Έντυπη Έκδοση

Νεκρά, τα μωρά της φύσης

Στην αρχή όλοι νόμισαν ότι πρόκειται για χαμηλή βλάστηση και θάμνους. Οταν η φωτιά έσβησε -αφού δεν είχε τίποτε άλλο να κάψει- και ο καπνός καταλάγιασε, το θέαμα ήταν αποκρουστικό. Τα μωρά της φύσης, όλα νεκρά...

Ενα μαύρο χαλί στρώθηκε εκεί όπου η φύση είχε καταφέρει να αναγεννηθεί. Κόποι μιας δεκαετίας που είχαν γεννήσει εκατομμύρια νεαρά πευκάκια χάθηκαν σε μία μέρα. Από το Διονυσοβούνι μέχρι την Πεντέλη, όλες οι πλαγιές και οι λόφοι, μια έκταση περίπου 60 χιλιάδων στρεμμάτων, τα πάντα έγιναν στάχτη. Η φυσική αναδάσωση που πέτυχε το ίδιο το δάσος, μετά τις καταστροφικές φωτιές του 1996 και του 1998, αποτελεί παρελθόν. Πρόκειται για την οριστική καταστροφή του οικοσυστήματος της περιοχής.

«Κάποιος να βοηθήσει να κλείσει η κυκλοφορία για να μπορέσω να γυρίσω το όχημα»! Το ουρλιαχτό από το μεγάφωνο του πυροσβεστικού κινητοποίησε τους ήδη αλαφιασμένους πολίτες, που έτρεχαν προς όλες τις κατευθύνσεις. Στη λεωφόρο Ροδοπόλεως στη Ροδόπολη, στην καρδιά του οικιστικού ιστού, σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο καίγονται αυλές, σπίτια και αυτοκίνητα. Ο Σοφοκλής Φιλοσίδης έφτασε στο σπίτι του λίγο μετά τους πυροσβέστες. Εμειναν μόνο οι τέσσερις τοίχοι.

Ακριβώς απέναντι, ένας ηλικιωμένος με τη γυναίκα του και τα δύο τους παιδιά παλεύουν να μην πάθουν το ίδιο, έχοντας μοναδικά τους όπλα ένα λάστιχο κήπου και τρεις κόκκινες πλαστικές λεκάνες. «Είμαι 70 χρόνων και ο άντρας μου 79. Μας πήραν τηλέφωνο ότι καίγεται το σπίτι. Αφού δεν υπάρχει άλλος να βοηθήσει τι να κάνω;». Και πώς να υπάρχει «άλλος» όταν τα πυροσβεστικά είναι πολύ λιγότερα από τις εστίες...

Οσο συνεχίζει ο δρόμος προς Διόνυσο τόσο συνεχίζουν και οι εκκλήσεις για βοήθεια. Ανθρωποι με μαντίλια στα πρόσωπα, μαύρα χέρια και παπούτσια προσπαθούν να βοηθήσουν. Στο τελευταίο οδικό σύνορο του Διονύσου προς το Πεντελικό όρος, την οδό Αιολίδος, έχουν παραταχθεί υδροφόρες, πυροσβεστικά και εθελοντές. Οι φλόγες γλείφουν τα σπίτια και το πορτοκαλί ελικόπτερο εμφανίζεται ως από μηχανής θεός. Υστερα από τέσσερις ρίψεις η εστία σβήνει. Φεύγει το ελικόπτερο και ύστερα από 10 λεπτά η εστία φουντώνει λίγα μέτρα παρακάτω...

Και πάνω στον πανικό εμφανίζεται ο υπουργός Οικονομίας «δικάβαλο» σε μια εντούρο μηχανή. Δεν προλαβαίνει να κατεβεί και ο πρόεδρος του Εθελοντικού Σώματος Ελλήνων Εθελοντών Πυροσβεστών Αναδασωτών, Νίκος Σαχινίδης, τρέχει προς το μέρος του: «Με τα 15 χιλιάρικα που μου δώσατε για τα 428 οχήματα που έχω τι θέλετε να κάνω; Μέχρι και διόδια πληρώσαμε για να έρθουμε».

«Δεν είναι ώρα γι' αυτά» ήταν η μόνη απάντηση του Γιάννη Παπαθανασίου, απάντηση που έδωσε και στην «Ε» όταν ρωτήθηκε για το αν θα έπρεπε να έχει δώσει περισσότερα χρήματα στην πυροπροστασία και αν προτίθεται έστω και τώρα να το κάνει. «Το μεγάλο πρόβλημα είναι ο αέρας. Δεν βλέπετε την κατάσταση; Οσα μέσα και όσα χρήματα να είχαμε δώσει, δεν θα φτάναν'».

Με το μαύρο να φτάνει μέχρι εκεί όπου φτάνει η ανθρώπινη όραση και τον βόμβο των σιδερένιων πουλιών να καλύπτει τα πάντα, η άφιξη στην πλατεία της Παλαιάς Πεντέλης βρίσκει τις φλόγες 50 μέτρα από τους πρώτους τοίχους και τους ιδιοκτήτες των εστιατορίων, που τα 'χουν ξαναδεί να καίγονται, να σβήνουν ό,τι μπορούν με κλάρες ή ακόμα και με τα ίδια τους τα παπούτσια.

Ιδια η εικόνα και σε όλη την έκταση που περιβάλλει τη Μονή Πεντέλης, με εθελοντές, καλόγερους και άντρες της Αστυνομίας να σβήνουν τις μικροεστίες ακόμα και με πυροσβεστήρες χειρός για αυτοκίνητα. «Φέρτε λίγο χώμα, ρε παιδιά, για να ρίξουμε και να τα σβήσουμε τελείως». Κι αφού κανείς δεν είχε ούτε ένα φτυάρι, ο ένστολος επιστράτευσε τις χούφτες του για να σβήσει τον καρβουνιασμένο κορμό...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Περιβάλλον & οικολογία
Για το ίδιο θέμα
ΟΛΑ ΣΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ...