Έντυπη Έκδοση

Κραυγαλέα κενά

Λαγαρίζουν τα πράγματα: το πανηγυράκι της ελπίδας -με θετικά στοιχεία, θεμιτές υπερβολές, αλλά και επικοινωνιακά παιχνίδια εντυπώσεων- φτάνει στο τέλος του.

Ερχονται οι συνοφρυωμένες ημέρες, γεμάτες υποχρεώσεις, λογαριασμούς και χρέη. Κάτι σαν το διάστημα μετά τις θερινές διακοπές *** Προγραμματικές κατά τα ειωθότα (πλούσιο μενού ανατροπών και «νέου», εξαγγελίες, δεσμεύσεις και τυποποιημένος αντίλογος), μ' ένα σειρίτι πράσινης φαντασμαγορίας, αλλά όχι «πράσινης ανάπτυξης»... Κραυγαλέο κενό, που αποκαλύπτει ανυπαρξία σχεδίου και επεξεργασμένων θέσεων. Ούτε λέξη από τους καθ' ύλην αρμόδιους υπουργούς. Εκτός και η λογική της «πράσινης ανάπτυξης» εξαντλείται στις εξαγγελίες της κυρίας Μπιρμπίλη για τις «ανανεώσιμες πηγές»... Ομως, της ανησυχίας το κόκκινο άναψε αλλού: δεν ακούστηκε απολύτως τίποτε για το έλκος της ελληνικής οικονομίας (ανταγωνιστικότητα), καθώς και για την προοπτική δύο βασικών τομέων (Τουρισμός, Γεωργία). Οι διαχειριστικές αναφορές της κυρίας Μπατζελή και η εξαιρετική πλην γενικόλογη ομιλία του κ. Γερουλάνου δεν δίνουν τη δυνατότητα να αντιληφθείς ότι κάτι νέο, μελετημένο και ελπιδοφόρο κυοφορείται (...Ισως σύντομα να υπάρξουν εξειδίκευση και συγκεκριμένη δέσμη αναπτυξιακών μέτρων. Ιδωμεν) *** CUT: «Τι μας εμποδίζει να φτιάξουμε σήμερα όσα δεν έγιναν το 2004», διερωτάται ένας αναγνώστης, με αφορμή τη Βαρκελώνη και τον Αθεμπίγιο... Εύλογο ερώτημα. Ομως παρακάμπτει το ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ως γεγονός ξεχωριστής σημασίας, δημιουργούν ιδιαίτερες συνθήκες. Λειτουργούν σαν επιστράτευση σε καιρό ειρήνης. Κινητοποιούν ακόμη και τους ράθυμους μηχανισμούς, απαιτούν τήρηση του χρονοδιαγράμματος, εμπνέουν, εγκαρδιώνουν και, κυρίως, παρέχουν την ευκαιρία -ακριβώς επειδή επικρατούν οι συνθήκες αυτές- να συνδυαστούν τα ολυμπιακά έργα με ευρύτερους σχεδιασμούς. Λόγου χάριν: η αναμόρφωση της Οδού Κηφισίας θα μπορούσε να ολοκληρωθεί με υπογειοποίηση ολόκληρης της οδικής αρτηρίας, μέχρι την παραλιακή (Κηφισίας, Βασιλίσσης Σοφίας, Βασιλέως Κωνσταντίνου, Συγγρού) ή το μεγαλύτερο τμήμα της. Και κάτι τελευταίο: Υπήρξαν δήμαρχοι ελληνικών πόλεων, οι οποίοι παρακολουθούσαν στενά το πείραμα της Βαρκελώνης και ενδιαφέρθηκαν γι' αυτό. Οπως ο Κώστας Ασλάνης, παλιός υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ και μετέπειτα Δήμαρχος Ηρακλείου Κρήτης. Πήγε, λοιπόν, περιχαρής στον τότε πρωθυπουργό, του μίλησε για το θαύμα της Βαρκελώνης και ζήτησε την αυτονόητη συνδρομή της πολιτείας. Ο κ. Σημίτης βρήκε θαυμάσια την ιδέα, αλλά πέραν ου. Ζούσε στον κόσμο του...

