγο του Γ.Α., «συνοδεύοντάς» την μέχρι την πόρτα του

ιατρείου και όταν ο Γ.Α. πήγαινε να τους ρωτήσει τι ακριβώς συμβαίνει, έφευγαν. Μόλις δε τελείωσε το «στενό» μαρκάρισμα, η πρώην σύζυγος του Γ.Α. άρχισε να

λαμβάνει «ενημερωτικά» μηνύματα στο κινητό της για τη σχέση του Γ.Α. με τη νυν σύντροφό του. Για την προστασία της πρώην συζύγου του αλλά κυρίως του παιδιού του, ο Γ.Α. δεν θέλησε να δημοσιευτεί το όνομά του (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση της εφημερίδας).

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αύριο, στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», η τελευταία καλοκαιρινή έρευνα του «Ιού». Επιστρέφουμε το Σεπτέμβρη στις σαββατιάτικες και κυριακάτικες σελίδες μας. Μέχρι τότε: www.iospress.gr.

Δόλιες χρεοκοπίες;

Ενώ το πολιτικό σύστημα καταργεί τη μία μετά την άλλη τις συνταγματικές πρόνοιες περί προστασίας του απορρήτου των επικοινωνίων και της ιδιωτικότητας, στο όνομα της καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος, την ίδια στιγμή το ίδιο σύστημα κρύβεται πίσω από το «δικαίωμα» στα «προσωπικά του δεδομένα» για να καλύψει τις αμαρτίες του.

Στις 22/6/2009 το ζεύγος Γιάννας και Θόδωρου Αγγελόπουλου ανακοίνωσε ότι στο τέλος του Αυγούστου θα απολυθούν όλοι οι εργαζόμενοι (κάπου 460 άνθρωποι) στο συγκρότημά τους και ότι οι εταιρείες τίθενται σε καθεστώς «λύσης και εκκαθάρισης» (άρθρο 47 του ν. 2190, όπως έχει τροποποιηθεί σύμφωνα με τις οδηγίες της Ε.Ε.).

Η υπόθεση της απαλλαγής των Αγγελόπουλων από τις επιχειρήσεις ΜΜΕ και κυρίως από τους 460 εργαζόμενους ανατέθηκε στο γνωστό δικηγορικό γραφείο Μπερνίτσα, το οποίο και επέλεξε ως καλύτερη για τη δημόσια εικόνα των εντολέων του αυτή τη μέθοδο «ομαδικής απόλυσης» και όχι την κλασική συνταγή της πτώχευσης. Ωστόσο, σύμφωνα με τους νόμους (2190/1920 και 1387/1983) οι εργαζόμενοι είχαν πολλά δικαιώματα να ασκήσουν πέρα από το ύψος των αποζημιώσεών τους (πόσα θέλετε, να σας τα δώσουμε να ξεκουμπιστείτε από τα πόδια μας). Κι έτσι η συνέλευση των απολυομένων όρισε δικηγόρο και άρχισε διά των αντιπροσώπων της να ζητεί νομίμως από τους εκκαθαριστές των Αγγελόπουλων όλα τα οικονομικά στοιχεία των χρεοκοπημένων επιχειρήσεων. Υποτίθεται ότι μέσα σε 3 χρόνια οι συγκεκριμένες εταιρείες σώρευσαν 75 εκατομμύρια ευρώ ελλείμματα και συνεπώς οι υπεύθυνοι και οι εκκαθαριστές τους έχουν την υποχρέωση -εκ του νόμου- κατά τη διαβούλευση με τους εργαζόμενους (έστω κι αν αυτή πραγματοποιήθηκε παράνομα μετά την απόφαση της ομαδικής απόλυσής τους), να καταθέσουν όλα τα παραστατικά τής (κακο)διαχείρισης που οδήγησαν τα πράγματα στη «λύση και εκκαθάριση» των εταιρειών του Ελ. Τύπου και του CITY.Κι από εκεί και μετά αρχίζει η ιλαροτραγωδία. Στην αρχή

διαπιστώνεται ότι το πανάκριβο ενοίκιο για τις υπερπολυτελείς εγκαταστάσεις των ΜΜΕ του ομίλου στο Μαρούσι (Blue Land) που φαινόταν να επιβαρύνει με μερικά... εκατομμυριάκια τις εν λόγω χρεοκοπημένες εταιρείες πήγαινε σε μια άλλη τσέπη του ζεύγους Αγγελοπούλου, σε μια εταιρεία συμφερόντων τους! Υστερα

διαπιστώθηκε ότι το λειτουργικό κόστος (εκτυπώσεις κ.λπ.) αυξήθηκε επί των ημερών της κυρίας Γιάννας κατά 936% στη διετία 2006-2008! Μετά τα πράγματα σκούρυναν περισσότερο. Οι εργαζόμενοι ζήτησαν να δουν τις μισθολογικές καταστάσεις και κάθε άλλο payroll, καθώς και την κατάσταση των κάθε είδους

προμηθευτών και τα παραστατικά πληρωμής τους (από τα έπιπλα, τα αυτοκίνητα και τα μηχανήματα, ώς τις διαφημιστικές εταιρείες, τους συμβούλους επικοινωνίας, τους νομικούς, τους οικονομικούς εγκεφάλους κ.ο.κ). Απαίτησαν ακόμα να δουν την προέλευση των δανείων και των επιδοτήσεων που έλαβαν από τους λογής αναπτυξιακούς νόμους, ώστε να διαπιστωθεί εάν υπήρχε «ρήτρα προσωπικού» (δηλαδή, τα λεφτά έρχονται με ευνοϊκούς όρους στον όμιλο ΜΜΕ αρκεί να διατηρηθούν ή και

να αυξηθούν οι θέσεις εργασίας).

Τι απάντησαν οι επιτελείς του ζεύγους Αγγελοπούλου; «Μα αυτά είναι προσωπικά δεδομένα», και αρνήθηκαν να δώσουν τα στοιχεία, προτιμώντας να ανεβάζουν την τιμή

των αποζημιώσεων των εργαζομένων μπας και σηκωθούν να φύγουν.

*

«Δεν προσήλθαμε στο χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης με οικονομικούς στόχους»

Θόδωρος και Γιάννα Αγγελοπούλου

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ιός Σαββάτου
Στο διαδίκτυο