Έντυπη Έκδοση

Εξόριστοι στην πόλη μας

Μέρος της «αβάσταχτης κληρονομιάς» των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, εκτός από αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ στο χρέος της χώρας, είναι δημόσια έργα, «φαραωνικά» και «ταπεινά», που έγιναν με διαδικασίες επείγουσες, και τουρίστες λιγοστοί - λιγότεροι από όσους περιμέναμε πάντως.

Ας περιεργαστούμε ένα σκηνικό που περιλαμβάνει και τα δύο αυτά στοιχεία:

Μεσημέρι στην Πλάκα. Με την άνοιξη προ των πυλών, δυο βήματα από το νέο Μουσείο της Ακρόπολης, ο δρόμος είναι γεμάτος περαστικούς και τουρίστες. Ολοι περπατούν στην άσφαλτο παραμερίζοντας για να περάσουν μηχανάκια, αυτοκίνητα και το τουριστικό «τρενάκι». Τα στενά πεζοδρόμια κατειλημμένα από παρκαρισμένα αυτοκίνητα και την πραμάτεια των μαγαζιών. Λίγο πιο πάνω, απέναντι από το Μνημείο του Λυσικράτη («φανάρι του Διογένη» το αποκαλούν μερικοί), το πεζοδρόμιο είναι απλώς ανύπαρκτο. Το χρησιμοποιεί καφέ-εστιατόριο γνωστού επιχειρηματία με δεκάδες κέντρα διασκέδασης, για να απλώνει τραπεζοκαθίσματα σε μήκος δεκάδων μέτρων και πλάτος όσο οι πλάκες του.

Ακριβώς σε αυτό το σημείο, οι διερχόμενοι κοντοστέκονται. Υποχρεωτικά πάνω στην άσφαλτο. Οχι μόνο για να δουν το μνημείο, την αρχαία οδό Τριπόδων και τη θέα προς τον βράχο της Ακρόπολης. Μια αυτοσχέδια μπάντα με χάλκινα πνευστά και νταούλια, πέντε Τσιγγάνοι σαν βγαλμένοι από ταινία του Κουστουρίτσα δονούν τον αέρα με τους ήχους τους. Ο κόσμος συντονίζεται και χαμογελά. Από το βάθος του δρόμου, όμως, εμφανίζεται ο νόμος στο πρόσωπο δύο αστυνομικών, της ΕΛ.ΑΣ. και του Δήμου Αθηναίων. Πλησιάζουν σκυθρωποί και αγέρωχοι. Σταματούν μπροστά από την μπάντα. Οι μουσικοί σταματούν, χαμογελούν, υποκλίνονται θεατρικά, μαζεύουν τα όργανα και φεύγουν. Τα άλλα «όργανα» αποχωρούν και αυτά, αφήνοντας τα τραπεζοκαθίσματα στην ησυχία τους. Λες και οι Τσιγγάνοι ήταν το ένα και μοναδικό εμπόδιο της εύρυθμης λειτουργίας του δρόμου...

Εικόνες παρόμοιες ή και χειρότερες εμφανίζονται καθημερινά σε χιλιάδες σημεία της Αθήνας και των μεγάλων πόλεων. Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο όταν οι πεζοί δεν προσπαθούν απλώς να κάνουν μια χαλαρή βόλτα, αλλά πρέπει να διεκπεραιώσουν τις δουλειές τους, κινούμενοι με τα πόδια αντί να χρησιμοποιήσουν αυτοκίνητο, που θα προσθέσει ρύπους στην ατμόσφαιρα και όχληση στο κοινωνικό σύνολο.