Εκ των Εσω

* ΓΕΡΑΣ... «Η πρώτη ψηφιακή πόλη της Ελλάδας, τα Τρίκαλα, συγκαταλέγεται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μεταξύ των 21 πιο «έξυπνων» κοινοτήτων στον κόσμο (Smart 21)»...

Από «Εθνος» και «Αδ. Τύπο»:

- «Τα κριτήρια επιλογής των "έξυπνων" κοινοτήτων (τίθενται από το Διεθνές Δίκτυο ICF) αφορούν την ελεύθερη ασύρματη πρόσβαση στο Διαδίκτυο που προσφέρουν στους δημότες τους και την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών σε μια ευρεία γκάμα δραστηριοτήτων, όπως η εξυπηρέτηση πολιτών από τις υπηρεσίες ή τα προγράμματα ιατρικής παρακολούθησης από απόσταση».

* FYROM... «Δεν συμφωνεί με τον κοινοτικό επίτροπο Ολι Ρεν, ούτε με την πρόσφατη ευνοϊκή έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ΠΓΔΜ ο Βούλγαρος υπουργός αρμόδιος για τους Βούλγαρους στο εξωτερικό Μπ. Ντιμιτρόφ. "Πολιτική απόφαση γι' αυτή τη χώρα, δηλαδή να ενταχτεί απροετοίμαστη στην Ε.Ε. δεν πρόκειται να υπάρξει", είπε σε συνέντευξή του. "Τα Σκόπια", τόνισε, «πρέπει να εξαλείψουν τη γλώσσα του μίσους όχι μόνο προς τη Βουλγαρία αλλά και προς την Ελλάδα και την Αλβανία».

(«Εθνος»)

* ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ... «Η ευκαιρία να ταφεί κάποιος δυο βήματα πάνω από τη Μέριλιν Μονρόε δεν χάθηκε. Ο υποψήφιος αγοραστής του τάφου που βρίσκεται πάνω από εκείνον της θρυλικής ηθοποιού απέσυρε την προσφορά του ύψους 2,7 εκατ. ευρώ που είχε κάνει στην ιδιοκτήτρια Ελσι Πόντσερ καθώς, όπως αποδείχθηκε, δεν είχε τόσα χρήματα. Η ίδια πήρε την απόφαση να πωλήσει το σημείο όπου βρίσκεται θαμμένος ο σύζυγός της τα τελευταία 23 χρόνια προκειμένου να πληρώσει το στεγαστικό της δάνειο. Οι ενδιαφερόμενοι είναι πολλοί, οι προσφορές στην ιστοσελίδα eBay.com ξεπερνούν τα 2,5 εκατ. ευρώ και κανένας δεν μπορεί να προβλέψει πού θα φτάσουν έως τη λήξη της δημοπρασίας στις 29 Οκτωβρίου».

(«Νέα»)

Οι τίτλοι

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Δώρο οι δόσεις για αγορά σπιτιού - Προσφορές μαμούθ από εργολάβους.

ΑΔ. ΤΥΠΟΣ

Ποια τα μέτρα για εργασία-συντάξεις.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Βοηθήστε για να μην χρεοκοπήσουμε - Δραματικοί τόνοι στη Βουλή και έκκληση από τον πρωθυπουργό.

ΑΥΡΙΑΝΗ

Να μην την κοπανήσει ο Καραμανλής - Αν τα πράγματα είναι τόσο δύσκολα όπως λέει...

ΕΛ. ΩΡΑ

«Αίτημα» εισόδου στο Ηρώδου Αττικού.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Θα σας στηρίξουμε στα δυσάρεστα και στα εθνικά.

ESPRESSO

Το σπίτι-φρούριο της Ελένης Μενεγάκη.

ΕΣΤΙΑ

Ανασυγκρότηση της Νέας Δημοκρατίας - Υπερτερεί ιδεολογικώς έναντι του ΠΑΣΟΚ.

Η ΧΩΡΑ

Yes, Prime Minister.

ΤΑ ΝΕΑ

Τα γκόλντεν μπόις τελειώνουν εδώ. Καταιγίδα αλλαγών από την κυβέρνηση.

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

France Telecom: κόλαφος για την ιδιωτικοποίηση

Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΑΛΦΕΛΗ Από τα «ΝΕΑ»

«...Από τις αρχές του 2008 αυτοκτόνησαν στην ιδιωτικοποιημένη France Telecom 25 εργαζόμενοι, γεγονός που φέρνει στην παγκόσμια ημερήσια διάταξη ένα φοβερό πρόβλημα, πώς δηλαδή πρέπει να είναι η ζωή μέσα σε μια σύγχρονη εταιρεία.