Εγκλήματα «τετελεσμένα»

Πώς φθάσαμε όμως σε αυτό το σημείο; Πώς γίνεται να θεωρούμε δεδομένο ότι μια πεζή διαδρομή για τα καθημερινά ψώνια μπορεί να μετατρέπεται σε δρόμο αντοχής μετ' εμποδίων για προπονημένους αθλητές; Ως πότε θα είναι ανέφικτος ο αμέριμνος περίπατος για ένα γονιό με το παιδί του ή έναν κινητικά ανάπηρο, όταν τα καροτσάκια συναντούν κάθε πέντε μέτρα στύλους ατάκτως ερριμμένους, σπασμένες πλάκες, λακκούβες, αυτοκίνητα και μηχανάκια παρκαρισμένα, περίπτερα με απλωμένη πραμάτεια στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα; Την απάντηση αναζητούμε σήμερα πέρα από τα «γνωστά», δηλαδή:

* την έλλειψη ουσιαστικής αστυνόμευσης,

* τα μικρο-μεγαλοσυμφέροντα όσων απλώνουν τραπεζοκαθίσματα, υαλοπετάσματα, σόμπες και ομπρέλες, διαφημιστικές πινακίδες και πλαίσια, σε πεζόδρομους και πεζοδρόμια,

* την αδράνεια των αρμοδίων δήμων να ασκήσουν ελέγχους σε όσους εκμεταλλεύονται τον δημόσιο χώρο,

* το νομοθετικό πλαίσιο, που επιτρέπει στους δήμους να επικαλούνται ευθύνες άλλων (υπουργείων, περιφέρειας, νομαρχίας, λιμενικού κ.λπ.) και να μην παρεμβαίνουν,

* τους δεκάδες φορείς που σκάβουν δρόμους και πεζοδρόμια χωρίς κανένα συντονισμό ή κλείνουν χώρους με λαμαρίνες για να αποθηκεύουν τα εργαλεία τους.

Συγκρίσεις και εκκρεμότητες

Ο Συνήγορος του Πολίτη ασχολήθηκε με το θέμα το 2005, καταλήγοντας σε συγκεκριμένα συμπεράσματα ένα χρόνο μετά. Στην έκθεσή του τότε περιέλαβε και σειρά φωτογραφιών με χαρακτηριστικά παραδείγματα. Με απογοήτευση διαπιστώνουμε ότι πέντε χρόνια αργότερα η εικόνα παραμένει ίδια ή και χειρότερη, αν και οι αρμόδιες υπηρεσίες ενημερώθηκαν για τα προβλήματα και θα έπρεπε να προχωρήσουν σε ενέργειες. Αλλη μια απόδειξη ότι το πρόβλημα δεν ξεκινά μόνο από την έλλειψη παιδείας και αστυνόμευσης, αλλά και από τον τρόπο κατασκευής και συντήρησης πεζοδρομίων, πεζοδρόμων και δρόμων.

Ενδεικτικά είναι τα όσα συνέβησαν με δύο σχετικώς μικρά έργα που έγιναν πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στο 7ο Δημοτικό Διαμέρισμα (Αμπελόκηποι, Γκύζη, Ερυθρός κ.λπ.) και στο 5ο Δημοτικό Διαμέρισμα (Πατήσια έως Προμπονά). Εξι χρόνια αργότερα, τα έργα αυτά δεν έχουν ουσιαστικά παραληφθεί από τους εργολάβους, ενώ μέσα στον χώρο του Δήμου Αθηναίων βρίσκονται σε εξέλιξη δικαστικές μάχες ανάμεσα σε υπαλλήλους-μηχανικούς για τον τρόπο που έγιναν η επίβλεψη, η υλοποίηση και η παραλαβή. Εκτοξεύονται κατηγορίες για κακοτεχνίες, άχρηστα υλικά, υποέργα που πληρώθηκαν χωρίς να εκτελεστούν, ελλείψεις ουσιαστικές και τυπικές. Στο μεταξύ, τα χρόνια κυλούν (χωρίς τα εμπόδια που συναντούν καροτσάκια και βήματα πεζών), νεότερα έργα έχουν έρθει να καλύψουν τα προβλήματα των παλαιότερων και οι δημότες περιμένουν αδίκως να συναντήσουν μια καλύτερη μέρα στον... δρόμο.

Ανάγκη για τριπλό μπαϊπάς

Η πεζοπορία «θα γίνει πορεία ανεπίστροφη»! Παρότι στη Θεσσαλονίκη «τα πεζοδρόμια είναι τα υπόλοιπα των δρόμων» και μόνο το 14% των μετακινήσεων γίνεται σήμερα με τα πόδια, ο πρόεδρος της Ενωσης Πεζών Γρηγόρης Μαυράκης εμφανίζεται αισιόδοξος για το μέλλον.

Την ίδια ώρα, η κατάληψη πεζοδρομίων αποτελεί μέγα πονοκέφαλο για τη δημοτική αστυνομία. «Βεβαιώνουμε καθημερινά περίπου χίλιες παραβάσεις, για στάθμευση, ψυγεία, τραπεζοκαθίσματα, αλλά δεν έχουμε αποτέλεσμα», αναφέρει ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Θόδωρος Αθανάσαρος, που συμπεραίνει ότι «το νομοθετικό πλαίσιο είναι απαρχαιωμένο και πρέπει ν' αλλάξει».

Πόλη - πρότυπο για την Ενωση Πεζών είναι η Βαρκελώνη! Ενώ έμοιαζε πολύ με τη Θεσσαλονίκη, άλλαξε άρδην τα τελευταία χρόνια.

«Υποδομές, εκπαίδευση, αστυνόμευση αποτελούν το τρίπτυχο της επιτυχίας. Οι αρχές εκεί το κατάλαβαν, ο κόσμος το αποδέχτηκε, η πόλη άλλαξε. Σήμερα το ποσοστό των μετακινήσεων που γίνεται με τα πόδια στη Βαρκελώνη αγγίζει το 52%. Ο δήμος μεγάλωσε τα πεζοδρόμια και περιόρισε τους δρόμους. Οι οδηγοί των αυτοκινήτων έμαθαν να περιμένουν υπομονετικά τον πεζό. Εδώ συμβαίνει εντελώς το αντίθετο. Τα πεζοδρόμια είναι στενά και με πολλά εμπόδια. Περπατάς και πέφτεις σε σπασμένες πλάκες ή λακκούβες. Εκτός από μερικές κεντρικές λεωφόρους, είναι σχεδόν καθολική η απουσία προστατευτικών κιγκλιδωμάτων που να εμποδίζουν τα Ι.Χ. Οι δρόμοι φαρδαίνουν για να χωρούν περισσότερα αυτοκίνητα. Οι οδηγοί κορνάρουν και βρίζουν εκνευρισμένοι όταν κάποιος προσπαθεί να διασχίσει τον δρόμο. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτή η εικόνα σε λίγα χρόνια θ' αλλάξει», λέει στην «Ε» ο πρόεδρος της Ενωσης Πεζών, που για τις καθημερινές του μετακινήσεις χρησιμοποιεί ποδήλατο και... τα πόδια του.

Οραμα και ταυτόχρονα πρόταση της Ενωσης Πεζών είναι η συνολική πεζοδρόμηση του ιστορικού κέντρου της πόλης. Πλατιά πεζοδρόμια, παγκάκια, βρυσούλες, πράσινο και ησυχία.

«Το πρόβλημα», εξηγεί ο κ. Μαυράκης, «ξεκινάει από τον σχεδιασμό, που σήμερα γίνεται με επίκεντρο τη μηχανοκίνητη κυκλοφορία και όχι τον πεζό άνθρωπο. Κι ακολουθούν μια σειρά άλλες αυθαιρεσίες ή λάθη, όπως η στάθμευση Ι.Χ. και μοτοσικλετών επάνω στα πεζοδρόμια, η κατάληψη πλατειών και πεζοδρομίων από μαγαζάτορες που τοποθετούν τραπεζοκαθίσματα και κάθε είδους εμπόδια, είτε λέγονται ψυγεία είτε διαφημιστικές πινακίδες και άλλα. Στην πλατεία Αριστοτέλους στέγασαν ένα αστυνομικό τμήμα κι επάνω στο πλακόστρωτο σταθμεύουν τα περιπολικά, τις μοτοσικλέτες κι έχουν δώσει άδειες σ' ένα σωρό πολυτελή Ι.Χ. Υπάρχει ένας στρεβλός τρόπος σκέψης στο πώς αντιλαμβανόμαστε τη μετακίνηση».