Ο τραγικός επίλογος αυτής της απίστευτης σειράς των αυτοκτονιών γράφτηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009, όταν δηλαδή απαγχονίστηκε μέσα στο σπίτι του ένας 48χρονος μηχανικός! Είχε προηγηθεί ο θάνατος μιας άλλης εργαζόμενης που είχε πηδήξει από τον τέταρτο όροφο των γραφείων της διοίκησης, γιατί δεν άντεχε μια ακόμη μετακίνηση μέσα στην εταιρεία και αφού προηγουμένως είχε ειδοποιήσει με e-mail τον πατέρα της ότι θα αφαιρέσει τη ζωή της ("Economist", "Hating what you do», 8/10/2009)!

Ομως πού οφείλονται όλα αυτά τα παρανοϊκά γεγονότα; Οι συνδικαλιστές μιλάνε για τη "διοίκηση του τρόμου" (management par le terreur) που είχε επιβληθεί από την ηγετική ελίτ της France Telecom στο πλαίσιο της αγχώδους και παράλογης προσπάθειας για να μετατραπεί ταχύτατα σε μια -δήθεν- ανταγωνιστική εταιρεία (αφού υπό την κρατική της υπόσταση ήταν υπερχρεωμένη).

Ετσι, όλοι οι υπάλληλοι ακολουθούσαν μια αναγκαστική κινητικότητα και ήταν υποχρεωμένοι -κάθε τρία χρόνια- να μετατίθενται από μία γεωγραφική περιοχή σε άλλη! Επίσης τεχνικοί και μηχανικοί με συγκεκριμένη τεχνογνωσία μεταφέρονταν σε άλλες εμπορκές θέσεις για τις οποίες δεν είχαν εκπαιδευθεί (όπως πώληση "πακέτων" κινητής τηλεφωνίας)!

Επίσης ασκούνταν συνεχείς πιέσεις για τη μείωση του παλιού προσωπικού, ενώ το καινούργιο προσωπικό προσλαμβανόταν κάτω από εντελώς ελαστικοποιημένο εργασιακό καθεστώς, που θύμιζε ειρωνικά -όπως λέει ο "Economist"- την παλιά αντίστοιχη λογική της Microsoft, δηλαδή ότι μπορείς να δουλέψεις όποια ώρα θέλεις μέσα στη 18ωρη βάρδια σου!

Ολα αυτά, όπως λέει επιτυχημένα και ο Γάλλος δημοσιογράφος Ivan Roy, αποτυπώνουν ανάγλυφα το βάρβαρο πέρασμα από μια κουλτούρα δημόσιας υπηρεσίας σε μια εταιρική μηχανή, που ενδιαφέρεται μόνο για το κέρδος και το χρήμα ("On est passe d' une culture de service public a une machine a cash", Le Monde, 1/10/2009).

Κατά συνέπεια η αφάνταστη αγωνία και το υπαρξιακό στρες για το μέλλον, όπως και η ταπείνωση από μια αυταρχική διοίκηση, οδήγησαν αρκετούς από τους Γάλλους εργαζόμενους στην αυτοκτονία!

Ολες αυτές οι δυσάρεστες καταγραφές προσδιορίζουν επώδυνα ότι οι ιδιωτικές εταιρείες ασκούν πολλές φορές τεράστια επίδραση στην ιδιωτική ζωή του ατόμου και γίνονται ολοκληρωτικοί θεσμοί, οι οποίοι θυμίζουν άλλες αποκρουστικές εκφάνσεις παρόμοιων θεσμών, όπως είναι ο στρατός (Jeremy Rifkin, «Το τέλος της εργασίας και το μέλλον της»)...

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Οι αυτοκτονίες των εργαζομένων στη France Telecom πρέπει να μελετηθούν σοβαρά, γιατί καταδεικνύουν πού μπορεί να οδηγήσει η εργασιακή ανασφάλεια και οι βάρβαρες μέθοδοι για τον εξορθολογισμό και την ιδιωτικοποίηση των παλιών δημόσιων επιχειρήσεων!».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ο τύπος των ήλων