Η Ενωση Πεζών υποστηρίζει ότι οι πολίτες θα αλλάξουν, εφόσον αλλάξουν ο σχεδιασμός και η αντίληψη των αρχών. Οταν η Θεσσαλονίκη αρχίσει ν' αποκτά φαρδιά πεζοδρόμια, καθαρά, χωρίς στύλους και κουτιά διαφόρων οργανισμών να ξεφυτρώνουν «όπου τους βολεύει». Οταν οι ποδηλατόδρομοι αυξηθούν, επεκταθούν και υποστηριχθούν.

«Η προτεραιότητα στον σχεδιασμό πρέπει να γίνεται για τον πεζό και για το ποδήλατο. Δείτε τους ποδηλατοδρόμους, μόλις τους έφτιαξε ο Δήμος Θεσσαλονίκης. Από κει που κανένας δεν τολμούσε να κυκλοφορήσει με το ποδήλατο, τώρα δειλά δειλά κάποιος κόσμος άρχισε να το χρησιμοποιεί. Σε λίγο που πλησιάζει η άνοιξη θα δούμε όλοι τη διαφορά, πόσοι συμπολίτες θα μετακινούνται με το ποδήλατο. Το ίδιο θα γίνει και με τα πεζοδρόμια, εφόσον φαρδύνουν, εξαφανιστούν τα εμπόδια, πάψουν να είναι βρώμικα και να έχουν λακκούβες. Τα πεζοδρόμια της οδού Τσιμισκή είναι τα μόνα στη Θεσσαλονίκη που παρέχουν κάποιες καλές συνθήκες πεζοπορίας. Τα άλλα όμως...», λέει ο Μαυράκης.

Η Ενωση Πεζών ετοιμάζει «χάρτη προβλημάτων» για όλα τα πεζοδρόμια της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για μια ψηφιακή αποτύπωση όλης της πόλης, που θα καταδεικνύει κάθε πρόβλημα προσπελασιμότητας όπου υπάρχει. Η πόλη έχει μοιραστεί κατά περιοχή και μέλη της Ενωσης καταγράφουν κάθε εμπόδιο, είτε πρόκειται για κατεστραμμένα πεζοδρόμια είτε για κολόνες είτε για χώρους που καταλαμβάνονται από σταθμευμένα Ι.Χ. Η προσπάθεια ξεκίνησε πριν από αρκετούς μήνες και σήμερα έχει αποτυπωθεί περίπου το 50%.

Οι αντιδήμαρχοι

«Η εύκολη λύση είναι να πούμε ότι δεν υπάρχει αστυνόμευση. Αρκεί να σας πω ότι κάθε μέρα πρέπει να καταδιώκουμε 30 χιλιάδες Ι.Χ. και μοτοσικλέτες που σταθμεύουν παράνομα σε διαβάσεις αναπήρων και πεζοδρόμια. Βεβαιώνουμε καθημερινά άλλοτε πεντακόσιες, άλλοτε χίλιες καταλήψεις πεζοδρομίων. Ο κόσμος δεν πειθαρχεί. Οι διατάξεις, τα διοικητικά πρόστιμα και οι κυρώσεις είναι μη υπολογίσιμα», απαντά ο αντιδήμαρχος Δημοτικής Αστυνομίας Θόδωρος Αθανάσαρος, που στο παρελθόν έχει διατελέσει και διευθυντής Τροχαίας Θεσσαλονίκης.

«Πρέπει ν' αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο», υποστηρίζει. «Οι σημερινές διατάξεις είναι αναχρονιστικές, από το 1980. Για παράδειγμα αναφέρω τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος που απλώνουν τραπεζοκαθίσματα. Μπορούμε να επιβάλουμε μόνο δύο πρόστιμα τον χρόνο. Ανακλήσεις αδειών και κατασχέσεις, ξεχάστε τα. Το 1980 η Θεσσαλονίκη είχε εκατό καφετέριες και σήμερα έχει δέκα χιλιάδες».

«Η Θεσσαλονίκη έχει την ιδιαιτερότητα να περιμένει το Μετρό. Η αντίληψη είναι ότι, έχοντας αυτή την εκκρεμότητα, κάποια έργα που θέλουμε να κάνουμε περιορίζονται. Περιμένουμε κι εμείς να δούμε τις τελικές διευθετήσεις των σταθμών και των άλλων υποδομών, ώστε στη συνέχεια να αναλάβουμε ένα μεγάλο σχέδιο και πρόγραμμα πεζοδρομήσεων. Η στόχευση του δήμου είναι "όλοι με το Μετρό στο ιστορικό κέντρο της πόλης"», εξηγεί ο αντιδήμαρχος Αρχιτεκτονικού, Βενιαμίν Καρακωστάνογλου.

«Σχετικά με την παλιά παραλιακή, τη λεωφόρο Νίκης, κι εκεί υπήρχε πρόβλεψη για πλήρη πεζοδρόμηση, η οποία θα ήταν απόρροια της υποθαλάσσιας σήραγγας. Τώρα η υποθαλάσσια, σύμφωνα με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, επαναχαράσσεται. Αν στον νέο σχεδιασμό του υπουργείου Υποδομών σχεδιαστεί να πεζοδρομηθεί, τότε όλοι οι κάθετοι δρόμοι θα πεζοδρομηθούν. Αξίζει πράγματι να προσφέρουμε μια κατεύθυνση πεζοδρομήσεων στο κέντρο της πόλης. Ηδη αυξάνουμε την πεζοδρόμηση με πρόγραμμα ανάπλασης των παραδοσιακών αγορών, όπως στην πλατεία Χρηματιστηρίου και στην πλατεία Εμπορίου. Στην Τούμπα τρεις δρόμοι πεζοδρομούνται», καταλήγει.

Εργολαβία η ταλαιπωρία

Σαν να μην έφθανε που πληρώσαμε και πληρώνουμε χρυσή κάθε σπιθαμή πεζο-τρομίου, ειδικά με τα έργα που έγιναν εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, διαπιστώνεται τώρα ότι ορισμένες από εκείνες τις κατασκευές βαρύνονται με καταγγελίες για κακοτεχνίες, διπλοπληρωμές και έλλειψη ελέγχων. Κάποια μάλιστα, έξι χρόνια μετά, δεν έχουν ακόμη παραληφθεί οριστικά!

Δύο από τις δεκάδες εργολαβίες που έγιναν σε επίπεδο Δήμου Αθηναίων αφορούσαν την «αποκατάσταση προσβασιμότητας οδών και πεζοδρομίων» στο 5ο διαμέρισμα (Πατήσια-βορειοδυτικό άκρο της πόλης) και στο 7ο διαμέρισμα (Ερυθρός - Αμπελόκηποι κ.λπ.). Προκηρύχθηκαν μέσα στο 2003 με προϋπολογισμό 1,5 εκατ. ευρώ έκαστο. Σημειωτέον ότι σε αυτής της μορφής τα έργα δεν περιγράφεται με ακρίβεια το αντικείμενο (ποιοι δρόμοι-πεζοδρόμια ανακατασκευάζονται), αλλά ξεκινά η εργολαβία (ο μειοδότης καθορίζεται από τη φθηνότερη τιμή που ζητά για κάθε μονάδα έργου) και η αρμόδια διεύθυνση του δήμου δίνει εντολές για το πού θα κατευθυνθούν τα συνεργεία.

Τα έργα υποτίθεται ότι ολοκληρώθηκαν πριν το καλοκαίρι του 2004. Κάποια στιγμή όμως έρχεται η ώρα του απολογισμού και της παραλαβής ώστε να εξοφληθεί ο εργολάβος, να επιστραφούν οι εγγυητικές ή να υπάρξουν κυρώσεις στην περίπτωση που κάτι δεν πήγε καλά. Πότε γίνεται αυτό; Για τα έργα στο 5ο διαμέρισμα, η Επιτροπή Παραλαβής του δήμου αποφαίνεται τον Δεκέμβριο του 2007 με πλήθος επισημάνσεων, μεταξύ άλλων, για:

* Αφανείς εργασίες που δεν προβλέπονται από τη σύμβαση.

* Ουσιώδεις πλημμέλειες και έλλειψη εργαστηριακών ελέγχων.

* Μειωμένα πάχη στις ασφαλτικές στρώσεις.

* Ακατάλληλες πλάκες πεζοδρομίου.

* Ελλειψη ημερολογίου του έργου και εγκεκριμένου ανακεφαλαιωτικού πίνακα εργασιών.

Για τα έργα στο 7ο διαμέρισμα, η επιτροπή επισημαίνει μεταξύ άλλων τον Οκτώβριο του 2007:

* «Παντελή έλλειψη εργαστηριακών ελέγχων από την υπηρεσία, απουσία εγγυητικών καλής εκτέλεσης».

* Μη ανακατασκευή της ασφάλτου σε τμήμα της οδού Μομφερράτου κοντά στη συμβολή με την οδό Λουκάρεως.

* Μειωμένο πάχος στο τσιμέντο (υπόβαση) που μπαίνει κάτω από τις πλάκες των πεζοδρομίων για να μη βουλιάζουν.

Κοινό χαρακτηριστικό των δύο επιτροπών, ο πρόεδρός τους, μηχανικός του Δήμου Αθηναίων, Πέτρος Ορφανός. Εναντίον του κ. Ορφανού κινήθηκαν με προσωπικές τους αγωγές οι δύο μηχανικοί του δήμου που επέβλεπαν τα έργα στη διάρκεια της υλοποίησής τους (και άρα είχαν τότε την ευθύνη της καλής υλοποίησης). Του ζητούν 105.000 ευρώ αποζημίωση για την ηθική βλάβη και δυσφήμηση που υπέστησαν. Οι ενάγοντες επικαλούνται την «αφόρητη πίεση» που δημιουργήθηκε στο διάστημα προ των Ολυμπιακών Αγώνων λόγω του πλήθους των έργων που έπρεπε να επιβλέπουν, δηλώνουν όμως ότι ουδέποτε απείλησαν τον πρόεδρο της επιτροπής παραλαβής για να «κάνει τα στραβά μάτια»...

«Να σηκωθεί να φύγει»

Ενδεικτική του κλίματος είναι η θυελλώδης και διάρκειας δύο ωρών συζήτηση μέσα στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας στις 22 Μαρτίου 2008 όταν ήρθε προς έγκριση ένα από τα δύο Πρωτόκολλα Παραλαβής. Ο πρόεδρος του συμβουλίου Θ. Μπεχράκης υποχρεώθηκε να επιπλήξει τον αντιδήμαρχο Οικονομικών Ν. Βαφειάδη, που φώναζε στον παριστάμενο μηχανικό Π. Ορφανό, «να σηκωθεί να φύγει» από την αίθουσα, επειδή δεν αποκάλυπτε ποιοι του είχαν ασκήσει πιέσεις. «Δεν μπορώ να κάνω τον θηριοδαμαστή», έλεγε σε απόγνωση ο πρόεδρος του συμβουλίου. Νωρίτερα, οι σύμβουλοι Π. Μπέης και Γ. Αναγνωστόπουλος είχαν θέσει ερωτήματα για το σύστημα παραγωγής έργων του δήμου που πληρώνονται «βιαστικά», όπου άλλος ορίζεται να επιβλέπει και άλλος παρίσταται ύστερα από πιέσεις των εργολάβων. Ο αναπληρωτής δημάρχου Χρ. Ακριτίδης, ενώ αρχικά τονίζει ότι ο δήμος «έχει το θάρρος να κάνει περικοπές» στις αμοιβές των εργολάβων όταν υπάλληλοι επισημαίνουν ελλείψεις, στη συνέχεια επιτίθεται στον Π. Ορφανό μόλις εκείνος ξεκινά να μιλά για «συγκάλυψη από υπηρεσιακούς παράγοντες» και «αλλοίωση νομοθεσίας».

Τη σκυτάλη της επίθεσης παραλαμβάνει ο πρόεδρος του ΟΝΑ Β. Κικίλιας, λέγοντας στον μηχανικό: «Ξέρετε για τι θέλετε να μιλήσετε ή δεν ξέρετε»; Οταν ο κ. Ορφανός τολμά να μιλήσει για απειλές, τότε εξανίσταται ο Ν. Βαφειάδης. Οι διαξιφισμοί κορυφώνονται και ο Θ. Μπεχράκης δηλώνει αδυναμία παροχής προστασίας στον ομιλούντα (Μ. Γιομπαζολιάς) «λόγω κοπώσεως». Οταν μετά ο πρόεδρος αρνείται να δώσει τον λόγο στον αντιδήμαρχο Βαφειάδη, εκείνος εξανίσταται: «Μα δεν γίνεται»! Και αργότερα προσπαθεί να βάλει τάξη λέγοντας ότι εάν η συζήτηση συνεχιστεί, «ο κ. Ιγνατίου (σύμβουλος πλειοψηφίας) θα ανέβει πάνω στη λάμπα»... Αργότερα η Αλεξία Εβερτ θα χαρακτηρίσει τον Π. Ορφανό «τουρίστα».

Ενας από τους δύο επιβλέποντες τα έργα, η μηχανικός Κατερίνα Παπαγεωργίου παίρνει και εκείνη το λόγο επιμένοντας να αποκαλύψει ο Π. Ορφανός ποιοι τον απείλησαν, αφήνει αιχμές εναντίον του λέγοντας ότι δεν έχει ολοκληρώσει έργα στο δήμο και διαμαρτύρεται για το «λαϊκό δικαστήριο» από το οποίο περνά. Ο έτερος από τους επιβλέποντες με τον οποίο επικοινωνήσαμε τώρα τηλεφωνικά ακολούθησε αντίστοιχη επιχειρηματολογία, χαρακτηρίζοντας τον Π. Ορφανό «δικομανή», ενώ μας ζήτησε να γράψουμε σχετικά αφού εκδοθούν οι δικαστικές αποφάσεις. Δεν ήταν πάντως σε θέση να μας πει εάν έχουν κλείσει οι εκκρεμότητες της εργολαβίας (επιστροφές αμοιβών, εγγυητικών κ.λπ.). Το ίδιο μπορούμε να συμπεράνουμε και από το γεγονός ότι η διοίκηση του δήμου ουδέποτε απάντησε σε γραπτό ερώτημα του δημοτικού συμβούλου της μειοψηφίας Στ. Λάμπρου (Συμπαράταξη). Ο κ. Λάμπρου ζητούσε τότε (5/2/09) ενημέρωση για τις ενέργειες που έκανε ο δήμος για την τακτοποίηση των οικονομικών δεδομένων της εργολαβίας «ώστε να αποκατασταθεί για τη ζημιά που υπέστη» μετά «την κοστολόγηση εργασιών που δεν πραγματοποιήθηκαν».

«Συνήγορος»: Σωρεία παραλείψεων

Οι φωτογραφίες του 2005 συνοδεύουν το πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη που εκδόθηκε τον επόμενο χρόνο.

Ανάμεσα στους λόγους που εξηγούν την κατάσταση των πεζοδρομίων, ο ΣτΠ επικαλείται την «παράλειψη, σε ορισμένες περιπτώσεις, διεξαγωγής υπό των οργάνων της δημοτικής αρχής, κατά την εκτέλεση ή την παραλαβή έργων κατασκευής ή ανακατασκευής ή συντήρησης πεζοδρομίων, υπεύθυνου και επιμελούς ελέγχου όσον αφορά στην τήρηση, από μέρους των εργολάβων, των προβλεπομένων εκ του νόμου ειδικών τεχνικών προδιαγραφών ή προτύπων», «την ενίοτε μη έγκαιρη διόρθωση ή αποκατάσταση υπό των αρμοδίων δημοτικών υπηρεσιών των κακοτεχνιών που διαπιστώνονται κατά τον τυχόν έλεγχο των εκτελούμενων από τρίτους ανάλογων έργων όπως επίσης την μη ιδιαίτερα αποτελεσματική αντιμετώπιση υπό των οργάνων της Δημοτικής Αστυνομίας και της οικείας Δ/νσης Τροχαίας, του φαινομένου της παράνομης στάθμευσης ή της αυθαίρετης κατάληψης πεζοδρομίων και πεζοδρόμων και την αφειδή χορήγηση αδειών κατάληψης κοινοχρήστων χώρων που φαλκιδεύουν ή ενίοτε αναιρούν το δικαίωμα ελεύθερης χρήσης των κοινοχρήστων χώρων και προσβάλλουν, συνακόλουθα, ουσιωδώς το δικαίωμα ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Φάκελος